ميڪاه 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹اي لشڪرن جي ڌيءَ، پنهنجا لشڪر گڏ ڪر! اسان جي خلاف گھيرو وڌو ويو آهي. هو ڏنڊي سان اسرائيل جي منصف کي ڳل تي ڌڪ هڻن ٿا. ^a a v1 ’لشڪرن جي ڌيءَ‘ جنگجو قوم لاءِ عبراني شاعراڻو خطاب آهي — هتي غالباً يروشلم يا يهوداه. ²پر اي بيت لحم افراته، جيتوڻيڪ تون يهوداه جي قبيلن ۾ ننڍو آهين، تنهن هوندي بہ تو مان منهنجي لاءِ هڪڙو اهڙو نڪري ايندو جيڪو اسرائيل تي حاڪم ٿيندو، جنهن جي ابتدا قديم زماني کان، ازل جي ڏينهن کان آهي. ^b b v2 سردار ڪاهنن هيءَ آيت هيرودس کي مسيح جي جنم جي جاءِ طور ٻڌائي؛ هيءَ يسوع ڏانهن اشارو ڪري ٿي، جيڪو بيت لحم ۾ ڄائو، اهو حاڪم جنهن جي ابتدا ازل تائين پهچي ٿي. ³تنهنڪري هو کين تيستائين ڇڏي ڏيندو جيستائين ڄڻيندڙ عورت ڄڻي نہ وٺي؛ پوءِ سندس ڀائرن مان بچيل ماڻهو اسرائيل جي ماڻهن ڏانهن موٽي ايندا. ⁴پوءِ هو بيهي پنهنجي ڌڻ کي اسان جي پيءُ جي طاقت ۾، سندس پيءُ جي نالي جي شان ۾ چاريندو. تڏهن اهي سلامتيءَ سان رهندا، ڇاڪاڻ تہ هاڻي هو ڌرتيءَ جي ڇيڙن تائين وڏو ٿيندو. ⁵هو پاڻ اسان جي سلامتي ٿيندو. جڏهن اسور اسان جي ملڪ ۾ ايندو ۽ اسان جي قلعن کي لتاڙيندو، تڏهن اسين هن جي خلاف ست ريڍار ۽ اٺ ماڻهن جا اڳواڻ اٿارينداسين. ⁶اهي اسور جي ملڪ کي تلوار سان، ۽ نمرود جي ملڪ کي ان جي دروازن تي چاريندا. جڏهن اسور اسان جي ملڪ ۾ ايندو ۽ اسان جي سرحدن اندر لتاڙيندو، تڏهن حاڪم اسان کي ان کان ڇڏائيندو.

بچيل ماڻهن جي بحالي ۽ پاڪائي

⁷پوءِ يعقوب جو بچيل حصو گھڻن قومن جي وچ ۾ اسان جي پيءُ کان آيل شبنم وانگر، گاھ تي پوندڙ مينهن جي ڦڙن وانگر ٿيندو، جيڪي نہ ڪنهن جو انتظار ڪن ٿا ۽ نہ ڪنهن ماڻهوءَ لاءِ دير ڪن ٿا. ⁸يعقوب جو بچيل حصو قومن ۾ رهندو، گھڻن ماڻهن ۾ گھيريل، جيئن ٻيلي جي جهنگلي جانورن ۾ شينهن، جيئن رڍن جي ڌڻن ۾ گھمندڙ جوان شينهن، جيڪو جڏهن لنگھي ٿو تہ لتاڙي ٿو ۽ ڦاڙي ٿو، ۽ ڪو بہ ڇڏائي نہ ٿو سگھي. ⁹تنهنجو هٿ تنهنجن مخالفن مٿان بلند ٿيندو، ۽ تنهنجا سڀ دشمن ڪٽيا ويندا.

¹⁰انهيءَ ڏينهن، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، مان تنهنجا گھوڙا تو مان ڪٽي ڇڏيندس ۽ تنهنجا رٿ برباد ڪندس. ¹¹مان تنهنجي ملڪ جا شهر ڪٽي ڇڏيندس ۽ تنهنجا سڀ قلعا ڊاهي ڇڏيندس. ¹²مان تنهنجي هٿ مان جادو ڪٽي ڇڏيندس، ۽ تو وٽ وري ڪي فال ڪڍڻ وارا نہ هوندا. ¹³مان تنهنجا گھڙيل بت ۽ تنهنجا مقدس ٿنڀا تو مان ڪٽي ڇڏيندس، ۽ تون وري پنهنجي هٿن جي ٺاهيل شيءِ اڳيان سجدو نہ ڪندين. ¹⁴مان تو مان تنهنجا اشيرا جا ٿنڀا پٽي ڇڏيندس ۽ تنهنجا شهر ڊاهي ڇڏيندس. ^c c v14 اشيرا جا ٿنڀا ڪنعاني ديوي جي پوڄا لاءِ بيهاريل ڪاٺ جون شيون هيون؛ اسان جو پيءُ انهن کي هٽائي ٿو تہ جيئن سندس ماڻهو رڳو سندس عبادت ڪن. ¹⁵ڪاوڙ ۽ غضب ۾ مان انهن قومن کي سزا ڏيندس جن فرمانبرداري نہ ڪئي.