Pangumuman Malaikat

Runtagna Babul diwartakeun, sarta aya sora nu nyauran umat Rama urang sangkan kaluar ti dinya saméméh bala-balana tumiba. Raja-raja, padagang jeung pelaut ningali ti kajauhan bari tunggara — lain pikeun manéhna, tapi pikeun dagangna nu leungit. Musik, cahaya lampu jeung sora kawinan di dinya eureun salilana.

Pasal 18.

Sanggeus kitu kaula ningal malaikat sejen turun ti sawarga, ngagem kawasa anu agung; bumi jadi caang ku kamulyaanana. Anjeunna cumeluk tarik pisan: “Geus runtuh, geus runtuh Babul anu agung! Geus jadi tempat padumukan setan-setan, tempat cicingna sagala roh najis, tempat cicingna sagala manuk najis, tempat cicingna sagala sato najis anu dipikaijid. Sabab sakabeh bangsa geus nginum anggur hawa napsu lampah jinahna; raja-raja di bumi geus milampah jinah jeung manehna, sarta sudagar-sudagar di bumi geus jaradi beunghar ku kamewahanana anu kaliwat saking.”

Tuluy kaula ngadenge soara sejen ti sawarga: “Geura budal ti dinya, he umat Kami, supaya maraneh ulah milu kana dosa-dosana sarta ulah katarajang ku balai-balaina;

sabab dosa-dosana geus narumpuk nepi ka sawarga, sarta Rama urang parantos emut kana kajahatan-kajahatanana. Bales manehna sakumaha manehna geus ngabales ka batur, sarta bales dua kali tikel pikeun sagala pagaweanana; dina lumur anu ku manehna geus diaducampur, aduk dua kali tikel pikeun manehna. Sakumaha manehna geus ngagungkeun maneh sarta hirup mewah, bere manehna kasangsaraan jeung kanalangsaan anu sarua ukuranana; sabab ceuk hatena, ‘Kuring nyangking tahta minangka ratu; kuring lain randa, sarta moal pisan ngasaan kanalangsaan.’ Ku sabab eta balai-balaina bakal narajang dina sapoe—paeh jeung kanalangsaan jeung kalaparan—sarta manehna bakal beak kaduruk ku seuneu; sabab Maha Kawasa Rama urang, anu geus ngahukum manehna.”

Raja-raja di bumi anu geus milampah jinah sarta geus milu hirup mewah jeung manehna, bakal ceurik jeung midangdam ngratapan manehna, waktu narenjo haseup tina durukanana. Bari narangtung ti kajauhan, sieun ku kasangsaraanana, maranehna ngaromong: “Cilaka, cilaka, kota anu agung, Babul, kota anu perkasa! Dina sajam hukuman anjeun geus datang.” Sudagar-sudagar di bumi ceurik jeung sedih ngratapan manehna, sabab geus taya deui anu meuli barang dagangananana. Barang dagangan emas, perak, permata, mutiara, lawon lemes, kaen wungu, sutra, kaen beureum; sagala rupa kai seungit, sagala rupa barang tina gading, kai anu mahal, tambaga, beusi, jeung marmer. Kayu manis, bungbu, menyan, emur, dupa, anggur, minyak jetun, tipung lemes, gandum, sapi, domba, kuda, kareta, katut badan jeung jiwa manusa.

“Buah anu asak anu dipikahayang ku jiwa anjeun geus leungit ti anjeun; sagala kabeungharan jeung kaagungan anjeun geus musna, moal kapanggih deui salalanggengna.” Para sudagar barang-barang eta, anu geus jaradi beunghar ku manehna, bakal narangtung ti kajauhan, sieun ku kasangsaraanana, bari ceurik jeung sedih, bari midangdam: “Nalangsa, nalangsa kota anu agung, anu make lawon lemes, kaen wungu, jeung kaen beureum, anu dihias ku emas, permata, jeung mutiara! Dina sajam kabeungharan anu sakitu geus musna.” Jeung unggal nangkoda kapal, sarerea anu balayar di laut, para kelasi, jeung sakabeh anu hirupna tina laut, narangtung ti kajauhan, tuluy ngagoak waktu narenjo haseup tina durukanana: “Kota mana anu kungsi saperti kota anu agung ieu?” Maranehna nyawuran sirahna ku kekebul bari ngagoak, ceurik jeung sedih: “Cilaka, cilaka kota anu agung, tempat sakabeh anu boga kapal di laut jaradi beunghar ku kabeungharanana! Dina sajam manehna geus musna.” Masing suka bungah ku kajadianana, he sawarga, jeung maraneh para suci, para rasul, jeung para nabi! Sabab Rama urang geus mutuskeun perkara maraneh ngalawan manehna.

Hiji malaikat anu gagah ngawalangkeun hiji batu anu sagede batu panggilingan anu gede kana laut, bari saurna: “Kitu deui Babul kota anu agung bakal dibanting kalawan telenges, moal kapanggih deui salalanggengna. Sora tukang kacapi jeung tukang tatabeuhan, sora tukang suling jeung tukang tarompet, moal pisan kadenge deui di anjeun salalanggengna. Tukang karajinan naon bae moal pisan kapanggih deui di anjeun. Sora panggilingan moal pisan kadenge deui di anjeun. Cahaya lampu moal pisan hurung deui di anjeun. Sora panganten lalaki jeung panganten awewe moal pisan kadenge deui di anjeun. Sabab sudagar-sudagar anjeun teh jalma-jalma anu aragung di bumi, sarta sakabeh bangsa geus katipu ku sihir anjeun. Jeung di manehna kapanggih getih para nabi jeung para suci, katut getih sakabeh anu geus dipaehan di bumi.”