Rama kita Ngajokake Prakarane
Rama kita nggugat umate ing ngarepe gunung-gunung lan takon apa kang wus ditindakake nganti ndadekake wong-wong mau sayah. Wangsulan bab apa kang dikersakake iku misuwur prasaja: tumindaka adil, tresnaa marang kabecikan, lan lumakua kanthi andhap asor bebarengan karo Ramamu. Banjur putusane: mangan nanging ora wareg, nyebar wiji nanging ora ngundhuh.
6 1Rungokna apa kang dipangandikakake dening Rama kita: Ngadega, ajokna prakaramu ana ing ngarepe gunung-gunung; muga punthuk-punthuk padha krungu swaramu.
2He gunung-gunung, pangrungokna prakarane Rama kita, lan kowe tetales bumi kang langgeng; awit Rama kita kagungan prakara karo umate, lan Panjenengane bakal nggugat Israel.
3He anak-anakKu, Aku wis nindakake apa marang kowe? Kepriye anggonKu mboseni kowe? Wangsulana Aku! 4Awit Aku wis ngentasake kowe saka tanah Mesir lan nebus kowe saka omah pangawulan; Aku wis ngutus ana ing ngarepmu, yaiku Musa, Harun, lan Miryam. 5He anak-anakKu, elinga apa kang direncanakake dening Balak raja ing Moab, lan apa kang diwangsulake dening Bileam anak Beor marang dheweke, wiwit saka Sitim tekan Gilgal, supaya kowe padha ngreteni tumindak-tumindak adile Ramamu. a a v5 Balak ngopahi Bileam supaya nyupatani Israel (Wilangan 22–25); lelakon saka Sitim tekan Gilgal ngelingake marang kasetyane Rama kita nganti tumeka ing lumebu menyang Tanah Prajanjian (Yusak 3–4).
6Aku kudu nggawa apa yen sowan ana ing ngarsane Rama kita? Kepriye anggonku sujud ana ing ngarsane Rama kita Kang Mahaluhur? Apa aku bakal sowan marang Panjenengane kanthi kurban obaran, kanthi pedhet umur setaun? 7Apa Rama kita bakal rena ing penggalih marang ewon wedhus gibas lanang, marang sepuluh ewu kali lenga? Apa aku bakal masrahake anakku pembarep minangka tebusan pambalelanku, anak saka badanku dhewe minangka tebusan dosaning nyawaku? 8Panjenengane wis ngandika marang kowe apa kang becik; lan apa kang dikarsakake dening Rama kita saka kowe, kajaba nindakake kaadilan, nresnani kadarman, lan lumaku kanthi andhap asor nunggil karo Ramamu? b b v8 Ing terjemahan-terjemahan kang luwih lawas diwaca “lumaku kanthi andhap asor nunggil karo Allahmu,” nanging FHB ngrungokake raketing sesambungan kang kamot ing tembung mau: Rama kita ngajak para putrane supaya lumaku ing sacedhake Panjenengane, ora mung mbangun turut marang sesembahan kang adoh.
Pamerdine Rama kita Tumiba
9Swarane Rama kita nguwuh marang kutha— lan iku laku wicaksana yen wong ngurmati asma Paduka—“Rungokna, he taler, lan sapa kang wis netepake iku! 10Apa isih ana bandha-bandha asiling pialan ana ing omahe wong duraka, lan takeran cupet kang kena ing ipat-ipat? 11Apa Aku bakal nganggep resik wong kang nganggo traju kang ora jujur, kang nggawa kanthong isi bandhul-bandhul kang goroh? 12Wong-wongmu kang sugih kebak ing panganiaya, para pendhudhukmu padha ngucapake goroh, lan ilat-ilate kebak ing apus-apus. 13Mulane Aku dhewe wis wiwit nggebag kowe, nganti kowe dadi suwung marga saka dosa-dosamu. 14Kowe bakal mangan nanging ora wareg, lan luwemu bakal tetep ana ing jeromu; kowe bakal nglumpukake nanging ora bisa nyimpen, lan apa kang koksimpen bakal Dakpasrahake marang pedhang. 15Kowe bakal nyebar wiji nanging ora ngeneni; kowe bakal meres zaitun nanging ora duwe lenga kanggo dianggo, lan meres woh anggur nanging ora ngombe anggure. 16Awit kowe wis padha netepi pranatane Omri lan sakabehing panggawene brayate Ahab, lan kowe wis padha nurut dalane wong-wong mau; mulane Aku bakal ndadekake kowe suwung lan para pendhudhukmu dadi pepoyokan, lan kowe bakal nyangga pamoyoke umatKu.” c c v16 Omri lan Ahab iku raja loro ing Israel kang kaloka banget pialane, misuwur anggone nuntun bangsa iku tumiba ing pangabekti marang brahala kang nemen (1 Para Raja 16–21).