Tanah kang Rusak, Ora Ana kang Setya

Mikha kandha yen wong-wong kang setya wus ilang, malah brayat sakomah dhewe ora kena dipercaya. Saka kono dheweke ora mbantah golek dalan metu, nanging ngenteni. Sanadyan aku tiba, aku bakal tangi maneh. Kitab iki dipungkasi kanthi pitakon sapa kang kaya Rama kita, kang mbuwang dosa-dosa menyang ing segara.

Pasal 7.

Iba cilakaku! Aku iki kaya wong kang nglumpukake woh-wohan ing mangsa panas, kaya wong kang ngasag pakebonan anggur sawuse panen: ora ana dhompolan kang bisa dakpangan, ora ana woh anjir wiwitan kang dakkangeni.

Wong kang setya wis sirna saka ing tanah iki, lan ora ana wong kang jujur ing antarane umat; kabeh padha ngadhang arep ngwutahake getih, siji lan sijine padha mburu sadulure nganggo jaring. Tangane padha pinter nindakake piala: para panggedhe njaluk besel, hakim nampani besel, lan wong kang kuwasa mrentahake apa kang dikarepake—mula kabeh padha sekuthon. Wong kang becik dhewe ing antarane padha kaya eri, kang jujur dhewe luwih ala tinimbang pager eri. Dina kang diweca dening para pengawasmu, yaiku dina paukumanmu, wis teka; saiki kebingungane wis cedhak. Aja ngandel marang pepadhamu; aja precaya marang mitra kang raket; jaganen tembungmu, senajan marang wong kang turu ing pangkonmu. Awit anak lanang ngremehake bapakne, anak wadon nglawan marang ibune, mantu wadon nglawan maratuwane wadon; satrune wong iku yaiku wong-wong ing saomahe dhewe. ^a

Nanging aku iki, aku bakal ngarep-arep marang Rama kita; aku bakal ngentosi Sang Rama kang nylametake aku; Ramaku bakal miyarsakake aku. Aja bungah ndeleng kesusahanku, heh satruku! Senajan aku wis tiba, aku bakal tangi maneh; senajan aku linggih ing pepeteng, Rama kita bakal dadi pepadhangku.

Aku bakal nyangga bebendune Rama kita, awit aku wis gawe dosa marang Panjenengane, nganti Panjenengane mbelani prakaraku lan maringi kaadilan marang aku. Panjenengane bakal nuntun aku metu menyang pepadhang, lan aku bakal ndeleng kaadilane. Tumuli satruku bakal ndeleng iku lan kuwirangan, yaiku wong wadon kang ngucap marang aku: “Ngendi Sang Yehuwah, Allahmu iku?” Mripatku bakal nyawang dheweke; saiki dheweke bakal diidak-idak kaya endhut ing lurung-lurung.

Bakal teka dinane tembokmu dibangun maneh, dinane watesmu bakal dijembarake adoh tekan ngendi-endi. Ing dina iku wong-wong bakal padha teka marang kowe saka ing Asyur lan saka kutha-kuthaning Mesir, saka ing Mesir tekan ing Bengawan, saka sagara tekan sagara lan saka gunung tekan gunung. ^b Nanging bumi bakal dadi sepi mamring marga saka wong-wong kang manggon ing kono, minangka wohing panggawene.

Welas Asihe Rama kita Langgeng ing Salawase

Dhuh Rama, mugi Paduka ngengen umat Paduka kanthi teken Paduka, inggih punika pepanthan pusaka Paduka, ingkang gesang piyambakan ing wana ing satengahing pangenan ingkang loh. Mugi sami nyenggut ing Basan lan Gilead kados ing jaman kina.

Kaya ing dina nalika kowe metu saka ing tanah Mesir, Aku bakal nduduhake kaelokan-kaelokan marang wong-wong mau.

Para bangsa bakal padha ndeleng lan isin marga saka sakehing kakuwatane; bakal padha nutupi cangkeme nganggo tangane, lan kupinge bakal padha budheg. Bakal padha ndilati lebu kaya ula, kaya kewan kang padha mrayang ing lemah. Bakal padha metu kanthi gumeter saka beteng-betenge; bakal padha marek marang Rama kita kanthi giris, lan bakal padha wedi marang Paduka.

Sapa kang kaya Rama kita, kang paring pangapura marang dosa lan ngliwati pambalelane wong-wong kekarene pusakane? Panjenengane ora ngukuhi bebendune ing salawase, awit panggalihe rena ing sih-katresnan. ^c Panjenengane bakal paring welas asih maneh marang kita; Panjenengane bakal ngidak-idak kaluputan kita nganti ajur. Paduka bakal nguncalake sakehing dosa kita menyang telenging sagara. Paduka bakal setya dhateng Yakub lan ngatingalaken sih-katresnan dhateng Abraham, kados ingkang sampun Paduka supaosaken dhateng para leluhur kita ing jaman kina.