સંદર્શન 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹આ પછી મેં આકાશમાંથી ઊતરતા બીજા એક દૂતને જોયા, જેમની પાસે મોટો અધિકાર હતો; તેમના મહિમાથી પૃથ્વી પ્રકાશિત થઈ. ²તેમણે મોટેથી પોકાર્યું: “પડ્યું, પડ્યું—મહાન બાબિલ! તે ભૂતપ્રેતોનું ઘર, દરેક અશુદ્ધ આત્માનું રહેઠાણ, દરેક અશુદ્ધ પક્ષીનું રહેઠાણ, દરેક અશુદ્ધ, ધિક્કારાયેલા પશુનું રહેઠાણ બની ગયું છે. ³કારણ, બધી પ્રજાઓએ તેના વ્યભિચારની મસ્તીનો દ્રાક્ષાસવ પીધો છે; પૃથ્વીના રાજાઓએ તેની સાથે વ્યભિચાર કર્યો, અને પૃથ્વીના વેપારીઓ તેના વૈભવની શક્તિથી ધનવાન થયા.”

⁴પછી મેં આકાશમાંથી બીજી એક વાણી સાંભળી: “હે મારા લોકો, તેમાંથી બહાર નીકળી આવો, જેથી તમે તેનાં પાપોમાં ભાગીદાર ન થાઓ કે તેના મરકીઓ ન પામો;

⁵કારણ, તેનાં પાપો આકાશ સુધી ઊંચે ખડકાયાં છે, અને આપણા પિતાએ તેના ગુનાઓ યાદ કર્યા છે. ⁶જેમ તેણે પોતે ચૂકવ્યું છે, તેમ તેને પાછું ચૂકવી આપો, અને તેણે જે કર્યું છે તેનો બમણો બદલો વાળો; જે પ્યાલામાં તેણે મિશ્રણ કર્યું, તેમાં તેને માટે બમણો ભાગ મેળવો. ⁷જેમ તેણે પોતાને મહિમાવંત કરી અને વૈભવમાં જીવી, તેમ તેને તેટલા જ પ્રમાણમાં યાતના અને શોક આપો; કારણ, પોતાના મનમાં તે કહે છે, ‘હું રાણીની જેમ રાજ્યાસન પર બિરાજું છું; હું વિધવા નથી, અને હું કદી શોક જોઈશ નહિ.’ ⁸આ કારણથી એક જ દિવસે તેના મરકીઓ આવશે—મરણ અને શોક અને દુકાળ—અને તે અગ્નિથી બળી જશે; કારણ, તેનો ન્યાય કરનાર આપણા પિતા સામર્થ્યવાન છે.”

⁹પૃથ્વીના જે રાજાઓએ તેની સાથે વ્યભિચાર કર્યો અને વૈભવ ભોગવ્યો, તેઓ તેના બળવાનો ધુમાડો જોઈને તેને માટે રડશે અને વિલાપ કરશે. ¹⁰દૂર ઊભા રહીને, તેની યાતનાથી ભયભીત થઈને તેઓ કહે છે: “અફસોસ, અફસોસ, હે મહાન નગરી, બાબિલ, હે સામર્થ્યવાન નગરી! એક જ ઘડીમાં તારો ન્યાય આવ્યો.” ¹¹પૃથ્વીના વેપારીઓ તેને માટે રડે છે અને શોક કરે છે, કારણ, હવે કોઈ તેમનો માલ ખરીદતું નથી. ¹²સોનું, ચાંદી, રત્નો, મોતી, બારીક શણ, જાંબુડો, રેશમ, કિરમજી; દરેક સુગંધી લાકડું, હાથીદાંતની દરેક વસ્તુ, મૂલ્યવાન લાકડું, પિત્તળ, લોખંડ, આરસપહાણ—એવો માલ. ¹³તજ, મસાલા, ધૂપ, બોળ, લોબાન, દ્રાક્ષાસવ, જૈતૂનનું તેલ, મેંદો, ઘઉં, ઢોર, ઘેટાં, ઘોડા, રથ, અને માણસોના શરીર તથા જીવો.

¹⁴“તારા જીવે જે પાકાં ફળ ઝંખ્યાં તે તારી પાસેથી જતાં રહ્યાં; તારી સર્વ સમૃદ્ધિ અને ભભક ખોવાઈ ગઈ, જે ફરી કદી જડશે નહિ.” ¹⁵આ વસ્તુઓના જે વેપારીઓ તેનાથી ધનવાન થયા, તેઓ તેની યાતનાથી ભયભીત થઈને, રડતા અને શોક કરતા, દૂર ઊભા રહેશે, ¹⁶અને પોકારશે: “અફસોસ, અફસોસ મહાન નગરી પર, જે બારીક શણ, જાંબુડો અને કિરમજી પહેરતી, સોના, રત્નો અને મોતીથી મઢેલી હતી! એક જ ઘડીમાં આવી સમૃદ્ધિ વેરાન થઈ ગઈ.” ¹⁷અને દરેક વહાણનો કપ્તાન, સમુદ્રમાં સફર કરનાર દરેક જણ, ખલાસીઓ, અને જેઓ સમુદ્રથી પોતાની આજીવિકા રળે છે તે સૌ દૂર ઊભા રહ્યા, ¹⁸અને તેના બળવાનો ધુમાડો જોઈને તેઓ પોકારી ઊઠ્યા: “મહાન નગરી જેવી કઈ નગરી કદી હતી?” ¹⁹તેઓએ પોતાના માથા પર ધૂળ નાખી અને રડતા તથા શોક કરતા પોકારી ઊઠ્યા: “અફસોસ, મહાન નગરીને અફસોસ, જ્યાં સમુદ્રમાં વહાણ ધરાવનાર સૌ તેની સમૃદ્ધિથી ધનવાન થયા! એક જ ઘડીમાં તે વેરાન થઈ ગઈ.” ²⁰હે આકાશ, તેને માટે આનંદ કરો, અને તમે સંતો તથા પ્રેરિતો તથા સંદેશવાહકો! કારણ, આપણા પિતાએ તેની વિરુદ્ધ તમારા મુકદ્દમાનો ન્યાય કર્યો છે.

²¹એક સામર્થ્યવાન દૂતે મોટી ઘંટીના પથ્થર જેવો એક પથ્થર સમુદ્રમાં ફેંકી દઈને કહ્યું: “એ જ રીતે મહાન નગરી બાબિલને જોરથી પછાડી નાખવામાં આવશે, જે ફરી કદી જડશે નહિ. ²²વીણાવાદકો અને ગાયકોનો, વાંસળીવાદકો અને રણશિંગડાવાદકોનો અવાજ તારામાં ફરી કદી સંભળાશે નહિ. કોઈ પણ કારીગરીનો કોઈ કારીગર તારામાં ફરી કદી જડશે નહિ. ઘંટીનો અવાજ તારામાં ફરી કદી સંભળાશે નહિ. ²³દીવાનું અજવાળું તારામાં ફરી કદી પ્રકાશશે નહિ. વર અને કન્યાનો અવાજ તારામાં ફરી કદી સંભળાશે નહિ. કારણ, તારા વેપારીઓ પૃથ્વીના મહાન પુરુષો હતા, અને તારા જાદુથી બધી પ્રજાઓ છેતરાઈ હતી. ²⁴તેનામાં સંદેશવાહકો તથા સંતોનું, અને પૃથ્વી પર કતલ થયેલા સૌનું લોહી મળી આવ્યું.”