Ang Pagpahayag sang Anghel

Ginpahayag ang pagkapukan sang Babilonia, kag isa ka tingog ang nagtawag sa katawhan sang aton Amay sa pagguwa gikan sa iya antes mag-abot ang iya mga kalalat-an. Ang mga hari, mga negosyante kag mga marinero nagatan-aw sa malayo kag nagapanalambiton — indi tungod sa iya, kundi tungod sa negosyo nga nadula sa ila. Ang musika, ang kasanag sang suga kag ang mga tingog sa kasal nagtapos didto sa walay katubtuban.

Nagahambal ang aton Amay sa mga bersikulo 4–8

Kapitulo 18.

Human sini nakita ko ang isa pa ka anghel nga nagapanaug halin sa langit, nga may dakung awtoridad; kag ang duta napasilakan sang iya himaya. Naghinuyang sia sing mabaskog, “Napukan, napukan ang dakung Babilonia! Nangin puluy-an sia sang mga demonyo, pugad sang tagsa ka mahigko nga espiritu, pugad sang tagsa ka mahigko nga pispis, pugad sang tagsa ka mahigko kag kangil-aran nga sapat. Kay nakainom ang tanan nga pungsod sang alak sang kailibog sang iya pagpakighilawas; nagpakighilawas ang mga hari sang duta upod sa iya, kag nagmanggaranon ang mga negosyante sang duta tungud sa gahum sang iya kaluho.”

Dayon nabatian ko ang isa pa ka tingug halin sa langit, “Gumuwa kamo sa iya, akon katawohan, agud nga indi kamo makaambit sang iya mga sala ukon makabaton sang iya mga kalalat-an;

kay natumpok ang iya mga sala tubtub sa langit, kag gindumdom sang aton Amay ang iya mga kalautan. Balusi ninyo sia subong sang iya ginbayad, kag dobleha ninyo ang balus sa iya suno sa iya mga binuhatan; sa kopa nga iya ginsagol, sagoli ninyo sia sing doble nga bahin. Subong nga ginhimaya niya ang iya kaugalingon kag nagkabuhi sia sa kaluho, hatagi ninyo sia sing amo man nga takus sang pag-antus kag kasubo; kay sa iya tagipusuon nagasiling sia, ‘Nagapungko ako sa trono subong reyna; indi ako balo, kag indi gid ako makakita sing kasubo.’ Tungud sini magaabut ang iya mga kalalat-an sa isa lang ka adlaw—kamatayon kag kasubo kag gutom—kag sia pagasunugon sa kalayo; kay gamhanan ang aton Amay, nga naghukom sa iya.”

Magahibi kag magapanalambiton tungud sa iya ang mga hari sang duta nga nagpakighilawas kag nag-ambit sang kaluho upod sa iya, sa ila pagkakita sang aso sang iya pagkasunog. Nagatindug sila sa malayo, nga nahadlok sa iya pag-antus, kag nagasiling, “Kalaut, kalaut, dakung siudad, Babilonia, gamhanan nga siudad! Sa isa ka oras nag-abut ang imo paghukom.” Nagahibi kag nagapanalambiton tungud sa iya ang mga negosyante sang duta, kay wala na sing may nagabakal sang ila mga baligya. Mga baligya nga bulawan, pilak, mahal nga mga bato, mga perlas, maayo nga lino, purpura, seda, kag eskarlata; tanan nga sahi sang mahamot nga kahoy, tanan nga butang nga marfil, mahal nga kahoy, saway, salsalon, kag marmol. Kanela, panakot, kamangyan, mira, insenso, alak, lana sang olibo, maayo nga harina, trigo, mga baka, mga karnero, mga kabayo, mga karwahe, kag mga lawas kag mga kalag sang tawo.

“Ang hinog nga bunga nga ginhandum sang imo kalag nadula na sa imo; ang tanan mo nga manggad kag kahamili nadula, kag indi na gid makita liwat.” Magatindug sa malayo ang mga negosyante sining mga butang nga nagmanggaranon tungud sa iya, nga nahadlok sa iya pag-antus, nga nagahibi kag nagapanalambiton, kag nagasinggit, “Kasubo, kasubo sa dakung siudad, nga ginbayuan sing maayo nga lino, purpura, kag eskarlata, ginpalamutian sing bulawan, mahal nga mga bato, kag mga perlas! Sa isa ka oras nalaglag ang subong sini ka dako nga manggad.” Kag ang tagsa ka kapitan sang sakayan, ang tanan nga nagalayag sa mga dagat, ang mga marinero, kag ang tanan nga nagapangabuhi sa dagat nagtindug sa malayo, kag naghinuyang sila sa ila pagkakita sang aso sang iya pagkasunog, “Ano nga siudad ang nakaangay gid sa dakung siudad?” Nagsablig sila sing yab-ok sa ila mga ulo kag naghinuyang, nga nagahibi kag nagapanalambiton, “Kalaut, kalaut sa dakung siudad, nga sa iya nagmanggaranon ang tanan nga may mga sakayan sa dagat tungud sa iya manggad! Sa isa ka oras nalaglag sia.” Magkalipay ka tungud sa iya, O langit, kag kamo nga mga balaan kag mga apostoles kag mga manalagna! Kay ginhukman sang aton Amay ang inyo kaso batok sa iya.

Ginhaboy sang isa ka gamhanan nga anghel sa dagat ang isa ka bato nga daw dako nga galingan, nga nagasiling, “Amo sini pagahaboyon sing mabaskog ang Babilonia nga dakung siudad, kag indi na gid sia makita liwat. Ang tingug sang mga manugtugtog sang alpa kag mga musikero, sang mga manuglantoy kag mga manugbudyong, indi na gid mabatian sa imo liwat. Wala na gid sing manugbuhat sang bisan ano nga hilikuton nga makita pa sa imo. Ang tingug sang galingan indi na gid mabatian sa imo liwat. Ang kasanag sang suga indi na gid magsiga sa imo liwat. Ang tingug sang nobyo kag nobya indi na gid mabatian sa imo liwat. Kay ang imo mga negosyante amo ang mga dalagku sang duta, kag ang tanan nga pungsod gindaya sang imo pagpamarang. Nakita sa iya ang dugo sang mga manalagna kag sang mga balaan, kag sang tanan nga ginpatay sa duta.”