ڀڳل ملڪ، ڪو بہ وفادار ناهي
ميڪاہ چوي ٿو ته وفادار ختم ٿي ويا آهن ۽ گھر وارن تي به ڀروسو نٿو ڪري سگھجي. اتان هو دليلن سان نڪرڻ جي ڪوشش نٿو ڪري، پر انتظار ڪري ٿو. جيتوڻيڪ آءٌ ڪريو آهيان، آءٌ اٿندس. ڪتاب هن سوال تي پورو ٿئي ٿو ته اسان جي پيءُ جهڙو ڪير آهي، جيڪو گناهن کي سمنڊ ۾ اڇلائي ٿو.
7 1افسوس! منهنجو ڇا حال آهي! آءٌ اونهاري جا ميوا گڏ ڪندڙ ماڻهوءَ جهڙو آهيان، يا انهيءَ جهڙو جيڪو لڻڻ کان پوءِ ڏاک جي باغ ۾ بچيل ميوو چني ٿو: کائڻ لاءِ ڪو ڳڀو ناهي، نڪو اڳوٺو انجير جنهن جي مون کي تمنا آهي.
2وفادار ماڻهو ملڪ مان ناپيد ٿي ويا آهن، ۽ ماڻهن ۾ ڪو سڌو ناهي؛ سڀ رت لاءِ گهات ۾ ويٺا آهن، هر هڪ پنهنجي ڀاءُ کي ڄار سان شڪار ڪري ٿو. 3سندن هٿ بڇڙائيءَ ۾ ماهر آهن: حاڪم رشوت گهري ٿو، منصف ڏنل پئسا وٺي ٿو، ۽ زورآور پنهنجي مرضيءَ جي ڳالهه هلائين ٿا، ائين سڀ گڏجي سازش ڪن ٿا. 4سندن سڀ کان ڀلو ماڻهو ڪنڊي جهڙو آهي، سڀ کان سڌو ڪنڊيدار ٻاڙ کان بہ بدتر. جنهن ڏينهن جي تنهنجي نگهبانن خبر ڏني هئي، تنهنجي سزا جو ڏينهن اچي ويو آهي؛ هاڻي سندن پريشاني ويجهي آهي. 5ڪنهن پاڙيسريءَ تي ڀروسو نہ ڪر؛ ڪنهن ويجهي دوست تي اعتبار نہ ڪر؛ جيڪا تنهنجي ڀاڪر ۾ ستي آهي، تنهن سان بہ ڳالهائڻ مهل پنهنجي زبان سنڀال. 6ڇالاءِ جو پٽ پيءُ کي ذليل ڪري ٿو، ڌيءُ پنهنجي ماءُ جي خلاف اٿي ٿي، نُنهن پنهنجي ساس جي خلاف؛ ماڻهوءَ جا دشمن سندس پنهنجي گهر جا ماڻهو آهن. a a v6 يسوع هي آيت تڏهن نقل ڪئي جڏهن هن خبردار ڪيو تہ سندس پيروي ڪرڻ سان گهر بہ ورهائجي ويندا (متي 10:35-36).
7پر آءٌ اسان جي پيءُ جي واٽ نهاريندس؛ مون کي بچائيندڙ پيءُ جو انتظار ڪندس؛ منهنجو پيءُ مون کي ٻڌندو. 8اي منهنجي دشمن، مون تي خوش نہ ٿي! جيتوڻيڪ آءٌ ڪري پيو آهيان، تڏهن بہ اُٿندس؛ جيتوڻيڪ اونداهيءَ ۾ ويٺو آهيان، اسان جو پيءُ منهنجو نور ٿيندو.
9آءٌ اسان جي پيءُ جو غضب سهندس، ڇاڪاڻ تہ مون هن جي خلاف گناهه ڪيو آهي، تيستائين جو هو منهنجو ڪيس هٿ ۾ وٺي ۽ مون کي انصاف ڏياري. هو مون کي روشنيءَ ۾ ڪڍي ايندو، ۽ آءٌ سندس سچائي ڏسندس. 10پوءِ منهنجي دشمن اهو ڏسندي ۽ شرم سان ڍڪجي ويندي، جنهن مون کي چيو هو تہ ”خداوند تنهنجو خدا ڪٿي آهي؟“ منهنجيون اکيون کيس ڏسنديون؛ هاڻي هوءَ گهٽين جي چکڙ وانگر لتاڙي ويندي.
11تنهنجين ڀتين کي ٻيهر اڏڻ جو ڏينهن ايندو، اهو ڏينهن جڏهن تنهنجون سرحدون ڏورانهين تائين ڦهلايون وينديون. 12انهيءَ ڏينهن ماڻهو اسور کان ۽ مصر جي شهرن کان تو وٽ ايندا، مصر کان درياهه تائين، سمنڊ کان سمنڊ تائين ۽ جبل کان جبل تائين. b b v12 ’درياهه‘ مان مراد فرات آهي، جيڪو قديم ميسوپوٽيميا جو وڏو درياهه هو. 13پر زمين پنهنجي رهاڪن جي ڪري، سندن ڪمن جي ميوي طور ويران ٿي ويندي.
اسان جي پيءُ جو رحم سدائين رهندو آهي
14پنهنجي لٺ سان پنهنجي قوم کي چار، پنهنجي ميراث جي ڌڻ کي، جيڪو ٻيلي ۾ زرخيز چراگاهه جي وچ ۾ اڪيلو رهي ٿو. هن کي باشن ۽ جلعاد ۾ چرڻ ڏي، جيئن گهڻو اڳ چرندو هو.
15جيئن انهن ڏينهن ۾ جڏهن تون مصر جي ملڪ مان نڪتو هئين، تيئن آءٌ هنن کي عجيب ڪم ڏيکاريندس.
16قومون ڏسنديون ۽ پنهنجي سڄي طاقت تي شرمسار ٿينديون؛ پنهنجا هٿ پنهنجي وات تي رکنديون، ۽ سندن ڪن ٻوڙا ٿي ويندا. 17اهي نانگ وانگر، زمين تي گسندڙ جاندارن وانگر مٽي چاٽيندا. پنهنجن قلعن مان ٿرٿرندا ايندا؛ ڊپ مان اسان جي پيءُ ڏانهن موٽندا، ۽ تو کان ڊڄندا.
18اسان جي پيءُ جهڙو ڪير آهي، جيڪو گناهه معاف ڪري ٿو ۽ پنهنجي ميراث جي بچيلن جي بغاوت کان درگذر ڪري ٿو؟ هو پنهنجو غضب سدائين قائم نہ ٿو رکي، ڇاڪاڻ تہ سندس دل عهد جي شفقت ۾ خوش آهي. c c v18 ميڪاه نالي جو مطلب آهي ”خداوند جهڙو ڪير آهي؟“ — ۽ نبي پنهنجو ڪتاب پنهنجي ئي نالي جي جواب سان پورو ڪري ٿو: اسان جي پيءُ جهڙو ڪو بہ معاف نہ ٿو ڪري. 19هو وري اسان تي رحم ڪندو؛ اسان جي بدڪاريءَ کي پيرن هيٺ لتاڙيندو. تون اسان جا سڀ گناهه سمنڊ جي اونهائيءَ ۾ اڇلائي ڇڏيندين. 20تون يعقوب سان وفادار رهندين ۽ ابراهيم تي عهد جي شفقت ڪندين، جيئن تو گهڻو اڳ اسان جي ابن ڏاڏن سان قسم کنيو هو.
