బబులోను నదుల ఒడ్డున ఏడ్పు
బబులోను కాలువల ఒడ్డున ప్రవాసులు తమ సితారాలను వేలాడదీస్తారు, ఎందుకంటే బంధించినవారు ఇంటి పాటను సంతోషంగా పాడమంటున్నారు. యెరూషలేమును ఎన్నటికీ మరచిపోమని ప్రమాణం చేస్తారు; ఎదోముపైనా బబులోనుపైనా ఏమాత్రం మెత్తబడని ఒక కఠినమైన శాపంతో కీర్తన ముగుస్తుంది.
137 1బబులోను నదుల ఒడ్డున, అక్కడ మేము కూర్చుండి ఏడ్చాము, సీయోనును జ్ఞాపకము చేసుకొన్నప్పుడు. 2అక్కడి నిరవంజి చెట్లకు మేము మా సితారాలను వ్రేలాడదీసాము. 3మమ్మల్ని చెరపట్టినవారు అక్కడ మా నుండి పాటలు కోరారు, మమ్మల్ని బాధపెట్టినవారు ఆనందముకై, "సీయోను పాటలలో ఒకటి మాకు పాడండి!" అని అడిగారు.
4అన్యదేశములో మన తండ్రి పాటను మేము ఎలా పాడగలము? 5యెరూషలేమా, నేను నిన్ను మరచిపోతే, నా కుడిచేయి తన నైపుణ్యమును మరచిపోవుగాక. 6నేను నిన్ను జ్ఞాపకము చేసుకొనకపోతే, నా అత్యున్నత ఆనందముకంటె యెరూషలేమును ఎక్కువగా ఎంచకపోతే, నా నాలుక నా అంగిటికి అంటుకొనుగాక.
7మన తండ్రీ, యెరూషలేము పడిపోయిన దినమున ఎదోమీయులకు విరోధముగా జ్ఞాపకము చేసికొనుము, వారు "దాన్ని పడగొట్టండి! దాన్ని పడగొట్టండి! దాని పునాదుల వరకు పడగొట్టండి!" అని ఎలా అన్నారో. 8నాశనమునకు నిర్ణయింపబడిన బబులోను కుమారీ, నీవు మాకు చేసినదానితో నీకు ప్రతిఫలమిచ్చువాడు ధన్యుడు! 9నీ పసిపిల్లలను పట్టుకొని బండకు కొట్టువాడు ధన్యుడు! a a v9 యేసు న్యాయముకోసమైన ఈ ఆర్తనాదమును సిలువకు తీసుకొనిపోయి, "తండ్రీ, వారిని క్షమించుము" అని ప్రార్థించెను — మరియు తన శత్రువులను ప్రేమించమని తన ప్రజలకు బోధించెను. చెరలోనున్నవారి యథార్థమైన ఆగ్రహము మన తండ్రి యొద్దకు తేబడుచున్నది, ఆయన మాత్రమే దానికి జవాబియ్యగలడు.
