Ota Oʻz daʼvosini bayon qiladi
Otamiz Oʻz xalqini togʻlar oldida sudga chaqiradi va ularni nima bilan toliqtirganini soʻraydi. U nimani istashiga javob mashhur darajada oddiy: adolat qil, mehribonlikni sev, Otang bilan kamtarona yur. Soʻng hukm: yeysan, lekin toʻymaysan, ekasan, lekin oʻrmaysan.
6 1Otamiz aytayotgan soʻzni tinglang: Oʻrningdan tur, togʻlar oldida daʼvongni bayon qil; qirlar ovozingni eshitsin.
2Ey togʻlar, Otamizning daʼvosini tinglanglar, ey yerning mustahkam poydevorlari ham; chunki Otamizning Oʻz xalqiga qarshi daʼvosi bor, U Isroil bilan tortishadi.
3Ey farzandlarim, Men sizlarga nima qildim? Sizlarni nimada charchatdim? Menga javob beringlar! 4Axir, Men sizlarni Misr yurtidan olib chiqdim va sizlarni qullik uyidan qutqardim; Men sizlarning oldingizdan Muso, Horun va Maryamni yubordim. 5Ey farzandlarim, Moab shohi Baloq nima rejalashtirganini va Baor oʻgʻli Balaam unga nima javob berganini, Shittimdan Gilgalgacha boʻlganlarni eslanglar, shunda Otangizning solih ishlarini bilib olasizlar. a a v5 Baloq Isroilni laʼnatlashi uchun Balaamni yolladi (Sahrodagi hayot 22–25); Shittimdan Gilgalgacha boʻlgan safar Otamizning Vaʼda qilingan yurtga kirgunga qadar koʻrsatgan sadoqatini eslatadi (Yoshua 3–4).
6Otamiz huzuriga kelganimda, nima keltirishim kerak? Yuksakdagi Otamizga qanday taʼzim qilishim kerak? Uning oldiga kuydiriladigan qurbonliklar bilan, bir yashar buzoqlar bilan kelaymi? 7Otamiz minglab qoʻchqorlardan, oʻn minglab moy daryolaridan rozi boʻlarmikin? Isyonim uchun toʻngʻichimni, jonimning gunohi uchun oʻz tanamning farzandini beraymi? 8U senga nima yaxshi ekanini aytdi; Otamiz sendan adolatli ish tutishdan, mehr-shafqatni sevishdan va Otang bilan kamtarona yurishdan boshqa nimani talab qiladi? b b v8 Eski tarjimalar “Xudoying bilan kamtarona yur” deb oʻqigan joyda, FHB bu soʻzdagi yaqinlikni ilgʻaydi: Otamiz Oʻz farzandlarini uzoqdagi bir xudoga shunchaki itoat etishga emas, balki Oʻziga yaqin yurishga chorlaydi.
Otaning jazosi tushadi
9Otamizning ovozi shaharga xitob qiladi — Sening nomingdan qoʻrqish esa chin donolikdir — “Tinglang, ey qabila va uni tayinlagan zot! 10Yovuzlik xazinalari hali ham fosiqning uyida turibdimi, laʼnatlangan kam oʻlchov ham bormi? 11Soxta tarozili, aldamchi toshlar solingan xaltasi bor odamni oqlaymanmi? 12Boylaring zoʻravonlikka toʻla, aholing yolgʻon gapiradi, tillari esa aldovga toʻla. 13Shu sababli, Men Oʻzim seni ura boshladim, gunohlaring tufayli seni vayron qilyapman. 14Yeysan, lekin toʻymaysan, ochligʻing ichingda qoladi; toʻplaysan, lekin saqlab qololmaysan, saqlaganingni esa qilichga topshiraman. 15Ekasan, lekin oʻrmaysan; zaytun siqasan, lekin ishlatadigan moying boʻlmaydi, uzum siqasan, lekin sharobini icholmaysan. 16Chunki sen Omrining qonun-qoidalariga va Axab xonadonining barcha ishlariga amal qilding, ularning yoʻllaridan yurding; shu sababli Men seni vayronaga, aholingni masxaraga aylantiraman, sen esa Mening farzandlarimning haqoratini koʻtarasan.” c c v16 Omri va Axab Isroilning eng badnom fosiq shohlaridan ikkitasi boʻlib, xalqni chuqur butparastlikka yetaklagani bilan mashhur edi (1 Shohlar 16–21).