Μια τσακισμένη χώρα, κανένας πιστός
Ο Μιχαίας λέει ότι οι πιστοί έχουν χαθεί και ότι ούτε τους ανθρώπους του ίδιου του σπιτιού δεν μπορεί κανείς να εμπιστευτεί. Από εκεί δεν βγαίνει με επιχειρήματα, περιμένει. Αν και έπεσα, θα σηκωθώ. Το βιβλίο τελειώνει ρωτώντας ποιος είναι σαν τον Πατέρα μας, που ρίχνει τις αμαρτίες στη θάλασσα.
7 1Τι δυστυχισμένος που είμαι! Είμαι σαν κάποιον που μαζεύει τα καλοκαιρινά φρούτα, σαν εκείνον που σταχυολογεί το αμπέλι μετά τον τρύγο: δεν υπάρχει τσαμπί να φάω, ούτε πρώιμο σύκο που λαχταρώ.
2Οι πιστοί χάθηκαν από τη χώρα, και δεν υπάρχει κανείς έντιμος ανάμεσα στον λαό· όλοι παραμονεύουν για να χύσουν αίμα, ο καθένας κυνηγάει τον αδελφό του με δίχτυ. 3Τα χέρια τους είναι επιδέξια στο κακό: ο αξιωματούχος απαιτεί δωροδοκία, ο δικαστής δέχεται πληρωμή, και οι ισχυροί επιβάλλουν ό,τι θέλουν—κι έτσι όλοι συνωμοτούν μαζί. 4Ο καλύτερός τους είναι σαν αγκάθι, ο πιο έντιμος χειρότερος από φράχτη με αγκάθια. Η μέρα που προειδοποίησαν οι φρουροί σου, η μέρα του λογαριασμού σου, ήρθε· τώρα η σύγχυσή τους είναι κοντά. 5Μην εμπιστεύεσαι τον γείτονα· μην έχεις πεποίθηση σε στενό φίλο· πρόσεχε τι λες ακόμη και σ' εκείνη που κοιμάται στην αγκαλιά σου. 6Γιατί ο γιος φέρεται στον πατέρα με περιφρόνηση, η κόρη ξεσηκώνεται ενάντια στη μητέρα της, η νύφη ενάντια στην πεθερά της· οι εχθροί του ανθρώπου είναι τα μέλη του ίδιου του σπιτικού του. a a v6 Ο Ιησούς ανέφερε αυτό το εδάφιο όταν προειδοποίησε ότι το να τον ακολουθεί κανείς θα χώριζε ακόμη και τα σπιτικά (Ματθαίος 10:35-36).
7Εγώ όμως θα προσμένω τον Πατέρα μας· θα περιμένω τον Πατέρα που με σώζει· ο Πατέρας μου θα με ακούσει. 8Μη χαίρεσαι για μένα, εχθρέ μου! Αν και έπεσα, θα σηκωθώ· αν και κάθομαι στο σκοτάδι, ο Πατέρας μας θα είναι το φως μου.
9Θα σηκώσω την οργή του Πατέρα μας, επειδή αμάρτησα εναντίον του, ώσπου να αναλάβει την υπόθεσή μου και να μου αποδώσει δικαιοσύνη. Θα με βγάλει στο φως, και θα δω τη δικαίωσή του. 10Τότε θα δει η εχθρά μου αυτό και θα σκεπαστεί από ντροπή, εκείνη που έλεγε σ' εμένα: «Πού είναι ο Κύριος, ο Θεός σου;» Τα μάτια μου θα την κοιτάξουν· τώρα θα καταπατηθεί σαν λάσπη στους δρόμους.
11Θα έρθει η μέρα για να ξαναχτιστούν τα τείχη σου, η μέρα που τα όριά σου θα επεκταθούν μακριά, παντού. 12Εκείνη τη μέρα θα έρθουν σ' εσένα από την Ασσυρία και τις πόλεις της Αιγύπτου, από την Αίγυπτο ως τον Ποταμό, από θάλασσα σε θάλασσα κι από βουνό σε βουνό. b b v12 «Ο Ποταμός» αναφέρεται στον Ευφράτη, τον μεγάλο ποταμό της αρχαίας Μεσοποταμίας. 13Η γη όμως θα ερημωθεί εξαιτίας εκείνων που κατοικούν σ' αυτήν, ως καρπός των πράξεών τους.
Η ευσπλαχνία του Πατέρα μας διαρκεί για πάντα
14Ποίμανε τον λαό σου με τη ράβδο σου, το κοπάδι της κληρονομιάς σου, που ζει μοναχό σ' ένα δάσος μέσα σε εύφορο βοσκότοπο. Ας βοσκήσουν στη Βασάν και στη Γαλαάδ όπως παλιά.
15Όπως τις μέρες που βγήκες από τη γη της Αιγύπτου, θα τους δείξω θαύματα.
16Τα έθνη θα δουν και θα ντραπούν για όλη τη δύναμή τους· θα βάλουν τα χέρια στο στόμα τους, και τα αυτιά τους θα κουφαθούν. 17Θα γλείφουν το χώμα σαν φίδι, σαν τα ερπετά που σέρνονται στη γη. Θα βγουν τρέμοντας από τα οχυρά τους· θα στραφούν στον Πατέρα μας με τρόμο, και θα σε φοβηθούν.
18Ποιος είναι σαν τον Πατέρα μας, που συγχωρεί την αμαρτία και προσπερνάει την ανταρσία του υπολοίπου της κληρονομιάς του; Δεν κρατάει την οργή του για πάντα, επειδή η καρδιά του ευφραίνεται στην αγάπη της διαθήκης. c c v18 Το όνομα Μιχαίας σημαίνει «Ποιος είναι σαν τον Κύριο;» — και ο προφήτης κλείνει το βιβλίο του απαντώντας στο ίδιο του το όνομα: κανείς δεν συγχωρεί όπως ο Πατέρας μας. 19Πάλι θα δείξει ευσπλαχνία σ' εμάς· θα πατήσει τα αδικήματά μας κάτω από τα πόδια του. Θα ρίξεις όλες τις αμαρτίες μας στα βάθη της θάλασσας. 20Θα φανείς πιστός στον Ιακώβ και θα δείξεις την αγάπη της διαθήκης στον Αβραάμ, όπως ορκίστηκες στους προγόνους μας παλιά.
