Saboonni Gara Tulluu Abbaa Keenyaatti Yaa'u

Saboonni barsiifamuuf tulluu Abbaa keenyaa ni ol baatu; goraadee isaanii dhaabbataa qotiisaatti tumu, nama hundis muka wayinii isaa jala utuu hin sodaatin taa'a. Achiin booda ilaalchi gara yeroo ammaa deebi'a: Xiyoon dhukkuba da'umsaa keessa jirti, gara Baabilon baatti, achittis karaa sanaa osoo hin oolfamin baraarfamti.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 6–7

Boqonnaa 4.

Bara dhumaa keessa tulluun mana Abbaa keenyaa itti dhaabbatu tulluuwwan hunda caalaa ol-aanaa ta'ee cimsee in dhaabama, tulluuwwan xixiqqoo irraas ol ka'a, sabni hedduunis gara isaa in yaa'a. Saboonni hedduun dhufanii akkana in jedhu, «Kottaa, gara tulluu Abbaa keenyaa, gara mana Waaqayyo Yaaqoobii ol haa ba'u, inni akka karaa isaa nu barsiisuuf, nutis akka daandii isaa irra deemnuuf.» Barsiisni Xiyoon keessaa in ba'a, jechi Abbaa keenyaas Yerusaalem keessaa. Inni saboota hedduu gidduutti in murteessa, waldhabdee saboota jajjaboo fagoo jiraniif in araarsa. Goraadee isaanii meeshaa qotiisaatti, eeboo isaaniis bitaa muruutti in jijjiiru; sabni sabatti goraadee hin ol qabu, lolaaf deebi'anii hin leenjifatan. Tokkoon tokkoon isaanii wayinii ofii isaa jalatti, muka harbuu ofii isaa jalattis in taa'a, namni tokkos isaan hin sodaachisu, Abbaan raayyaa waaqaa ofumaa dubbateeraatii. Sabni hundinuu maqaa waaqa ofii isaaniitiin in deema, nu garuu maqaa Abbaa keenyaatiin bara baraa hamma bara baraatti in deemna.

Abbaan Keenya Ilmaan Isaa Bittinnaa'an Walitti Funaana

Guyyaa sana, jedha Abbaan, warra naafa in funaana, warra ari'amanis walitti in fida, warra ani dhiphisee ture. Warra naafa hafaa nan godha, warra fagootti ari'aman immoo saba jabaa nan godha, Abbaan keenyas Tulluu Xiyoon irratti isaan irratti amma eegalee bara baraan in mootota.

Atis, yaa gamoo bushaayee, yaa tulluu intala Xiyoon, gara kee in dhufa—bulchiinsi durii in deebi'a, mootummaan intala Yerusaalem.

Amma maaliif ol-iyyita? Mootiin si bira hin jiruu? Gorsaan kee badee jiraa, akka dubartii da'umsa irra jirtuutti dhukkubbiin si qabeeraa? Yaa intala Xiyoon, dhukkubbiin gaggabi, booyi, akka dubartii da'umsa irra jirtuutti, amma magaalaa keessaa in ba'ita, bakka banaa irrattis in jiraatta, gara Baabilonitti in deemta. Achitti in baraaramta, achittis Abbaan keenya harka diinota keetii si in fura.

Amma saboonni hedduun sitti walitti qabamaniiru, akkana jedhu, «Haa xureeffamtu, ijji keenyas Xiyoon ilaaluudhaan haa gammadu.» Isaan garuu yaada Abbaa keenyaa hin beekan, karoora isaas hin hubatan, inni dhaaba midhaan dhaaruutti isaan akka gongoo midhaanii walitti kuufeera. Yaa intala Xiyoon, ka'ii dhaari, ani gaanfa kee sibiila, kottee kee boonzii nan godha, saboota hedduu in caccabsita, atis bu'aa isaanii Abbaa keenyaaf, qabeenya isaanii Bulchaa lafa hundumaatiif addaan in baafatta.