پدر شبانی از بیتلحم میفرستد
فرمانروایی از بیتلحم میآید، که در میان طایفههای یهودا کوچک است، و ریشهاش به روزگاران کهن بازمیگردد. او با قوت پدرش گله را شبانی خواهد کرد و خودش صلح ایشان خواهد بود. باقی فصل پاکسازی است: اسبها، ارابهها، دژها، جادوها و بتهای تراشیده همه ریشهکن میشوند.
5 1ای دخترِ سپاهیان، نیروهایت را گرد آور! محاصرهای بر ضد ما برپا شده است. با عصا بر گونهٔ داورِ اسرائیل میزنند. a a v1 «دخترِ سپاهیان» خطابی شاعرانه در عبری برای قومی جنگاور است — در اینجا، به احتمال، اورشلیم یا یهودا. 2اما تو، ای بیتلحمِ اِفراته، هرچند در میان طایفههای یهودا کوچک هستی، از تو کسی برای من بیرون خواهد آمد که بر اسرائیل فرمانروایی خواهد کرد، که خاستگاهش از زمانهای قدیم است، از روزهای ازل. b b v2 سران کاهنان این آیه را به هیرودیس بهعنوان زادگاه مسیحِ موعود نشان دادند؛ این آیه به عیسی اشاره دارد که در بیتلحم زاده شد، آن فرمانروا که خاستگاهش تا ازل میرسد. 3پس ایشان را واخواهد گذاشت تا زمانی که زنِ درد زایمانکشیده بزاید؛ آنگاه باقیِ برادرانش نزد بنیاسرائیل باز خواهند گشت. 4و او خواهد ایستاد و گلهٔ خود را در نیرویِ پدر ما، در شکوهِ نامِ پدرش، شبانی خواهد کرد. و ایشان در امنیت خواهند زیست، زیرا اکنون او تا کرانههای زمین بزرگ خواهد بود. 5و او خودْ سلامتیِ ما خواهد بود. چون آشور به سرزمین ما درآید و بر دژهای ما گام نهد، آنگاه هفت شبان و هشت رهبرِ مردمان بر ضد او برخواهیم انگیخت. 6ایشان سرزمین آشور را با شمشیر شبانی خواهند کرد، و سرزمین نمرود را در دروازههایش. و آن فرمانروا ما را از آشور خواهد رهانید، چون به سرزمین ما درآید و در مرزهای ما گام نهد.
بازماندگان بازآورده و پاکساخته میشوند
7آنگاه بازماندهٔ یعقوب در میان قومهای بسیار خواهد بود، همچون شبنم از پدر ما، همچون بارانِ رگبار بر سبزه، که برای کسی درنگ نمیکند و انتظار هیچ آدمی را نمیکشد. 8و بازماندهٔ یعقوب در میان قومها خواهد زیست، در میانِ مردمانِ بسیار محصور — همچون شیری در میان جانورانِ وحشیِ جنگل، همچون شیرِ جوانی که در میان گلههای گوسفند میخرامد، که چون بگذرد، پایمال میکند و میدرد، و کسی نمیتواند برهاند. 9دستت بر دشمنانت افراشته خواهد شد، و همهٔ خصمانت منقطع خواهند گردید.
10و در آن روز، پدر ما میفرماید، اسبانت را از میانت منقطع خواهم ساخت و ارابههایت را نابود خواهم کرد. 11شهرهای سرزمینت را منقطع خواهم ساخت و همهٔ دژهایت را فرو خواهم ریخت. 12جادوگریها را از دستت منقطع خواهم ساخت، و دیگر فالگیر نخواهی داشت. 13بتهای تراشیدهات و ستونهای مقدّست را از میانت منقطع خواهم ساخت، و دیگر در برابر کارِ دستانت سجده نخواهی کرد. 14تیرکهای اَشیرهٔ تو را از میانت ریشهکن خواهم کرد و شهرهایت را ویران خواهم ساخت. c c v14 تیرکهای اَشیره اشیایی چوبی بودند که برای پرستشِ الههٔ کنعانی برپا میشدند؛ پدر ما آنها را برمیدارد تا قومش تنها او را بپرستند. 15و در خشم و غضب بر قومهایی که اطاعت نکردند داوری خواهم آورد.