قومها بهسوی کوهِ پدر ما سرازیر میشوند
قومها از کوه پدر ما بالا میروند تا تعلیم یابند، و شمشیرهایشان را به گاوآهن بدل میکنند، و هر کس بیترس زیر تاک خود مینشیند. سپس نگاه به زمان حال بازمیگردد: صهیون در درد زایمان است، به بابل میرود، و در آنجا رهایی مییابد، نه آنکه از این سفر معاف شود.
4 1در روزهای آخر، کوهی که خانهٔ پدر ما بر آن قرار دارد، همچون بلندترین کوهها استوار خواهد شد و بر فراز تپهها برافراشته خواهد گشت، و قومها بهسوی آن سرازیر خواهند شد. 2قومهای بسیار خواهند آمد و خواهند گفت: «بیایید تا به کوهِ پدر ما، به خانهٔ خدای یعقوب برآییم، تا او راههای خود را به ما بیاموزد و ما در طریقهای او گام برداریم.» زیرا شریعت از صَهیون صادر خواهد شد، و کلامِ پدر ما از اورشلیم. 3او میان قومهای بسیار داوری خواهد کرد و برای ملتهای نیرومندِ دوردست فیصله خواهد داد. آنان شمشیرهای خود را به گاوآهن و نیزههای خود را به ارّههای باغبانی بدل خواهند کرد؛ قومی بر قومی شمشیر نخواهد کشید و دیگر برای جنگ تعلیم نخواهند دید. 4هر کس زیر موِ خود و زیر درخت انجیر خود خواهد نشست، و کسی آنان را نخواهد ترسانید، زیرا پدرِ لشکرهای آسمان خود این را گفته است. 5زیرا همهٔ قومها به نامِ خدای خویش رفتار میکنند، اما ما به نامِ پدر ما تا ابدالآباد رفتار خواهیم کرد.
پدر ما فرزندانِ پراکندهٔ خود را گرد میآورد
6پدر ما میفرماید: در آن روز، لنگان را گرد خواهم آورد و راندهشدگان را جمع خواهم کرد، آنان را که مبتلا ساختهام. 7لنگان را بازماندگانی خواهم ساخت، و راندگانِ دوردست را قومی نیرومند، و پدر ما بر ایشان در کوهِ صَهیون از این پس و تا ابد سلطنت خواهد کرد.
8و تو ای برجِ گله، ای تپهٔ دخترِ صَهیون، به تو خواهد رسید—فرمانرواییِ نخستین باز خواهد گشت، پادشاهیِ دخترِ اورشلیم.
9اکنون چرا با صدای بلند فریاد برمیآوری؟ آیا پادشاهی در میان تو نیست؟ آیا مشاورت هلاک شده که دردی چون زنِ زائو تو را فرا گرفته است؟ 10ای دخترِ صَهیون، چون زنِ زائو به خود بپیچ و بنال، زیرا اکنون از شهر بیرون خواهی رفت و در صحرا خواهی زیست؛ به بابِل خواهی رفت. در آنجا نجات خواهی یافت؛ در آنجا پدر ما تو را از دستِ دشمنانت فدیه خواهد داد.
11اکنون قومهای بسیار بر ضدِ تو گرد آمدهاند و میگویند: «بگذار او نجس شود، و چشمان ما بر صَهیون به شماتت بنگرد.» 12اما آنان اندیشههای پدر ما را نمیدانند؛ نقشهٔ او را درک نمیکنند، که ایشان را همچون بافهها به خرمنگاه گرد آورده است. 13ای دخترِ صَهیون، برخیز و خرمن بکوب، زیرا شاخِ تو را آهنین و سُمهایت را برنجین خواهم ساخت؛ قومهای بسیار را خُرد خواهی کرد، و منفعتِ ایشان را وقفِ پدر ما و ثروتِ ایشان را وقفِ خداوندگارِ تمامی زمین خواهی کرد.
