ماته شوے ملک، هيڅوک وفادار نشته

میکاه وايي چې وفاداران ورک شوي او حتیٰ د کور پر غړو هم باور نه کېږي. له دې ځایه هغه په دلیل ځان نه باسي، بلکې انتظار کوي. که څه هم زه لوېدلی یم، خو بېرته به پاڅېږم. کتاب په دې پوښتنه پای ته رسېږي چې څوک زموږ د پلار په شان دی، چې ګناهونه سمندر ته غورځوي.

څپرکی 7.

زۀ څومره بدحاله يم! زۀ د هغه چا په شان يم چې د اوړي مېوه راټولوى، د هغه چا په شان چې د فصل راټولولو نه پس د انګورو باغ ټولوى: د خوړلو دپاره هيڅ خوشه نشته، او نۀ کومه وختۍ انځر چې زۀ يې هوس لرم.

وفادار خلق د ملک نه ورک شوى دى، او د خلقو په مينځ کښې هيڅوک نيک نشته؛ هغوئ ټول د وينې دپاره ګهات نيسى، هر يو خپل ورور په جال ښکار کوى. د هغوئ لاسونه په بديو کښې ماهر دى: حاکم رشوت غواړى، قاضى رشوت اخلى، او طاقتور څۀ چې غواړى هغه زورَوى—نو داسې هغوئ ټول په ګډه سازش کوى. د هغوئ تر ټولو ښۀ کس د اغزي په شان دے، تر ټولو نيک د اغزو د کنډو نه بدتر دے. هغه ورځ چې ستاسو څوکيدارانو يې خبردارے درکړے وو، ستاسو د حساب ورځ، راغلې ده؛ اوس د هغوئ ګډوډى نزدې ده. په ګاونډي باندې اعتبار مۀ کوه؛ په نزدې ملګري بهروسه مۀ کوه؛ څۀ چې وايې د هغه چا سره هم احتياط کوه چې ستا په غېږ کښې پروت وى. ځکه چې زوئ د خپل پلار سپکاوے کوى، لور د خپلې مور خلاف پاڅيږى، نږور د خپلې خواښې خلاف؛ د انسان دښمنان د هغۀ د خپل کور کسان دى. ^a

خو زۀ، زۀ به د زمونږ پلار په تمه يم؛ زۀ به د هغه پلار انتظار کوم چې ما خلاصوى؛ زما پلار به زما واورى. په ما باندې خوشحالى مۀ کوه، اے زما دښمنه! اګر چې زۀ راپريوتے يم، خو بيا به پاڅم؛ اګر چې زۀ په تيارۀ کښې ناست يم، خو زمونږ پلار به زما رڼا وى.

زۀ به د زمونږ پلار غصه برداشت کوم، ځکه چې ما د هغۀ خلاف ګناه کړې ده، ترڅو چې هغه زما مقدمه واخلى او ما ته انصاف راکړى. هغه به ما رڼا ته راوباسى، او زۀ به د هغۀ انصاف ووينم. بيا به زما دښمن دا ووينى او په شرم کښې ډوب شى، هغه چې ما ته يې ووئيل چې، ”ستا مالِک خُدائ چرته دے؟“ زما سترګې به هغې ته وګورى؛ اوس به هغه د کوڅو د خټو په شان تر پښو لاندې کړې شى.

هغه ورځ به راشى چې ستا ديوالونه به بيا جوړ شى، هغه ورځ چې ستا سرحدونه به لرې او پراخ کړے شى. په هغه ورځ به هغوئ تا ته د اسور او د مصر د ښارونو نه راشى، د مصر نه تر درياب، د يو سمندر نه تر بل سمندر او د يوۀ غرۀ نه تر بل غرۀ. ^b خو زمکه به ويرانه شى د هغو کسانو په سبب چې پکښې اوسيږى، د هغوئ د کارونو د نتيجې په توګه.

د زمونږ پلار رحم د تل دپاره قائم دے

خپل قوم ته د خپلې امسا سره شپونتوب کوه، چې ستا د ميراث رمه ده، چې د زرخېزې څرنځاى په مينځ کښې په يو ځنګل کښې يواځې اوسيږى. پرېږده چې په بشان او جلعاد کښې وڅرى لکه څنګه چې يې پخوا زمانه کښې کول.

لکه هغه ورځې چې تۀ د مصر د ملک نه راووتې، زۀ به هغوئ ته معجزې وښايم.

قومونه به ووينى او د خپل ټول طاقت نه به شرمنده شى؛ هغوئ به خپل لاسونه په خپلو خولو باندې کېږدى، او د هغوئ غوږونه به کاڼۀ شى. هغوئ به د مار په شان خاورې چَټ کړى، د هغو ژويو په شان چې په زمکه رغړيږى. هغوئ به په لړزه د خپلو قلاوو نه راووځى؛ هغوئ به په وېره د زمونږ پلار په لور راوګرځى، او هغوئ به له تا نه ووېريږى.

څوک د زمونږ پلار په شان دے، چې ګناه معاف کوى او د خپل ميراث د پاتې شوو خلقو سرکشۍ ته سترګې پټوى؟ هغه خپله غصه د تل دپاره نۀ ساتى، ځکه چې د هغۀ زړۀ په مينه کښې خوشحاليږى. ^c هغه به بيا پر مونږ رحم وکړى؛ هغه به زمونږ خطاوې تر پښو لاندې کړى. تۀ به زمونږ ټول ګناهونه د سمندر ژورو ته وغورځوې. تۀ به د يعقوب سره وفادار يې او اِبراهيم ته به مينه وښايې، لکه څنګه چې تا زمونږ د نيکونو سره پخوا قسم خوړلے وو.