Sanajan Musa lan Samuel
Senajan Musa utawa Samuèl ora bakal bisa nyegah iki, mangkono pangandikané Rama kita. Yeremia remuk ing sangisoré, ngipataké dina laire lan takon apa Ramané wis dadi kali kang asat. Wangsulané ana syarate: balia, ngucapna apa kang aji, lan kowé bakal didadèkaké bètèng tembaga.
15 1Banjur Rama kita ngandika marang aku: “Sanajan Musa lan Samuel ngadeg ing ngarsaKu, panggalihKu ora bakal condhong marang bangsa iki. Tundhungen saka ngarsaKu; kareben padha lunga.” 2Lan yen wong-wong mau takon marang kowe: “Padha menyang ngendi?” kandhakna marang wong-wong iku: “Mangkene pangandikane Rama kita: sapa kang katetepake mati, menyanga pati; sapa kang katetepake pedhang, menyanga pedhang; sapa kang katetepake pailan, menyanga pailan; sapa kang katetepake tawanan, menyanga tawanan.”
3“Aku bakal netepake patang warna juru-pangrusak kanggo nglawan wong-wong mau, mangkono pangandikane Rama kita: pedhang kanggo mateni, asu kanggo nyeret, manuk ing awang-awang lan kewan ing bumi kanggo mangan lan ngrusak. 4Aku bakal ndadekake wong-wong mau dadi pepindhan kang nggegirisi tumrap sakabehing kraton ing bumi, marga saka Manasye anak Hizkia, raja ing Yehuda, awit saka apa kang wis ditindakake ing Yerusalem.”
5“Awit sapa kang bakal melas marang kowe, he Yerusalem? Sapa kang bakal nangisi kowe? Sapa kang malah gelem mandheg prelu takon bab kahananmu? 6Kowe wis nampik Aku, mangkono pangandikane Rama kita; kowe tansah mundur. Mulane Aku wis mulungake astaKu nglawan kowe lan numpes kowe—Aku wis sayah anggonKu ngendhakake bebendu. 7Wong-wong mau wis Daktapeni nganggo tampah ing gapura-gapurane nagara. Anak-anake wis Dakrebut; umatKu wis Daktumpes, awit padha ora gelem bali saka dalane. a a v7 Napeni: wong tani nyawatake gandum kang wis diiles menyang awang-awang supaya kulit gabah kang ora migunani kabur katut angin, nganti kang kari mung gandume. 8Randha-randhane saya akeh ngungkuli wedhine sagara. Nglawan ibune para nom-noman Aku nekakake juru-pangrusak ing wayah tengange; dumadakan Aku nibakake kasusahan lan giris marang dheweke. 9Wong wadon kang nglairake anak pitu dadi lungkrah; dheweke ngetokake napase pungkasan. Srengengene wis angslup nalika isih awan; dheweke wirang lan kaisin-isin. Dene kang isih kari bakal Dakpasrahake marang pedhang ing ngarepe mungsuhe, mangkono pangandikane Rama kita.”
Nabi Yeremia Sesambat ing Kasusahan
10Cilaka aku, dhuh biyung, dene aku koklairake—dadi wong kang njalari padu lan congkrah tumrap satanah kabeh! Aku ora tau ngutangi, uga ora tau utang, nanging kabeh wong padha nyupatani aku.
11Rama kita ngandika: “Aku mesthi bakal ngluwari kowe nganti nemu kabecikan; Aku bakal ndadekake mungsuh padha nyuwun marang kowe ing wektu karibedan lan kasusahan.” 12Apa ana wong kang bisa ngremuk wesi—wesi saka lor—lan tembaga? 13“Kasugihanmu lan raja-brananmu bakal Dakwenehake dadi jarahan, tanpa regane, marga saka sakehing dosamu ing saindenging tlatahmu. 14Aku bakal ndadekake kowe ngawula marang mungsuhmu ing nagara kang kowe ora wanuh, awit ana geni murub ing bebenduKu; geni iku bakal ngobong kowe.”
15Paduka pirsa, dhuh Rama kawula; mugi kawula kaengeta saha kaopenana, saha mugi males ukum dhateng para tiyang ingkang nguya-uya kawula. Mugi Paduka sabar dhateng kawula, saha sampun ngantos mundhut kawula; Paduka mugi pirsa bilih margi saking Paduka kawula nandhang panyenyamah. 16Pangandika Paduka sampun kapanggih, saha sampun kawula tedha; pangandika Paduka dados kabingahan kawula saha kasenengan ing manah kawula, awit kawula kasebut ngagem asma Paduka, dhuh Rama, Gustining wadyabala ing swarga. 17Kawula boten nate linggih ing satengahing tiyang ingkang sami sukan-sukan, ugi boten sukarena; margi saking asta Paduka kawula linggih piyambakan, awit Paduka sampun ngebaki manah kawula kanthi bebendu. 18Kenging punapa kasakitan kawula boten wonten pungkasanipun, saha tatu kawula boten saged mantun, nampik dipun-saras? Punapa Paduka badhe dados tumrap kawula kados lepen ingkang ngapusi, kados toya ingkang asat?
19Mulane mangkene pangandikane Rama kita: Yen kowe bali, Aku bakal mulihake kowe supaya ngadeg ing ngarsaKu. Yen kowe ngwetokake apa kang aji, dudu kang nistha, kowe bakal dadi lesanKu. Wong-wong iku bakal padha marani kowe, nanging kowe aja nganti marani wong-wong iku. 20Aku bakal ndadekake kowe tembok tembaga kang santosa kanggo nglawan bangsa iki; wong-wong mau bakal padha nglawan kowe, nanging ora bakal bisa ngalahake kowe, awit Aku nunggil karo kowe arep ngslametake kowe lan ngluwari kowe, mangkono pangandikane Rama kita. 21“Aku bakal ngluwari kowe saka tangane wong duraka lan nebus kowe saka cengkeremane wong kang ambek siya.”