پلار خپله مقدمه وړاندې کوى
زموږ پلار خپل خلک د غرونو په وړاندې محکمې ته راکاږي او پوښتنه کوي چې ما درسره څه کړي چې ستړي شوي یاست. د دې ځواب چې هغه څه غواړي، په مشهوره توګه ساده دی: انصاف کوئ، مهرباني خوښه کړئ، او له خپل پلار سره په عاجزۍ قدم واخلئ. بیا حکم راځي: خوړل پرته له مړېدو، او کرل پرته له رېبلو.
6 1واورئ چې زمونږ پلار څۀ فرمائى: پاڅېږه، د غرونو په وړاندې خپله مقدمه وړاندې کړه؛ غونډۍ دې ستا اواز واورى.
2اے غرونو، د زمونږ پلار مقدمه واورئ، او تاسو اے د زمکې دائمى بنيادونو؛ ځکه چې زمونږ پلار د خپلو خلقو خلاف مقدمه لرى، او هغه به د اِسرائيل سره مباحثه کوى.
3اے زما بچو، ما تاسو ته څۀ کړى دى؟ ما تاسو څنګه ستړى کړى يئ؟ ما ته جواب راکړئ! 4ځکه چې ما تاسو د مصر د مُلک نه راوايستلئ او د غلامۍ د کور نه مې تاسو خلاص کړئ؛ ما ستاسو مخکښې موسىٰ، هارون او مريم ولېږل. 5اے زما بچو، ياد کړئ چې د موآب بادشاه بالاق څۀ منصوبه جوړه کړه، او د بعور زوئ بلعام هغۀ ته څۀ جواب ورکړو، د شطيم نه تر جلجال پورې، دې دپاره چې تاسو د خپل پلار صادقانه کارونه وپېژنئ. a a v5 بالاق بلعام په کرايه ونيولو چې په اِسرائيل لعنت وکړى (ګنتى ۲۲-۲۵)؛ د شطيم نه تر جلجال پورې سفر زمونږ د پلار هغه وفادارى راياده کوى چې د وعدې مُلک ته تر ننوتلو پورې وه (يشوع ۳-۴).
6کله چې زۀ زمونږ پلار ته راشم، نو څۀ راوړم؟ زمونږ اوچت پلار ته څنګه سجده وکړم؟ آيا به زۀ هغۀ ته د سوزيدونکو قربانيو سره راشم، د يو کلنو خوسيو سره؟ 7آيا به زمونږ پلار په زرهاؤ ګډانو خوشحاله شى، په لس زره د تيلو سيندونو سره؟ آيا به زۀ د خپلې سرکشۍ دپاره خپل مشر زوئ ورکړم، د خپلې روح د ګناه دپاره د خپل بدن بچے؟ 8هغۀ تاسو ته وئيلى دى چې څۀ شے ښۀ دے؛ او زمونږ پلار له تاسو نه له دې نه بغير څۀ غواړى چې انصاف وکړئ، د مهربانۍ سره مينه وکړئ، او د خپل پلار سره په عاجزۍ سره وګرځئ؟ b b v8 چرته چې زاړۀ ترجمې وائى ”د خپل خُدائ پاک سره په عاجزۍ سره وګرځه،“ هلته FHB هغه نزديکى اورى چې دا لفظ لرى: زمونږ پلار خپل بچى بلنه ورکوى چې د هغۀ سره نزدې وګرځى، نۀ صرف دا چې د يو لرې خُدائ اطاعت وکړى.
د پلار تنبيه راځى
9د زمونږ پلار اواز ښار ته اواز کوى—او ستا د نوم نه وېرېدل پوخ حکمت دے—”واورئ، اے قبيلې، او هغه څوک چې دا مقرر کړو! 10آيا لا تر اوسه د بدکارۍ خزانې د بدکار په کور کښې شته، او هغه ملعونه کمه پېمانه؟ 11آيا به زۀ هغه څوک بې ګناه وګڼم چې بې ايمانه تلې لرى، د دوکه بازو د وزنونو د بورې سره؟ 12ستا مالداران د ظلم نه ډک دى، ستا اوسېدونکى دروغ وائى، او د هغوئ ژبې د دوکه نه ډکې دى. 13نو ما پخپله تا ته د ضربې ورکول شروع کړل، او د ستا د ګناهونو په سبب مې تۀ ويجاړ کړې. 14تۀ به خورې خو مړه به نۀ شې، او ستا لوږه به ستا په مينځ کښې پاتې شى؛ تۀ به ذخيره کوې خو بچ به يې نۀ کړې، او څۀ چې تۀ بچ کوې هغه به زۀ د تورې حوالې کړم. 15تۀ به کرې خو ونۀ رېبې؛ تۀ به زيتون زبېښې خو تيل به نۀ لرې چې استعمال يې کړې، او انګور به زبېښې خو شراب به ونۀ څښې. 16ځکه چې تا د عُمرى قانونونه ساتلى دى او د اخاب د کور ټول کارونه، او تۀ د هغوئ په لارو روان شوے يې؛ نو زۀ به تۀ ويجاړ کړم او ستا اوسېدونکى به مسخره شى، او تۀ به زما د بچو سپکاوے وزغمې.“ c c v16 عُمرى او اخاب د اِسرائيل د ټولو نه بدکاره دوه بادشاهان وُو، چې د قوم د ژورې بت پرستۍ ته د بوتلو دپاره مشهور وُو (۱ بادشاهان ۱۶-۲۱).
