قومونه د زمونږ پلار غرۀ ته راروان دى
قومونه زموږ د پلار غره ته ختي ترڅو تعلیم ترلاسه کړي، او خپلې تورې په قلبو بدلوي، او هر څوک بېویرې د خپل انګور تر بوټي لاندې ناست وي. بیا نظر بېرته اوسني حال ته راګرځي: صیون د زېږون په دردونو کې دی، بابل ته وځي، او هلته ژغورل کېږي، نه دا چې له دې سفر څخه وساتل شي.
4 1په وروستيو ورځو کښې به هغه غرۀ چې د زمونږ پلار کور پرې ولاړ دے، د ټولو غرونو نه اوچت او مضبوط شى، د غونډيو نه به پورته اوچت کړے شى، او قومونه به هغۀ ته راروان شى. 2ډېر قومونه به راشى او ووائى چې، ”راځئ، چې د زمونږ پلار غرۀ ته، د يعقوب د خُدائ پاک کور ته وخېژو، چې هغه مونږ ته خپلې لارې وښيى او مونږ د هغۀ په لارو وګرځو.“ ځکه چې تعليم به د صيون نه راووځى، او د زمونږ پلار کلام به د يروشلم نه. 3هغه به د ډېرو قومونو په مينځ کښې عدالت وکړى او د لرې پرتو زورورو قومونو جګړې به فېصله کړى. هغوئ به خپلې تورې د کروندې په اوزارو بدلې کړى او خپلې نېزې د کاتلو قېنچيو ته، يو قوم به بل قوم باندې توره پورته نۀ کړى، او نۀ به بيا د جنګ تربيت اخلى. 4هر سړے به د خپلې انګورو د ونې لاندې او د خپلې انځر د ونې لاندې کښېنى، او هيڅوک به هغوئ ونۀ وېروى، ځکه چې د آسمانى لښکرو پلار پخپله دا فرمائيلى دى. 5ځکه چې ټول قومونه د خپل خپل معبود په نامه ګرځى، خو مونږ به د زمونږ پلار په نامه تل تر تله ګرځو.
زمونږ پلار خپل خواره واره بچى راټولوى
6په هغه ورځ، زمونږ پلار فرمائى، زۀ به ګوډان راټول کړم او شړل شوى به سره راجمع کړم، هغه کسان چې ما پرې تکليف راوستے دے. 7زۀ به ګوډان باقى پاتې قوم کړم، او هغه چې لرې شړل شوى وُو، زورور قوم به يې کړم، او زمونږ پلار به د صيون په غرۀ باندې په هغوئ حکومت وکړى، د اوس نه تر تله.
8او اے تۀ د رمې برجه، د صيون د لور غونډۍ، تا ته به راشى — پخوانے اختيار به بيا راستون شى، د يروشلم د لور بادشاهى.
9اوس ولې په لوړ اواز ژاړې؟ آيا ستا په مينځ کښې بادشاه نشته؟ آيا ستا مشير هلاک شوے دے، چې درد دې داسې ونيوے لکه د زېږون په درد کښې ښځه؟ 10اے د صيون لورې، وتاو شه او چغې کوه، لکه د زېږون په درد کښې ښځه، ځکه چې اوس به تۀ د ښار نه ووځې او په ميدان کښې به اوسېږې، تۀ به بابل ته لاړې شې. هلته به تۀ خلاصه کړے شې، هلته به زمونږ پلار تا خلاص کړى د ستا د دښمنانو د لاس نه.
11اوس ډېر قومونه ستا پر ضد راجمع شوى دى، وائى چې، ”دا دې ناپاکه شى، او زمونږ سترګې دې په صيون باندې خوشحالې شى.“ 12خو هغوئ د زمونږ پلار په خيالونو نۀ پوهيږى، او د هغۀ منصوبه نۀ درک کوى، چې هغۀ دوئ د دانو د وهلو ځائ ته د بنډلونو په شان راجمع کړى دى. 13اے د صيون لورې، پاڅه او دانې ووهه، ځکه چې زۀ به ستا ښکر اوسپنه کړم او ستا سومونه به پيتل کړم، تۀ به ډېر قومونه ماتۀ کړې، او د هغوئ ګټه به د زمونږ پلار دپاره وقف کړې، د هغوئ مال د ټولې زمکې مالِک ته.