ሚክያስ 7

7 ¹ወዮልኝ! የበጋ ፍሬ እንደሚለቅም ሰው፣ ከመከር በኋላ ወይኑን እንደሚቃርም ሰው ሆኛለሁ፤ የምበላው ዘለላ የለም፤ የምናፍቀው በኵር በለስም የለም።

²ታማኝ ሰው ከምድር ጠፍቷል፤ በሕዝቡም መካከል ቅን ሰው የለም፤ ሁሉም ደም ለማፍሰስ ያደባሉ፤ እያንዳንዱም ወንድሙን በመረብ ያድናል። ³እጆቻቸው ክፉ ለመሥራት የተካኑ ናቸው፤ ሹሙ ጉቦ ይጠይቃል፤ ዳኛውም ዋጋ ይቀበላል፤ ኀያላኑም የሚፈልጉትን ያዛሉ፤ እንዲህም ሁሉም በአንድነት ሴራ ይጠነስሳሉ። ⁴ከመካከላቸው የተሻለው እንደ እሾህ ነው፤ እጅግ ቅኑም ከእሾህ አጥር የከፋ ነው። ጠባቂዎችህ ያስጠነቀቁበት ቀን፣ የቅጣትህ ቀን መጥቷል፤ አሁን መደናበራቸው ቀርቧል። ⁵ባልንጀራህን አትመን፤ የቅርብ ወዳጅህንም አትታመን፤ በዕቅፍህ ለምትተኛውም እንኳ የምትናገረውን ጠብቅ። ⁶ልጅ አባቱን ይንቃል፤ ሴት ልጅ በእናትዋ ላይ ትነሣለች፤ ምራትም በአማትዋ ላይ ትነሣለች፤ የሰው ጠላቶቹ የገዛ ቤተ ሰቦቹ ናቸው። ^a a v6 ኢየሱስ እርሱን መከተል ቤተ ሰብን እንኳ እንደሚከፋፍል ባስጠነቀቀ ጊዜ ይህን ጥቅስ ጠቅሷል (ማቴዎስ 10፥35-36)።

⁷እኔ ግን አባታችንን እመለከታለሁ፤ የሚያድነኝን አባት እጠባበቃለሁ፤ አባቴ ይሰማኛል። ⁸ጠላቴ ሆይ፣ በእኔ ላይ ሐሴት አታድርጊ! ብወድቅም እነሣለሁ፤ በጨለማ ብቀመጥም አባታችን ብርሃኔ ይሆናል።

⁹በእርሱ ላይ ኀጢአት ስለ ሠራሁ፣ ነገሬን እስኪሟገትልኝና ፍርዴንም እስኪያወጣልኝ ድረስ የአባታችንን ቍጣ እሸከማለሁ። ወደ ብርሃን ያወጣኛል፤ ጽድቁንም አያለሁ። ¹⁰ያን ጊዜ ጠላቴ ይህን አይታ በእፍረት ትሸፈናለች፤ እርሷም እንዲህ ብላ ተናግራኛለች፦ “እግዚአብሔር አምላክህ ወዴት ነው?” ዐይኖቼ ይመለከቷታል፤ አሁን እንደ አደባባይ ጭቃ ትረገጣለች።

¹¹ቅጥሮችህ የሚሠሩበት ቀን ይመጣል፤ ድንበሮችህም ወደ ሩቅ የሚስፋፉበት ቀን ይመጣል። ¹²በዚያ ቀን ከአሦርና ከግብፅ ከተሞች፣ ከግብፅ እስከ ወንዙ፣ ከባሕር እስከ ባሕር፣ ከተራራ እስከ ተራራ ወደ አንተ ይመጣሉ። ^b b v12 “ወንዙ” የተባለው የጥንቷ መስጴጦምያ ታላቅ ወንዝ የሆነውን ኤፍራጥስን ያመለክታል። ¹³ምድር ግን በነዋሪዎችዋ ምክንያት፣ እንደ ሥራቸው ፍሬ ባድማ ትሆናለች።

የአባታችን ርኅራኄ ለዘላለም ይኖራል

¹⁴ሕዝብህን፣ የርስትህን መንጋ በበትርህ ጠብቅ፤ እነርሱም በለመለመ መስክ መካከል በዱር ለብቻቸው ይኖራሉ። በፊት እንደ ነበረው በባሳንና በገለዓድ ይሰማሩ።

¹⁵ከግብፅ ምድር በወጣህበት ዘመን እንደ ሆነው፣ ድንቅ ሥራዎችን አሳያቸዋለሁ።

¹⁶አሕዛብ አይተው ያፍራሉ፤ ከኀይላቸውም ሁሉ የተነሣ ያፍራሉ፤ እጆቻቸውን በአፋቸው ላይ ይጭናሉ፤ ጆሮዎቻቸውም ይደነቍራሉ። ¹⁷እንደ እባብ፣ በምድር ላይ እንደሚሳቡ ፍጥረታት ዐፈርን ይልሳሉ። እየተንቀጠቀጡ ከምሽጎቻቸው ይወጣሉ፤ እየፈሩ ወደ አባታችን ይመለሳሉ፤ አንተንም ይፈራሉ።

¹⁸ኀጢአትን ይቅር የሚል፣ የርስቱን ቀሪዎች ዐመፅ የሚያልፍ እንደ አባታችን ያለ ማን ነው? ልቡ በኪዳን ፍቅር ደስ ስለሚሰኝ፣ ቍጣውን ለዘላለም አይዝም። ^c c v18 ሚክያስ የሚለው ስም “እንደ እግዚአብሔር ያለ ማን ነው?” ማለት ነው፤ ነቢዩም መጽሐፉን የገዛ ስሙን በመመለስ ይቋጫል፦ እንደ አባታችን ይቅር የሚል ማንም የለም። ¹⁹እንደ ገና ይራራልናል፤ በደላችንንም ይረግጣል። ኀጢአታችንንም ሁሉ ወደ ባሕር ጥልቀት ትጥላለህ። ²⁰ለያዕቆብ ታማኝ ትሆናለህ፤ ለአብርሃምም የኪዳን ፍቅር ታሳያለህ፤ ይህም ከጥንት ጀምሮ ለአባቶቻችን እንደ ማልክላቸው ነው።