Mikeas 4

4 ¹Sa kataposang mga adlaw, ang bukid diin nahimutang ang balay sa atong Amahan malig-ong matukod ingon nga labing hataas sa tanang kabukiran, mabayaw ibabaw sa kabungtoran, ug modagsang ngadto niini ang mga katawhan. ²Daghang mga nasod ang moabot ug moingon, “Dali, manungas kita ngadto sa bukid sa atong Amahan, ngadto sa balay sa Dios ni Jacob, aron tudloan niya kita sa iyang mga dalan ug molakaw kita sa iyang mga agianan.” Kay ang pagtulon-an mogula gikan sa Zion, ug ang pulong sa atong Amahan gikan sa Jerusalem. ³Maghukom siya tali sa daghang mga katawhan ug mohusay sa mga panaglalis sa kusganong mga nasod nga atua sa halayo. Salsalon nila ang ilang mga espada ngadto sa mga punta sa daro ug ang ilang mga bangkaw ngadto sa mga galab; ang usa ka nasod dili na mobakyaw ug espada batok sa laing nasod, ni magbansay pa sila alang sa gubat. ⁴Ang matag usa magalingkod ilalom sa iyang kaugalingong paras ug ilalom sa iyang kaugalingong kahoy nga igos, ug walay magahadlok kanila, kay ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit mismo ang nagsulti. ⁵Kay ang tanang mga katawhan nagalakaw sa ngalan sa ilang kaugalingong dios, apan kita molakaw sa ngalan sa atong Amahan hangtod sa kahangtoran.

Gitigom sa Atong Amahan ang Iyang Nagkatibulaag nga mga Anak

⁶Nianang adlawa, nag-ingon ang atong Amahan, tigomon ko ang mga piang ug hugponon ang mga sinalikway, kadtong akong gisakit. ⁷Himoon ko ang mga piang nga usa ka salin, ug kadtong gipalayo ngadto sa usa ka kusganong nasod, ug ang atong Amahan maghari kanila didto sa Bukid sa Zion sukad karon ug hangtod sa kahangtoran.

⁸Ug ikaw, torre sa panon, bungtod sa anak nga babaye sa Zion, nganha kanimo kini moabot—mobalik ang kanhing paghari, ang gingharian sa anak nga babaye sa Jerusalem.

⁹Karon nganong naghilak ka man ug kusog? Wala bay hari diha kanimo? Nawala ba ang imong magtatambag, nga ang kasakit midakop kanimo sama sa usa ka babaye nga nagbati? ¹⁰Pamilipit ug pag-agulo, anak nga babaye sa Zion, sama sa usa ka babaye nga nagbati, kay karon mogula ka gikan sa siyudad ug mopuyo sa hawan nga kapatagan; moadto ka sa Babilonia. Didto luwason ka; didto ang atong Amahan motubos kanimo gikan sa kamot sa imong mga kaaway.

¹¹Karon daghang mga nasod ang nagtigom batok kanimo, nga nag-ingon, “Pasagdi nga mahugawan siya, ug pasagdi nga magtan-aw nga malipayon ang atong mga mata ngadto sa Zion.” ¹²Apan wala sila masayod sa mga hunahuna sa atong Amahan; wala sila makasabot sa iyang laraw, nga iyang gitigom sila sama sa mga binugkos nga uhay ngadto sa giokanan. ¹³Barog ug pag-giok, anak nga babaye sa Zion, kay himoon ko nga puthaw ang imong sungay ug bronse ang imong mga kuko; dugmokon mo ang daghang mga katawhan, ug ihalad mo ang ilang mga nakuha ngadto sa atong Amahan, ang ilang bahandi ngadto sa Magmamando sa tibuok yuta.