ဗျာဒိတ် 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹ထိုနောက် အခြားကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကြီးမြတ်သောအခွင့်အာဏာကိုဆောင်လျက် ကောင်းကင်မှဆင်းသက်လာသည်ကို ငါမြင်၏။ သူ၏ဘုန်းရောင်ခြည်ဖြင့် မြေကြီးသည် ထွန်းလင်းလေ၏။ ²သူက ကျယ်လောင်စွာ “ကျဆုံးပြီ၊ ကျဆုံးပြီ၊ ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးသည် ကျဆုံးပြီ။ ထိုမြို့သည် နတ်ဆိုးတို့၏နေရာ၊ ညစ်ညူးသောဝိညာဉ်တိုင်း၏ခိုအောင်းရာ၊ ညစ်ညူးသောငှက်တိုင်း၏ခိုအောင်းရာ၊ ညစ်ညူး၍ စက်ဆုပ်ဖွယ်ရာသောသားရဲတိုင်း၏ခိုအောင်းရာ ဖြစ်လေပြီ။ ³အကြောင်းမူကား လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ထိုမြို့၏ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှု၏ ပြင်းထန်သောစပျစ်ရည်ကို သောက်ကြပြီ၊ မြေကြီးဘုရင်တို့သည် ထိုမြို့နှင့်အတူ ကာမဂုဏ်လိုက်စားကြ၍ မြေကြီးကုန်သည်တို့သည် ထိုမြို့၏ စည်းစိမ်ချမ်းသာ၏တန်ခိုးကြောင့် ကြွယ်ဝလာကြ၏။” ဟု ကြွေးကြော်လေ၏။

⁴ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ အခြားအသံတစ်ခုကို ငါကြား၏။ ထိုအသံက “ငါ၏လူမျိုးတို့၊ ထိုမြို့၏အပြစ်များ၌ သင်တို့မဆက်ဆံဘဲ ထိုမြို့၏ဘေးဒဏ်များကိုလည်း မခံရစေရန် ထိုမြို့ထဲမှ ထွက်ခဲ့ကြလော့၊

⁵အကြောင်းမူကား ထိုမြို့၏အပြစ်တို့သည် ကောင်းကင်တိုင်အောင် ထပ်ဆင့်စုပုံလျက်ရှိ၍ ထိုမြို့၏ဒုစရိုက်များကို ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သတိရတော်မူပြီ။ ⁶ထိုမြို့ပေးဆပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း ထိုမြို့အား ပြန်၍ပေးဆပ်ကြလော့၊ ထိုမြို့ပြုခဲ့သည့်အမှုအတွက် နှစ်ဆပြန်၍ ဆပ်ကြလော့၊ ထိုမြို့ရောစပ်ခဲ့သောခွက်၌ ထိုမြို့အတွက် နှစ်ဆကို ရောစပ်ကြလော့။ ⁷ထိုမြို့သည် မိမိကိုယ်ကိုချီးမြှောက်၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာ၌ နေထိုင်ခဲ့သည့်အတိုင်း ထိုမျှလောက်သော ညှဉ်းဆဲခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ထိုမြို့အား ပေးကြလော့၊ အကြောင်းမူကား ထိုမြို့သည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ ‘ငါသည် မိဖုရားအဖြစ် ထီးနန်းစိုးစံ၏၊ ငါသည် မုဆိုးမမဟုတ်၊ ဝမ်းနည်းခြင်းကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ မတွေ့မြင်ရ’ ဟုဆို၏။ ⁸ထို့ကြောင့် ထိုမြို့၏ဘေးဒဏ်များဖြစ်သော သေခြင်း၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် အစာငတ်မွတ်ခြင်းတို့သည် တစ်နေ့တည်း၌ ကျရောက်လာလိမ့်မည်၊ ထိုမြို့သည်လည်း မီးဖြင့် ကျွမ်းလောင်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုမြို့ကို တရားစီရင်တော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် တန်ခိုးကြီးတော်မူ၏။” ဟု မြွက်ဆို၏။

⁹ထိုမြို့နှင့်အတူ ကာမဂုဏ်၌ကျူးလွန်၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို မျှဝေခံစားခဲ့သော မြေကြီးဘုရင်တို့သည် ထိုမြို့မီးလောင်ရာမှ ထွက်သောမီးခိုးကို မြင်သောအခါ ထိုမြို့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြလိမ့်မည်။ ¹⁰ထိုသူတို့သည် ထိုမြို့၏ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အဝေး၌ရပ်လျက် “အမင်္ဂလာရှိ၏၊ အမင်္ဂလာရှိ၏၊ ဗာဗုလုန်မြို့ကြီး၊ တန်ခိုးကြီးသောမြို့ကြီးဧ။ သင်၏တရားစီရင်ခြင်းသည် တစ်နာရီအတွင်း၌ ကျရောက်လာပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။ ¹¹မြေကြီးကုန်သည်တို့သည် ထိုမြို့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြ၏၊ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ကုန်စည်ကို အဘယ်သူမျှ နောက်တစ်ဖန် မဝယ်ယူတော့ပြီ။ ¹²ရွှေ၊ ငွေ၊ ကျောက်မျက်ရတနာ၊ ပုလဲ၊ ပိတ်ချော၊ ခရမ်းရောင်ထည်၊ ပိုးထည်၊ နီမောင်းသောအထည်၊ မွှေးကြိုင်သောသစ်မျိုးစုံ၊ ဆင်စွယ်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး၊ အဖိုးတန်သစ်၊ ကြေးဝါ၊ သံနှင့် ကျောက်ဖြူတို့၏ ကုန်စည်များတည်း။ ¹³သစ်ကြံပိုးခေါက်၊ နံ့သာမျိုး၊ နံ့သာပေါင်း၊ မုရန်၊ လောဗန်၊ စပျစ်ရည်၊ သံလွင်ဆီ၊ ဂျုံမုန့်ညက်ချော၊ ဂျုံဆန်၊ နွား၊ သိုး၊ မြင်း၊ ရထား၊ လူတို့၏ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဝိညာဉ်တို့တည်း။

¹⁴“သင်၏ဝိညာဉ် တောင့်တခဲ့သော မှည့်သောအသီးသည် သင့်ထံမှ ကွယ်ပျောက်သွားပြီ၊ သင်၏စည်းစိမ်နှင့် ဘုန်းအသရေရှိသမျှသည် ဆုံးရှုံးသွား၍ နောက်တစ်ဖန် အဘယ်အခါမျှ မတွေ့ရတော့ပြီ။” ¹⁵ဤအရာများကို ရောင်းဝယ်၍ ထိုမြို့မှ ကြွယ်ဝလာခဲ့သော ကုန်သည်တို့သည် ထိုမြို့၏ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက် အဝေး၌ ရပ်ကြ၏၊ ¹⁶“မြို့ကြီးဧ၊ သင်သည် အမင်္ဂလာရှိ၏၊ အမင်္ဂလာရှိ၏၊ ပိတ်ချော၊ ခရမ်းရောင်ထည်နှင့် နီမောင်းသောအထည်ကို ဝတ်ဆင်၍ ရွှေ၊ ကျောက်မျက်ရတနာနှင့် ပုလဲတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသောမြို့ကြီးဧ။ ဤမျှလောက်သော စည်းစိမ်သည် တစ်နာရီအတွင်း၌ ပျက်စီးသွားပြီ” ဟု ငိုကြွေး၍ ကြွေးကြော်ကြ၏။ ¹⁷သင်္ဘောမှူးတိုင်း၊ ပင်လယ်ကူးသွားသူတိုင်း၊ သင်္ဘောသားများနှင့် ပင်လယ်ဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသူအပေါင်းတို့သည် အဝေး၌ ရပ်ကြ၍၊ ¹⁸ထိုမြို့မီးလောင်ရာမှ ထွက်သောမီးခိုးကို မြင်သောအခါ “ဤမြို့ကြီးနှင့်တူသောမြို့သည် အဘယ်အခါက ရှိဖူးသနည်း” ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ ¹⁹သူတို့သည် မိမိတို့ဦးခေါင်းပေါ်သို့ မြေမှုန့်ကို ပက်ဖြူး၍ ငိုကြွေးမြည်တမ်းလျက် “မြို့ကြီးသည် အမင်္ဂလာရှိ၏၊ အမင်္ဂလာရှိ၏၊ ပင်လယ်၌ သင်္ဘောရှိသူအပေါင်းတို့သည် ထိုမြို့၏စည်းစိမ်ကြောင့် ကြွယ်ဝလာခဲ့ကြ၏။ သို့ရာတွင် တစ်နာရီအတွင်း၌ ထိုမြို့သည် ပျက်စီးသွားပြီ” ဟု ကြွေးကြော်ကြ၏။ ²⁰အိုကောင်းကင်၊ သင်တို့သန့်ရှင်းသူများ၊ တမန်တော်များနှင့် ပရောဖက်များဧ၊ ထိုမြို့အတွက် ဝမ်းမြောက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုမြို့ကို ဆန့်ကျင်သော သင်တို့၏အမှုကို ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် တရားစီရင်တော်မူပြီ။

²¹ထိုအခါ တန်ခိုးကြီးသောကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကြီးမားသောကြိတ်ဆုံကျောက်နှင့်တူသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချလျက် “ဗာဗုလုန်မြို့ကြီးသည် ဤသို့ ပြင်းထန်စွာ ပစ်ချဖျက်ဆီးခြင်းကိုခံရ၍ နောက်တစ်ဖန် အဘယ်အခါမျှ မတွေ့ရတော့ပြီ။ ²²စောင်းတီးသူများနှင့် ဂီတပညာသည်များ၏အသံ၊ ပုလွေမှုတ်သူများနှင့် တံပိုးမှုတ်သူများ၏အသံကို သင်၌ နောက်တစ်ဖန် အဘယ်အခါမျှ မကြားရတော့ပြီ။ အတတ်ပညာအမျိုးမျိုးကို တတ်ကျွမ်းသော လက်မှုပညာသည်တစ်ဦးကိုမျှ သင်၌ နောက်တစ်ဖန် မတွေ့ရတော့ပြီ။ ကြိတ်ဆုံ၏အသံကို သင်၌ နောက်တစ်ဖန် မကြားရတော့ပြီ။ ²³မီးခွက်၏အလင်းသည် သင်၌ နောက်တစ်ဖန် အဘယ်အခါမျှ မထွန်းလင်းတော့ပြီ။ မင်္ဂလာဆောင်သတို့သားနှင့် သတို့သမီး၏အသံကို သင်၌ နောက်တစ်ဖန် မကြားရတော့ပြီ။ အကြောင်းမူကား သင်၏ကုန်သည်တို့သည် မြေကြီးပေါ်၌ ကြီးမြတ်သူများ ဖြစ်ခဲ့ကြ၍ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် သင်၏စုန်းအတတ်ဖြင့် လှည့်ဖြားခြင်းကို ခံခဲ့ကြရ၏။ ²⁴ပရောဖက်များနှင့် သန့်ရှင်းသူများ၏အသွေး၊ မြေကြီးပေါ်၌ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရသူအပေါင်းတို့၏အသွေးကို ထိုမြို့၌ တွေ့ရှိရ၏။” ဟု မြွက်ဆိုလေ၏။