Ny Fanambarana nataon’ny Anjely

Voalaza ny fianjeran'i Babylona, ary feo iray miantso ny vahoakan'Rayntsika hivoaka eo aminy alohan'ny hidiran'ny areraka aminy. Mijery eny lavitra eny ny mpanjaka, ny mpivarotra ary ny tantsambo ka mitomany, tsy noho izy, fa noho ny varotra very. Ny mozika, ny jiron'ny fanilo ary ny feon'ny fampakaram-bady dia tapitra any mandrakizay.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 4–8

Toko 18.

Rehefa afaka izany, dia nahita anjely hafa nmidina avy tany an-danitra aho, manana fahefana lehibe; ary nazava noho ny voninahiny ny tany. Niantso tamin’ny feo mahery izy hoe: « Lavo, lavo i Babylona lehibe! Efa tonga fonenan’ny demony izy, fialofan’ny fanahy maloto rehetra, fialofan’ny vorona maloto rehetra, ary fialofan’ny biby maloto sy halan’ny olona rehetra. Fa ny firenena rehetra dia nisotro ny divay amin’ny firehetan’ny fijangajangany; ny mpanjakan’ny tany nijangajanga taminy, ary ny mpanao varotra eto an-tany nanankarena noho ny herin’ny fiainany mirana. »

Dia nandre feo hafa avy tany an-danitra aho hoe: « Mivoaha aminy, ry oloko, mba tsy hiombonanareo amin’ny fahotany sy tsy handray ny loza mananontanona azy;

fa mitotongana hatrany an-danitra ny fahotany, ary tsaroan’i Raintsika ny helokany. Valio araka izay nataony izy, ary averina aminy roa heny ny nataony; ao amin’ny kapoaka nafangarony, afangaro roa heny ho azy. Araka ny nanomezany voninahitra ny tenany sy ny nitondrany fiainana mirana, dia omeo fampijaliana sy alahelo mitovy amin’izany izy; fa ao am-pony izy manao hoe: “Mipetraka ho mpanjakavavy aho; tsy mpitondratena aho, ary tsy hahita alahelo mihitsy.” Noho izany, ho tonga amin’ny andro iray ny loza mananontanona azy—fahafatesana sy alahelo ary mosary—ary handevoina amin’ny afo izy; fa mahery Raintsika, izay efa nitsara azy. »

Hitomany sy hitaraina azy ny mpanjakan’ny tany izay nijangajanga sy niombona fiainana mirana taminy, rehefa hahita ny setroky ny fandoroana azy. Mijanona lavitra izy ireo, satria matahotra ny fampijaliana azy, ka manao hoe: « Loza, loza, ry tanàna lehibe, ry Babylona tanàna mahery! Tao anatin’ny adiny iray no tonga ny fitsarana anao. » Mitomany sy malahelo azy ny mpanao varotra eto an-tany, satria tsy misy mividy ny entany intsony. Entana volamena sy volafotsy sy vato soa sy perla sy rongony madinika sy volomparasy sy landy sy jaky; ny hazo mamerovero rehetra, ny fitaovana rehetra vita amin’ny nify elefanta, ny hazo lafo vidy, ny varahina, ny vy ary ny marbra. Kanelina, zava-manitra, emboka, miora, oliba, divay, menaka oliva, koba tsara indrindra, varimbazaha, omby, ondry, soavaly, kalesy, ary ny vatan’olona sy ny fanahin’olona.

« Lasa taminao ny voankazo masaka niriran’ny fanahinao; very ny harenao rehetra sy ny voninahitrao, ka tsy hita intsony mihitsy. » Ny mpanao varotra ireo zavatra ireo, izay nanankarena taminy, dia hijanona lavitra, matahotra ny fampijaliana azy, mitomany sy malahelo, ary miantso hoe: « Loza, loza ho an’ilay tanàna lehibe, izay nitafy rongony madinika sy volomparasy ary jaky, ary voaravaka volamena sy vato soa ary perla! Tao anatin’ny adiny iray no simba ny harena toy izany. » Ary ny mpitondra sambo rehetra sy izay rehetra mandeha an-dranomasina sy ny tantsambo ary izay rehetra mivelona amin’ny ranomasina dia nijanona lavitra, ary rehefa nahita ny setroky ny fandoroana azy dia niantso mafy hoe: « Inona no tanàna nitovy tamin’ilay tanàna lehibe? » Nanipy vovoka tamin’ny lohany izy ireo ka niantso mafy, nitomany sy nalahelo hoe: « Loza, loza ho an’ilay tanàna lehibe, izay nanankarena tamin’ny haren’ilay tanàna ireo rehetra manana sambo an-dranomasina! Tao anatin’ny adiny iray no simba izy. » Miravoravoa noho ny aminy, ry lanitra, ary hianareo ry olona masina sy apostoly ary mpaminany! Fa nitsara ny raharahanareo taminy Raintsika.

Nisy anjely mahery nanipy vato tahaka ny vato fikosoham-bary lehibe ho any amin’ny ranomasina ka nanao hoe: « Toy izany no hatsipy amin’ny herisetra i Babylona, ilay tanàna lehibe, ka tsy ho hita intsony. Ny feon’ny mpitendry lokanga sy ny mpanao mozika, ny mpitsoka sodina sy ny mpitsoka trompetra dia tsy ho re ao aminao intsony. Tsy ho hita ao aminao intsony ny mpanao asa tanana na inona na inona asa. Ny feon’ny fikosoham-bary dia tsy ho re ao aminao intsony. Ny fahazavan’ny jiro dia tsy hamirapiratra ao aminao intsony. Ny feon’ny mpampakatra sy ny ampakarina dia tsy ho re ao aminao intsony. Fa ny mpanao varotra anao no lehibe teto an-tany, ary voafitaka tamin’ny ody nataonao ny firenena rehetra. Ao aminy no hita ny ran’ny mpaminany sy ny olona masina, ary ny an’izay rehetra novonoina teto an-tany. »