Xalqlar Otamizning togʻiga oqib keladi

Xalqlar taʼlim olish uchun Otamizning togʻiga chiqadilar, qilichlarini omochga aylantiradilar, har kim oʻz tok novdasi ostida qoʻrquvsiz oʻtiradi. Soʻng nigoh yana hozirgi kunga qaytadi: Sion tolgʻoq azobida, Bobilga chiqib ketmoqda va bu yoʻldan omon qolmay, aynan oʻsha yerda qutqariladi.

4-bob.

Oxirgi kunlarda Otamizning uyi turgan togʻ togʻlarning eng balandi sifatida mustahkam oʻrnatiladi, tepaliklardan yuksak koʻtariladi, xalqlar esa unga oqib keladi. Koʻplab xalqlar kelib, shunday deydi: “Kelinglar, Otamizning togʻiga, Yoqub Xudosining uyiga chiqaylik. U bizga Oʻz yoʻllarini oʻrgatsin, biz esa Uning soʻqmoqlaridan yuraylik.” Chunki Siondan taʼlimot, Quddusdan esa Otamizning soʻzi chiqadi. U koʻplab xalqlar orasida hukm chiqaradi, uzoqdagi kuchli xalqlarning nizolarini hal qiladi. Ular qilichlaridan omoch temiri, nayzalaridan bogʻ qaychilari yasaydi; xalq xalqqa qarshi qilich koʻtarmaydi, boshqa urushga ham tayyorgarlik koʻrmaydi. Har kim oʻz toki tagida, oʻz anjir daraxti tagida oʻtiradi, hech kim ularni qoʻrqitmaydi, chunki osmon qoʻshinlarining Otasi Oʻzi shunday dedi. Zero, barcha xalqlar oʻz xudosining nomi bilan yuradi, biz esa Otamizning nomi bilan abadulabad yuramiz.

Otamiz tarqoq farzandlarini yigʻadi

Oʻsha kuni, deb aytmoqda Otamiz, choʻloqlarni yigʻaman, quvgʻin qilinganlarni bir yerga toʻplayman, Men jabrlagan kimsalarni. Choʻloqlarni bir qoldiqqa, uzoqqa haydalganlarni kuchli xalqqa aylantiraman, Otamiz esa Sion togʻida shu kundan to abadgacha ular ustidan hukmronlik qiladi.

Sen esa, ey suruv minorasi, ey Sion qizining tepaligi, senga u keladi — avvalgi hukmronlik, Quddus qizining shohligi qaytadi.

Endi nega baland ovozda faryod qilyapsan? Orangda shohing yoʻqmi? Maslahatching halok boʻldimi, nega tugʻayotgan ayoldek seni ogʻriq chulgʻadi? Ey Sion qizi, tugʻayotgan ayoldek tipirchlab nola qil, chunki endi shahardan chiqasan, ochiq dalada yashaysan; Bobilga borasan. Oʻsha yerda qutqarilasan; oʻsha yerda Otamiz seni dushmanlaring qoʻlidan xalos qiladi.

Endi koʻplab xalqlar senga qarshi yigʻilib, shunday deyishadi: “U harom boʻlsin, koʻzlarimiz Siondan zavqlansin.” Lekin ular Otamizning fikrlarini bilmaydi, Uning rejasini — ularni xirmonga bogʻlamlardek yigʻib olganini — anglamaydi. Ey Sion qizi, oʻrningdan tur-da, xirmon yanch, chunki shoxingni temir, tuyoqlaringni bronza qilaman; koʻplab xalqlarni ezib tashlaysan, ularning oʻljasini Otamizga, boyliklarini butun yer yuzining Hukmdoriga bagʻishlaysan.