Ayeuna parantos aya citakanana

Yermia 15 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Sanajan Musa jeung Samuel

Sanajan Musa atawa Samuel ogé moal bisa nyingkahkeun ieu, saur Rama urang. Yeremia ambruk ku beuratna, nyumpahan kalahiranana jeung nanya naha Ramana geus jadi walungan nu saat. Waleranana mibanda sarat: balik deui, ucapkeun nu aji, tur bakal dijadikeun témbok tambaga.

Pasal 15.

Tuluy Rama urang ngandika ka kuring, “Sanajan Musa jeung Samuel narangtung di payuneun Kami, hate Kami moal luntur ka ieu bangsa. Singkirkeun maranehna ti payuneun Kami; sina arindit.” Lamun maranehna nanya ka maneh, “Ka mana urang indit?” bejakeun ka maranehna, “Kieu dawuhan Rama urang: anu pikeun maot, ka maot; anu pikeun pedang, ka pedang; anu pikeun kalaparan, ka kalaparan; anu pikeun tawanan, ka tawanan.”

“Kami rek nangtukeun opat rupa pangrusak pikeun maranehna, dawuhan Rama urang: pedang pikeun maehan, anjing pikeun nyered, manuk di awang-awang jeung sato galak di bumi pikeun nyatu jeung ngabasmi. Kami rek ngajadikeun maranehna matak pikagilaeun ku sakabeh karajaan di bumi, ku lantaran Menase bin Hiskia, raja Yuda, tina sagala nu dipigawena di Yerusalem.”

“Saha nu rek karunya ka maneh, eh Yerusalem? Saha nu rek midangdam ka maneh? Saha nu daek eureun pikeun nanyakeun kumaha kaayaan maneh? Maneh geus nampik ka Kami, dawuhan Rama urang; maneh terus-terusan mungkur. Ku sabab kitu Kami geus ngayunkeun leungeun Kami ngalawan maneh jeung ngabinasa maneh—Kami geus bosen luntur hate. Kami geus napian maranehna ku pangnapian di lawang-lawang nagara. Kami geus ngayatimkeun maranehna; Kami geus ngabinasa umat Kami, sabab maranehna embung ninggalkeun paripolahna. a a v7 Napi: patani ngalungkeun gandum nu geus ditutuan ka awang-awang supaya kulit-kulit nu teu kapake katiup ku angin, nepi ka nu nyesa ngan gandumna wungkul. Randa-randana jadi leuwih loba batan keusik di laut. Ka indung-indung para nonoman Kami geus ngadatangkeun pangrusak dina tengah poe; ujug-ujug Kami nurunkeun kanyeri jeung kasieun ka manehna. Awewe anu geus ngalahirkeun tujuh anak jadi lungse; napasna pegat. Panonpoena geus surup sedengkeun poe can peuting; manehna era jeung nista. Ari sesana rek diselehkeun ku Kami kana pedang di hareupeun musuh-musuhna, dawuhan Rama urang.”

Yermia Sasambat ku Kanalangsaan

Cilaka kuring, Ema, ku lantaran Ema geus ngalahirkeun kuring—jadi jalma anu salawasna papaseaan jeung pacengkadan jeung sakuliah nagara! Kuring tara nginjeumkeun, tara nginjeum, tapi kabehan nyumpahan ka kuring.

Rama urang ngandika, “Kami rek nyalametkeun maneh pikeun kahadean; Kami rek nyieun musuh sasambat menta tulung ka maneh dina mangsa karerepet jeung kabalangsak.” Naha aya nu bisa neugar beusi—beusi ti kaler—jeung tambaga? “Kabeungharan jeung banda-banda maneh rek dijadikeun jarahan ku Kami, teu kudu mayar, ku lantaran sagala dosa maneh di sakuliah wewengkon maneh. Kami rek nyieun maneh ngawula ka musuh-musuh maneh di hiji nagara anu teu dipikanyaho ku maneh, sabab seuneu geus hurung dina bebendu Kami; bakal ngagebur ngalawan maneh.”

Ama uninga, nun Ama; sing emut ka abdi sareng raksa abdi, sareng baleskeun kaadilan pikeun abdi ngalawan jalma-jalma anu nganiaya abdi. Mugi Ama sabar ka abdi, sareng ulah nyandak abdi; mugi uninga yen demi Ama abdi nandangan panghina. Pangandika Ama kapendak, teras diteda ku abdi, sareng pangandika Ama janten kabungah abdi sareng kabagjaning manah abdi, reh abdi nyangking jenengan Ama, nun Ama, Gusti balad sawarga. Abdi henteu diuk di kalangan jalma anu suka-suka, sareng henteu milu bungah; ku karana panangan Ama, abdi diuk nyorangan, reh Ama parantos ngeusian abdi ku amarah. Naha kanyeri abdi teu eureun-eureun sareng raheut abdi teu tiasa cageur, mandeg teu daek cageur? Naha Ama bade jadi ka abdi siga walungan anu nipu, siga cai anu saat?

Ku sabab kitu kieu dawuhan Rama urang: Lamun maneh balik deui, Kami rek mulangkeun maneh sangkan nangtung di payuneun Kami. Lamun maneh ngaluarkeun nu aji, lain nu teu aya hargana, maneh bakal jadi sungut Kami. Maranehna bakal baralik ka maneh, tapi maneh ulah malik ka maranehna. Kami rek nyieun maneh jadi kuta tambaga anu kuat pikeun ngalawan ieu bangsa; maranehna bakal merangan maneh tapi moal bisa ngelehkeun maneh, sabab Kami nyarengan maneh pikeun nyalametkeun jeung ngaleupaskeun maneh, dawuhan Rama urang. “Kami rek ngaleupaskeun maneh tina leungeun jalma jahat sarta nebus maneh tina genggeman jalma telenges.”