Ƙasa Mai Lalacewa, Babu Mai Aminci

Mika ya ce masu aminci sun ɓace, har ma ba za a amince da 'yan gida ba. Daga nan bai yi gardama don ya fita ba, sai jira yake. Ko da na fāɗi, zan tashi. Littafin ya ƙare da tambaya: wane ne kamar Ubanmu, wanda yake jefa zunubai cikin teku?

Babi na 7.

Kaitona! Ni kamar mai tara 'ya'yan itatuwa na rani ne, kamar mai barbadar gonar inabi bayan girbi: babu nunin inabi da zan ci, babu farkon ɓaure da nake marmari.

Masu aminci sun ɓace daga ƙasar, kuma babu wani adali a cikin mutane; dukansu suna fakon zub da jini, kowanne yana farautar ɗan'uwansa da taru. Hannuwansu sun ƙware ga aikata mugunta: shugaba yana neman cin hanci, alƙali yana karɓar rashawa, masu iko kuma suna bayyana abin da suke so—ta haka dukansu suke haɗa baki tare. Mafi kyawunsu kamar ƙaya ne, mafi adalcinsu ya fi shingen ƙaya muni. Ranar da matsaranku suka yi gargaɗi a kanta, ranar hisabinku, ta zo; yanzu rikicewarsu ta kusa. Kada ka dogara ga maƙwabci; kada ka amince da amini na kurkusa; ka lura da abin da kake faɗa har ga wadda take kwance a ƙirjinka. Gama ɗa yana rena mahaifinsa, 'ya mace tana tayar wa mahaifiyarta, matar ɗa tana gāba da surukarta; abokan gāban mutum su ne mutanen gidansa. ^a

Amma ni kuwa, zan dubi Ubanmu; zan jira Uba wanda yake cetona; Ubana zai ji ni. Kada ki yi mini murnar masifa, ya abokiyar gābana! Ko da na faɗi, zan tashi; ko da ina zaune cikin duhu, Ubanmu zai zama haskena.

Zan jure fushin Ubanmu, domin na yi masa zunubi, har sai ya ɗauki ƙarata ya kuma yi mini adalci. Zai fito da ni cikin haske, zan kuma ga gaskiyarsa. Sa'an nan abokiyar gābana za ta gani, kunya kuma za ta rufe ta, ita wadda ta ce mini, “Ina Ubangiji Allahnki?” Idanuna za su dube ta; yanzu za a tattake ta kamar laka a tituna.

Ranar sāke gina katangarki za ta zo, ranar da za a faɗaɗa iyakokinki ko'ina. A ranar nan za su zo wurinki daga Assuriya da biranen Masar, daga Masar har zuwa Kogi, daga teku zuwa teku da kuma dutse zuwa dutse. ^b Amma duniya za ta zama kango saboda mazaunanta, bisa ga sakamakon ayyukansu.

Jinƙan Ubanmu Yana Dawwama har Abada

Ka yi kiwon mutanenka da sandarka, garken gādonka, waɗanda suke zaune su kaɗai a cikin kurmi a tsakiyar makiyaya mai albarka. Bari su yi kiwo a Bashan da Gileyad kamar yadda suka yi a dā.

Kamar a kwanakin da kuka fito daga ƙasar Masar, zan nuna musu abubuwan al'ajabi.

Al'ummai za su gani su kuma ji kunya game da dukan ƙarfinsu; za su rufe bakunansu da hannuwansu, kunnuwansu kuma za su kurumce. Za su lasa ƙura kamar maciji, kamar halittun da suke rarrafe a ƙasa. Za su fito suna rawar jiki daga kagarunsu; za su juyo ga Ubanmu da razana, za su kuma ji tsoronka.

Wane ne kamar Ubanmu, wanda yake gafarta zunubi yake kuma ƙyale laifin raguwar gādonsa? Ba ya riƙe fushinsa har abada, domin zuciyarsa tana jin daɗin ƙaunar alkawari. ^c Zai sāke yin jinƙai a kanmu; zai tattake laifofinmu a ƙarƙashin ƙafa. Za ka jefa dukan zunubanmu cikin zurfin teku. Za ka yi aminci ga Yaƙubu ka kuma nuna ƙaunar alkawari ga Ibrahim, kamar yadda ka rantse wa kakanninmu a zamanin dā.