پيءُ پنهنجو مقدمو پيش ٿو ڪري
اسان جو پيءُ پنهنجي قوم کي جبلن آڏو عدالت ۾ وٺي وڃي ٿو ۽ پڇي ٿو ته مون هنن کي ٿڪائڻ لاءِ ڇا ڪيو. هو ڇا ٿو گھري، ان جو جواب مشهور حد تائين سادو آهي: انصاف ڪر، مهربانيءَ سان پيار ڪر، پنهنجي پيءُ سان عاجزيءَ سان هل. پوءِ سزا: کائڻ پر ڍاپڻ نه، ٻج پوکڻ پر لڻڻ نه.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1, 3–5, 9–16
6 1اسان جو پيءُ جيڪو ٿو فرمائي سو ٻڌو: اُٿ، جبلن آڏو پنهنجو مقدمو پيش ڪر؛ ٽڪريون تنهنجو آواز ٻڌن.
2اي جبلؤ، اسان جي پيءُ جو مقدمو ٻڌو، ۽ اي زمين جون هميشہ قائم رهندڙ بنيادون، ٻڌو؛ ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو پنهنجي قوم سان مقدمو آهي، ۽ هو اسرائيل سان بحث ڪندو.
3منهنجا ٻارو، مون اوهان سان ڇا ڪيو آهي؟ مون اوهان کي ڪيئن ٿڪايو آهي؟ مون کي جواب ڏيو! 4ڇاڪاڻ تہ مون اوهان کي مصر جي ملڪ مان ڪڍي آندو ۽ غلاميءَ جي گھر مان ڇڏايو؛ مون اوهان جي اڳيان موسيٰ، هارون ۽ مريم کي موڪليو. 5منهنجا ٻارو، ياد ڪريو تہ موآب جي بادشاهه بلق ڪهڙي صلاح ڪئي هئي، ۽ بعور جي پٽ بلعام کيس ڇا جواب ڏنو هو، شطيم کان جلجال تائين، تہ جيئن اوهان پنهنجي پيءُ جا سچائيءَ وارا ڪم ڄاڻو. a a v5 بلق، بلعام کي اسرائيل تي لعنت وجھڻ لاءِ نوڪر رکيو (گنتي 22–25)؛ شطيم کان جلجال تائين جو سفر واعدي جي ملڪ ۾ داخل ٿيڻ تائين اسان جي پيءُ جي وفاداريءَ کي ياد ڏياري ٿو (يشوع 3–4).
6جڏهن آءٌ اسان جي پيءُ جي حضور ۾ ايندس تڏهن ڇا کڻي اچان؟ مٿانهين ويٺل اسان جي پيءُ آڏو ڪيئن سجدو ڪريان؟ ڇا آءٌ ساڙڻ واريون قربانيون ۽ هڪ سال جا وڇڙا کڻي وٽس ايندس؟ 7ڇا اسان جو پيءُ هزارين مينڍن، ڏهن هزارن تيل جي نديين سان راضي ٿيندو؟ ڇا آءٌ پنهنجي بغاوت جي بدلي پنهنجو پهريون ڄاول، پنهنجي جسم جو ٻار پنهنجي جان جي گناهه جي بدلي ۾ ڏيندس؟ 8هن تو کي ٻڌايو آهي تہ ڀلو ڇا آهي؛ ۽ اسان جو پيءُ تو کان ٻيو ڇا ٿو گھري، سواءِ انهيءَ جي تہ تون انصاف ڪرين، مهربانيءَ سان پيار ڪرين، ۽ پنهنجي پيءُ سان عاجزيءَ سان هلين؟ b b v8 جتي پراڻا ترجما ”پنهنجي خدا سان عاجزيءَ سان هل“ پڙهن ٿا، اتي FHB انهيءَ ويجھڙائيءَ کي ٻڌي ٿو جيڪا هن لفظ ۾ آهي: اسان جو پيءُ پنهنجن ٻارن کي دعوت ڏئي ٿو تہ هو ساڻس ويجھو هلن، نہ رڳو ڪنهن پري واري معبود جي فرمانبرداري ڪن.
پيءُ جو تاديب نازل ٿئي ٿو
9اسان جي پيءُ جو آواز شهر کي سڏي ٿو — ۽ تنهنجي نالي کان ڊڄڻ سچي ڏاهپ آهي — ”ٻڌو، اي قبيلا، ۽ ان کي جنهن ان کي مقرر ڪيو آهي! 10ڇا اڃا بڇڙن جي گھر ۾ بڇڙائيءَ جا خزانا آهن، ۽ لعنتي گھٽ ماپ آهي؟ 11ڇا آءٌ ان کي بيگناهه ڄاڻيندس جنهن وٽ ڪوڙو تارازو آهي، ۽ ٿيلهي ۾ دغا وارا وزن آهن؟ 12تنهنجا دولتمند ظلم سان ڀريل آهن، تنهنجا رهاڪو ڪوڙ ٿا ڳالهائين، ۽ سندن زبانون فريب سان ڀريل آهن. 13تنهنڪري مون پاڻ تو کي ڌڪ هڻڻ شروع ڪيو آهي، ۽ تنهنجن گناهن جي ڪري تو کي ويران ڪري رهيو آهيان. 14تون کائيندين پر ڍاپندين نہ، ۽ تنهنجي بک تنهنجي اندر ۾ رهندي؛ تون ذخيرو ڪندين پر بچائي نہ سگھندين، ۽ جيڪو بچائيندين سو آءٌ تلوار جي حوالي ڪندس. 15تون پوکيندين پر لڻندين نہ؛ زيتون نپوڙيندين پر ورتڻ لاءِ تيل نہ هوندو، ۽ انگور نپوڙيندين پر مي نہ پيئندين. 16ڇاڪاڻ تہ تو عمري جا قاعدا ۽ اخيب جي گھراڻي جا سڀ ڪم پاليا آهن، ۽ تو انهن جي واٽن جي پيروي ڪئي آهي؛ تنهنڪري آءٌ تو کي ويران، ۽ تنهنجن رهاڪن کي ٺٺولي بڻائيندس، ۽ تون منهنجن ٻارن جي ملامت سهندين.“ c c v16 عمري ۽ اخيب اسرائيل جا ٻه تمام بدنام بڇڙا بادشاهه هئا، جيڪي قوم کي گھري بت پرستيءَ ۾ ڦاسائڻ لاءِ مشهور آهن (1 بادشاهن 16–21).