ኤርምያስ 15

15 ¹አባታችንም እንዲህ አለኝ፤ “ሙሴና ሳሙኤል በፊቴ ቢቆሙ እንኳ፣ ልቤ ወደዚህ ሕዝብ አይመለስም። ከፊቴ አስወጣቸው፤ ይሂዱ።” ²“ወዴት እንሄዳለን?” ብለው በሚጠይቁህ ጊዜ፣ እንዲህ ብለህ ንገራቸው፤ “አባታችን እንዲህ ይላል፤ ለሞት የሆኑ ወደ ሞት፤ ለሰይፍ የሆኑ ወደ ሰይፍ፤ ለራብ የሆኑ ወደ ራብ፤ ለምርኮ የሆኑ ወደ ምርኮ።”

³“አራት ዐይነት አጥፊዎችን በእነርሱ ላይ እሾማለሁ፣ ይላል አባታችን፤ የሚገድል ሰይፍን፣ ጎትተው የሚወስዱ ውሾችን፣ የሚበሉና የሚያጠፉ የሰማይ ወፎችንና የምድር አራዊትን። ⁴በይሁዳ ንጉሥ በሕዝቅያስ ልጅ በምናሴ ምክንያት፣ በኢየሩሳሌም ባደረገው ነገር ምክንያት፣ ለምድር መንግሥታት ሁሉ የሚያስፈራ አደርጋቸዋለሁ።”

⁵“ኢየሩሳሌም ሆይ፣ ማን ይራራልሻል? ማንስ ያለቅስልሻል? ደኅንነትሽን ለመጠየቅ እንኳ ማን ይቆማል? ⁶ተውሺኝ፣ ይላል አባታችን፤ ወደ ኋላም እያፈገፈግሽ ትሄጃለሽ። ስለዚህ እጄን በአንቺ ላይ ዘረጋሁ፤ አጠፋሁሽም፤ መራራትም ሰለቸኝ። ⁷በምድሪቱ በሮች ላይ በመንሽ ነፈስኋቸው። ልጆቻቸውን አሳጣኋቸው፤ ሕዝቤንም አጠፋሁ፤ ከመንገዳቸው አልተመለሱምና። ^a a v7 ማንፈስ፦ ገበሬው የወቃውን እህል ወደ አየር ይበትን ነበር፤ ስለዚህ ነፋሱ የማይጠቅመውን ገለባ ወስዶ እህሉን ብቻ ያስቀር ነበር። ⁸መበለቶቻቸው ከባሕር አሸዋ ይልቅ በዙ። በጎልማሶች እናቶች ላይ በቀትር ጊዜ አጥፊን አመጣሁ፤ በድንገትም ሥቃይንና ድንጋጤን በእርሷ ላይ አወረድሁ። ⁹ሰባት የወለደች ደከመች፤ ነፍሷን ሰጠች። ገና ቀን ሳለ ፀሐይዋ ጠለቀች፤ ዐፈረች፤ ተዋረደችም። የቀሩትንም በጠላቶቻቸው ፊት ለሰይፍ አሳልፌ እሰጣቸዋለሁ።” ይላል አባታችን።

ኤርምያስ በሥቃይ ጮኸ

¹⁰እናቴ ሆይ፣ ለምድሪቱ ሁሉ የክርክርና የጠብ ሰው አድርገሽ ስለ ወለድሽኝ ወዮልኝ! አላበደርሁም፤ አልተበደርሁምም፤ ሆኖም ሁሉም ይረግመኛል።

¹¹አባታችን እንዲህ አለ፤ “ለበጎ አድንሃለሁ፤ በመከራና በጭንቅ ጊዜ ጠላትህ እንዲለምንህ አደርጋለሁ።” ¹²ማንም ብረትን—ከሰሜን የመጣውን ብረት—ናስንም መስበር ይችላልን? ¹³“ሀብትህንና መዝገብህን በግዛትህ ሁሉ ባሉ ኀጢአቶችህ ሁሉ ምክንያት ያለ ዋጋ ለብዝበዛ አሳልፌ እሰጣለሁ። ¹⁴በማታውቀው ምድር ጠላቶችህን እንድታገለግል አደርግሃለሁ፤ በቍጣዬ እሳት ተቀጣጥሏልና፤ በአንተ ላይ ይነድዳል።”

¹⁵አንተ ታውቃለህ፣ አባቴ፤ አስበኝ፣ ጠብቀኝም፤ ከሚያሳድዱኝም ተበቀልልኝ። ታገሠኝ፤ አታስወግደኝም፤ ስለ አንተ ስድብ እንደምሸከም ዕወቅ። ¹⁶ቃሎችህ ተገኙ፤ እኔም በላኋቸው፤ ቃሎችህም ደስታዬና የልቤ ሐሤት ሆኑ፤ የሰማይ ሠራዊት አባት ሆይ፣ በስምህ ተጠርቻለሁና። ¹⁷በዘፋኞች ጉባኤ አልተቀመጥሁም፤ ደስም አላለኝም፤ በእጅህ ምክንያት ብቻዬን ተቀመጥሁ፤ ቍጣን ሞልተህብኝ ነበርና። ¹⁸ሥቃዬ ለምን አያልቅም? ቍስሌስ ለምን አይድንም? ለመፈወስስ እምቢ ያለውስ ለምንድን ነው? ለእኔ እንደሚያታልል ምንጭ፣ እንደሚደርቅ ውሃ ትሆንብኛለህን?

¹⁹ስለዚህ አባታችን እንዲህ ይላል፤ ብትመለስ፣ በፊቴ እንድትቆም እመልስሃለሁ። ክቡሩን ከከንቱ ለይተህ ብታወጣ፣ አፌ ትሆናለህ። እነርሱ ወደ አንተ ይመለሳሉ፤ አንተ ግን ወደ እነርሱ አትመለስም። ²⁰በዚህ ሕዝብ ላይ የተመሸገ የናስ ቅጥር አደርግሃለሁ፤ ይዋጉሃል፤ ነገር ግን አያሸንፉህም፤ ላድንህና ልታደግህ ከአንተ ጋራ ነኝና፣ ይላል አባታችን። ²¹“ከክፉዎች እጅ አድንሃለሁ፤ ከጨካኞችም መዳፍ እቤዣለሁ።”