قومون اسان جي پيءُ جي جبل ڏانهن وهنديون اچن ٿيون
قومون اسان جي پيءُ جي جبل تي چڙهن ٿيون ته سيکاريون وڃن، ۽ پنهنجين تلوارن کي هر جا ڦار ڪري ڍاليندا، هر ماڻهو پنهنجي انگورن جي ٻوٽي هيٺان بي خوف ويهندو. پوءِ نظر وري حال ڏانهن موٽي ٿي: صيون زچگيءَ جي سور ۾، بابل ڏانهن نڪرندي، ۽ اتي ئي ڇڏايل، سفر کان بچايل نه.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 6–7
4 1آخري ڏينهن ۾ اهو جبل، جتي اسان جي پيءُ جو گھر آهي، سڀني جبلن کان مٿاهون ٿي پڪو قائم ٿيندو، ٽڪرين کان مٿانهون ڪيو ويندو، ۽ قومون ان ڏانهن وهنديون اينديون. 2ڪيتريون ئي قومون اينديون ۽ چونديون تہ ”اچو، اسان اسان جي پيءُ جي جبل ڏانهن، يعقوب جي خدا جي گھر ڏانهن چڙهي هلون، تہ جيئن هو اسان کي پنهنجا طريقا سيکاري ۽ اسين سندس واٽن تي هلون.“ ڇاڪاڻ تہ صيون مان تعليم نڪرندي، ۽ يروشلم مان اسان جي پيءُ جو ڪلام. 3هو ڪيترين ئي قومن جي وچ ۾ انصاف ڪندو ۽ پري جي زورآور قومن جا جهيڙا نبيريندو. اهي پنهنجين تلوارن کي هر جا ڦار ۾ ۽ پنهنجن نيزن کي ڇانگڻ جا ڏاٽا بڻائيندا؛ قوم ٻي قوم تي تلوار نہ کڻندي، نڪي اهي وڌيڪ جنگ جي تربيت وٺندا. 4هر ڪو پنهنجي انگور جي ويل هيٺان ۽ پنهنجي انجير جي وڻ هيٺان ويهندو، ۽ ڪو بہ کين ڊچ ۾ نہ وجهندو، ڇاڪاڻ تہ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ پاڻ فرمايو آهي. 5ڇاڪاڻ تہ سڀ قومون پنهنجي پنهنجي معبود جي نالي ۾ هلنديون آهن، پر اسين اسان جي پيءُ جي نالي ۾ سدائين ۽ ابد تائين هلنداسين.
اسان جو پيءُ پنهنجن ڇڙوڇڙ ٿيل ٻارن کي گڏ ڪري ٿو
6انهيءَ ڏينهن، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، آءٌ لنگڙن کي گڏ ڪندس ۽ ڪڍيلن کي ڀيڙو ڪندس، جن کي مون ستايو هو. 7آءٌ لنگڙن کي بچيل ٽولو ۽ پري هڪالن کي زورآور قوم بڻائيندس، ۽ اسان جو پيءُ صيون جبل تي مٿن هاڻي کان وٺي سدائين تائين بادشاهي ڪندو.
8تون، ڌڻ جو برج، صيون جي ڌيءُ جي ٽڪري، تو وٽ اهو ايندو—اڳوڻي حڪومت موٽي ايندي، يروشلم جي ڌيءُ جي بادشاهي.
9هاڻي تون ڇو زور سان رڙيون ڪرين ٿي؟ ڇا تو ۾ ڪو بادشاهه ناهي؟ ڇا تنهنجو صلاحڪار فنا ٿي ويو آهي، جو ڏک تو کي ڄڻڻ واري عورت وانگر جڪڙي ورتو آهي؟ 10اي صيون جي ڌيءُ، ڄڻڻ واري عورت وانگر ٽڙپ ۽ آھون ڀر، ڇاڪاڻ تہ هاڻي تون شهر مان نڪري کليل ميدان ۾ رهندينءَ؛ تون بابل ويندينءَ. اتي تون بچايو ويندينءَ؛ اتي اسان جو پيءُ تو کي تنهنجن دشمنن جي هٿان ڇڏائيندو.
11هاڻي ڪيتريون ئي قومون تنهنجي خلاف گڏ ٿيون آهن ۽ چون ٿيون تہ ”هيءَ ناپاڪ ٿئي، ۽ اسان جون اکيون صيون تي مزو وٺن.“ 12پر اهي اسان جي پيءُ جا خيال نہ ٿا ڄاڻن؛ نڪي سندس منصوبي کي سمجهن ٿا، تہ پاڻ کين کلي تي ڍڳن وانگر گڏ ڪيو اٿس. 13اي صيون جي ڌيءُ، اُٿي ڪٽ، ڇاڪاڻ تہ آءٌ تنهنجو سڱ لوهه جو ۽ تنهنجا کر پتل جا بڻائيندس؛ تون ڪيتريون ئي قومون چيڀاٽيندينءَ، ۽ انهن جو ڪمايل مال اسان جي پيءُ لاءِ، انهن جي دولت سڄي زمين جي مالڪ لاءِ وقف ڪندينءَ.
