Αποκάλυψη Ιωάννου 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Μετά απ’ αυτά είδα έναν άλλον άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό, έχοντας μεγάλη εξουσία· και η γη φωτίστηκε από τη δόξα του. ²Φώναξε με δυνατή φωνή: «Έπεσε, έπεσε η μεγάλη Βαβυλώνα! Έγινε κατοικία δαιμόνων, καταφύγιο για κάθε ακάθαρτο πνεύμα, καταφύγιο για κάθε ακάθαρτο πουλί, καταφύγιο για κάθε ακάθαρτο, μισητό θηρίο. ³Γιατί όλα τα έθνη ήπιαν από το κρασί του πάθους της πορνείας της· οι βασιλιάδες της γης πόρνευσαν μαζί της, και οι έμποροι της γης πλούτισαν από τη δύναμη της χλιδής της».

⁴Τότε άκουσα μια άλλη φωνή από τον ουρανό: «Βγείτε από αυτήν, λαέ μου, για να μη γίνετε συμμέτοχοι στις αμαρτίες της και για να μη λάβετε από τις πληγές της·

⁵γιατί οι αμαρτίες της στοιβάχτηκαν ψηλά ως τον ουρανό, και ο Πατέρας μας θυμήθηκε τα εγκλήματά της. ⁶Ανταποδώστε της όπως κι εκείνη ανταπέδωσε, και ξεπληρώστε της διπλά για όσα έκανε· στο ποτήρι που εκείνη ανακάτεψε, ανακατέψτε της διπλή μερίδα. ⁷Όσο εκείνη δόξασε τον εαυτό της και έζησε μέσα στη χλιδή, τόσο δώστε της βασανισμό και θλίψη· γιατί μέσα στην καρδιά της λέει: “Κάθομαι σε θρόνο σαν βασίλισσα· δεν είμαι χήρα, και ποτέ δεν θα δω θλίψη”. ⁸Γι’ αυτό οι πληγές της θα έρθουν μέσα σε μία μόνο μέρα—θάνατος και θλίψη και πείνα— και θα κατακαεί με φωτιά· γιατί δυνατός είναι ο Πατέρας μας, που την έκρινε».

⁹Οι βασιλιάδες της γης που πόρνευσαν και έζησαν μαζί της μέσα στη χλιδή θα κλάψουν και θα θρηνήσουν γι’ αυτήν, βλέποντας τον καπνό της πυρκαγιάς της. ¹⁰Στέκονται μακριά, από φόβο για τον βασανισμό της, και λένε: «Αλίμονο, αλίμονο, μεγάλη πόλη, Βαβυλώνα, δυνατή πόλη! Μέσα σε μία ώρα ήρθε η κρίση σου». ¹¹Οι έμποροι της γης κλαίνε και πενθούν γι’ αυτήν, γιατί κανείς δεν αγοράζει πια το εμπόρευμά τους. ¹²Εμπόρευμα από χρυσάφι, ασήμι, πολύτιμους λίθους, μαργαριτάρια, λεπτό λινό, πορφύρα, μετάξι, κόκκινο ύφασμα· κάθε αρωματικό ξύλο, κάθε αντικείμενο από ελεφαντόδοντο, πολύτιμο ξύλο, χαλκό, σίδερο, μάρμαρο. ¹³Κανέλα, μπαχαρικά, θυμίαμα, μύρο, λιβάνι, κρασί, λάδι, λεπτό αλεύρι, σιτάρι, βόδια, πρόβατα, άλογα, άμαξες, και ανθρώπινα σώματα και ψυχές.

¹⁴«Ο ώριμος καρπός που λαχταρούσε η ψυχή σου χάθηκε από σένα· όλα τα πλούτη και η λαμπρότητά σου χάθηκαν, και ποτέ πια δεν θα βρεθούν». ¹⁵Οι έμποροι αυτών των πραγμάτων, που πλούτισαν από εκείνην, θα σταθούν μακριά, από φόβο για τον βασανισμό της, κλαίγοντας και πενθώντας, ¹⁶και θα φωνάζουν: «Θλίψη, θλίψη στη μεγάλη πόλη, που ήταν ντυμένη με λεπτό λινό, πορφύρα και κόκκινο ύφασμα, στολισμένη με χρυσάφι, πολύτιμους λίθους και μαργαριτάρια! Μέσα σε μία ώρα καταστράφηκε τόσος πλούτος». ¹⁷Και κάθε καπετάνιος πλοίου, καθένας που ταξιδεύει στις θάλασσες, οι ναυτικοί, και όλοι όσοι ζουν από τη θάλασσα στάθηκαν μακριά, ¹⁸και φώναξαν, βλέποντας τον καπνό της πυρκαγιάς της: «Ποια πόλη υπήρξε ποτέ όμοια με τη μεγάλη πόλη;» ¹⁹Έριξαν χώμα στα κεφάλια τους και φώναξαν, κλαίγοντας και πενθώντας: «Αλίμονο, αλίμονο στη μεγάλη πόλη, όπου όλοι όσοι είχαν πλοία στη θάλασσα πλούτισαν από τα πλούτη της! Μέσα σε μία ώρα καταστράφηκε». ²⁰Χαρείτε γι’ αυτήν, ουρανέ, κι εσείς άγιοι και απόστολοι και προφήτες! Γιατί ο Πατέρας μας έκρινε την υπόθεσή σας εναντίον της.

²¹Ένας δυνατός άγγελος σήκωσε και έριξε στη θάλασσα μια πέτρα σαν μεγάλη μυλόπετρα, λέγοντας: «Έτσι θα γκρεμιστεί με ορμή η Βαβυλώνα, η μεγάλη πόλη, και ποτέ πια δεν θα βρεθεί. ²²Ο ήχος των κιθαριστών και των μουσικών, των αυλητών και των σαλπιγκτών, ποτέ πια δεν θα ακουστεί μέσα σου. Κανένας τεχνίτης καμιάς τέχνης δεν θα βρεθεί ποτέ πια μέσα σου. Ο ήχος του μύλου ποτέ πια δεν θα ακουστεί μέσα σου. ²³Το φως του λυχναριού ποτέ πια δεν θα λάμψει μέσα σου. Η φωνή του γαμπρού και της νύφης ποτέ πια δεν θα ακουστεί μέσα σου. Γιατί οι έμποροί σου ήταν οι μεγάλοι της γης, και όλα τα έθνη πλανήθηκαν από τα μάγια σου. ²⁴Μέσα της βρέθηκε το αίμα προφητών και αγίων, και όλων όσων σφαγιάστηκαν πάνω στη γη».