Apocalipsis 18

18 ¹Pagkatapos nito, nakita ko ang isa pang anghel na bumababa mula sa langit, na may hawak na dakilang kapangyarihan; at ang lupa ay naliwanagan ng kanyang kaluwalhatian. ²Sumigaw siya nang malakas: “Bumagsak na, bumagsak na—ang dakilang Babilonia! Naging tahanan siya ng mga demonyo, pugad ng bawat karumal-dumal na espiritu, pugad ng bawat karumal-dumal na ibon, pugad ng bawat karumal-dumal at kinamumuhiang hayop. ³Sapagkat ang lahat ng mga bansa ay uminom ng alak ng silakbo ng kanyang kahalayan; ang mga hari sa lupa ay nakiapid sa kanya, at ang mga mangangalakal sa lupa ay yumaman mula sa kapangyarihan ng kanyang karangyaan.”

⁴Pagkatapos ay narinig ko ang isa pang tinig mula sa langit: “Lumabas kayo sa kanya, bayan ko, upang hindi kayo makibahagi sa kanyang mga kasalanan o tumanggap ng kanyang mga salot;

⁵sapagkat ang kanyang mga kasalanan ay nagtumpok-tumpok na kasintaas ng langit, at naalala ng ating Ama ang kanyang mga kasamaan. ⁶Gantihan ninyo siya gaya ng ginawa niya sa iba, at bayaran siya nang doble sa kanyang mga gawa; sa saro na kanyang hinaluan, ihalo ninyo sa kanya ang dobleng bahagi. ⁷Gaya ng pagpaparangal niya sa sarili at pamumuhay sa karangyaan, ibigay ninyo sa kanya ang katimbang na pahirap at pighati; sapagkat sa kanyang puso ay sinasabi niya, ‘Nakaupo akong naghahari na parang reyna; hindi ako balo, at kailanman ay hindi ako makakaranas ng pighati.’ ⁸Dahil dito ay darating ang kanyang mga salot sa iisang araw—kamatayan at pighati at taggutom—at siya ay tutupukin ng apoy; sapagkat makapangyarihan ang ating Ama, na humatol sa kanya.”

⁹Ang mga hari sa lupa na nakiapid at nakibahagi sa karangyaan niya ay iiyak at hihibik dahil sa kanya, kapag nakita nila ang usok ng kanyang pagkasunog. ¹⁰Nakatayo sa malayo, sa takot sa kanyang pahirap, sinasabi nila: “Kaawa-awa, kaawa-awa, dakilang lungsod, Babilonia, makapangyarihang lungsod! Sa isang oras dumating ang iyong paghatol.” ¹¹Ang mga mangangalakal sa lupa ay umiiyak at nagdadalamhati dahil sa kanya, sapagkat wala nang bumibili ng kanilang mga kalakal. ¹²Mga kalakal na ginto, pilak, mahahalagang bato, perlas, pinong lino, kulay-ube, sutla, matingkad na pula; lahat ng mababangong kahoy, bawat kagamitang garing, mamahaling kahoy, tanso, bakal, marmol. ¹³Kanela, pampalasa, insenso, mira, kamanyang, alak, langis ng olibo, pinong harina, trigo, baka, tupa, kabayo, karwahe, at mga katawan at kaluluwa ng tao.

¹⁴“Ang hinog na bunga na pinananabikan ng iyong kaluluwa ay nawala na sa iyo; lahat ng iyong kayamanan at kaningningan ay naglaho, at hindi na matatagpuang muli.” ¹⁵Ang mga mangangalakal ng mga bagay na ito, na yumaman dahil sa kanya, ay tatayo sa malayo, sa takot sa kanyang pahirap, na umiiyak at nagdadalamhati, ¹⁶at sumisigaw: “Pighati, pighati sa dakilang lungsod, na nararamtan ng pinong lino, kulay-ube, at matingkad na pula, na napapalamutian ng ginto, mga hiyas, at perlas! Sa isang oras ang gayong kayamanan ay nawasak.” ¹⁷At bawat kapitan ng barko, ang bawat naglalayag sa karagatan, ang mga mandaragat, at ang lahat ng naghahanapbuhay sa dagat ay tumayo sa malayo, ¹⁸at sumigaw nang makita ang usok ng kanyang pagkasunog: “Anong lungsod ang naging katulad ng dakilang lungsod?” ¹⁹Nagbuhos sila ng alikabok sa kanilang mga ulo at sumigaw, na umiiyak at nagdadalamhati: “Kaawa-awa, kaawa-awa ang dakilang lungsod, kung saan lahat ng may mga barko sa dagat ay yumaman mula sa kanyang kayamanan! Sa isang oras siya ay nawasak.” ²⁰Magalak kayo dahil sa kanya, O langit, at kayong mga banal at mga apostol at mga propeta! Sapagkat hinatulan ng ating Ama ang inyong usapin laban sa kanya.

²¹Isang makapangyarihang anghel ang naghagis ng isang bato na tulad ng malaking gilingang bato sa dagat, na sinasabi: “Ganito itatapon nang marahas ang Babilonia, ang dakilang lungsod, at hindi na matatagpuang muli. ²²Ang tunog ng mga manunugtog ng alpa at mga musikero, ng mga tumutugtog ng plauta at mga trumpetero, ay hindi na maririnig sa iyo kailanman. Walang manggagawa ng anumang hanapbuhay ang matatagpuan pa sa iyo kailanman. Ang tunog ng gilingan ay hindi na maririnig sa iyo kailanman. ²³Ang liwanag ng ilawan ay hindi na magniningning sa iyo kailanman. Ang tinig ng lalaking ikakasal at ng babaeng ikakasal ay hindi na maririnig sa iyo kailanman. Sapagkat ang iyong mga mangangalakal ay siyang mga dakila sa lupa, at ang lahat ng mga bansa ay nalinlang ng iyong pangkukulam. ²⁴Sa kanya natagpuan ang dugo ng mga propeta at ng mga banal, at ng lahat ng pinatay sa lupa.”