Vayron boʻlgan yurt, sodiq odam yoʻq
Mixo sodiqlar yoʻq boʻlib ketganini, hatto oila aʼzolariga ham ishonib boʻlmasligini aytadi. U bu ahvoldan bahslashib chiqmaydi, balki kutadi. Yiqilgan boʻlsam ham, turaman. Kitob gunohlarni dengizga uloqtiradigan Otamizga kim oʻxshaydi, degan savol bilan tugaydi.
7 1Men naqadar baxtsizman! Yozgi meva yiqqan odamga, hosil yigʻilgandan keyin uzumzorda boshoq tergan kimsaga oʻxshayman: yeyishga bir boʻlak uzum ham, men orziqib kutgan erta anjir ham yoʻq.
2Yurtdan sodiq kishilar yoʻqoldi, xalq orasida halol odam qolmadi; ularning bari qon toʻkish uchun poylaydi, har biri oʻz birodarini toʻr bilan ovlaydi. 3Qoʻllari yomonlik qilishga usta: amaldor pora talab qiladi, qozi tuhfa oladi, zoʻravonlar esa oʻz istaklarini buyuradi — shu tarzda ularning bari til biriktiradi. 4Ularning eng yaxshisi tikanli butaga oʻxshaydi, eng haloli esa tikan devoridan ham battar. Qorovullaring ogohlantirgan kun, hisob-kitob kuning keldi; endi ularning sarosimasi yaqin. 5Qoʻshningga ishonma, yaqin doʻstingga bel bogʻlama; hatto quchogʻingda yotganiga ham aytar gapingni ehtiyot qil. 6Chunki oʻgʻil otasini mensimaydi, qiz onasiga qarshi chiqadi, kelin qaynanasiga qarshi turadi; insonning dushmanlari oʻz uyidagilaridir. a a v6 Iso bu oyatni keltirib, Oʻziga ergashish hatto xonadonlarni ham boʻlib tashlashini ogohlantirgan edi (Matto 10:35-36).
7Men esa Otamizga koʻz tikaman; meni qutqaradigan Otani kutaman; Otam meni eshitadi. 8Ustimdan kulma, ey dushmanim! Yiqilgan boʻlsam ham, oʻrnimdan turaman; zulmatda oʻtirsam ham, Otamiz menga nur boʻladi.
9Otamizning gʻazabini koʻtaraman, chunki Unga qarshi gunoh qildim, toki U mening ishimni koʻrib, menga adolat qilgunicha. U meni yorugʻlikka olib chiqadi, men Uning adolatini koʻraman. 10Shunda dushmanim buni koʻrib, uyatga burkanadi, oʻsha — menga “Egang Xudo qani?” degan ayol. Koʻzlarim uning holini koʻradi; endi u koʻchadagi loyday oyoq osti qilinadi.
11Devorlaringni qayta qurish kuni keladi, chegaralaring uzoqlarga kengayadigan kun keladi. 12Oʻsha kuni ular Ossuriyadan va Misr shaharlaridan sening oldingga keladilar, Misrdan Daryogacha, dengizdan dengizgacha, togʻdan togʻgacha. b b v12 “Daryo” — bu qadimgi Mesopotamiyaning buyuk daryosi Furotni bildiradi. 13Lekin yer unda yashovchilar tufayli, qilmishlarining mevasi oʻlaroq, vayron boʻladi.
Otamizning rahm-shafqati abadiydir
14Xalqingni, Oʻz merosing boʻlgan suruvni hassang bilan boqgin, ular unumdor yaylov oʻrtasidagi oʻrmonda yolgʻiz yashaydilar. Boshon va Giladda, qadimda qilganlaridek, oʻtlasinlar.
15Sizlar Misr yurtidan chiqqan kunlardagidek, Men ularga moʻjizalar koʻrsataman.
16Xalqlar buni koʻrib, bor qudratlaridan uyaladilar; qoʻllarini ogʻizlariga qoʻyadilar, quloqlari esa kar boʻladi. 17Ilondek tuproqni yalaydilar, yerda oʻrmalovchi jonivorlardek. Qalʼalaridan titragan holda chiqadilar; dahshat ichida Otamizga yuzlanadilar va sendan qoʻrqadilar.
18Otamizga kim oʻxshaydi? U gunohni kechiradi va Oʻz merosining qoldigʻi itoatsizligidan oʻtadi. U gʻazabini abadiy saqlamaydi, chunki Uning qalbi ahd sevgisidan shodlanadi. c c v18 Mixo ismi “Egamizga kim oʻxshaydi?” degan maʼnoni bildiradi — va paygʻambar oʻz kitobini oʻz ismiga javob berib yakunlaydi: hech kim Otamizdek kechirmaydi. 19U yana bizga rahm qiladi; qabihliklarimizni oyoq osti qiladi. Sen barcha gunohlarimizni dengiz tublariga uloqtirasan. 20Sen Yoqubga sodiq boʻlasan va Ibrohimga ahd sevgingni koʻrsatasan, qadimda ota-bobolarimizga qasam ichganingdek.