Ojciec nakazuje Jeremiaszowi, aby się nie żenił
Nasz Ojciec mówi Jeremiaszowi, by się nie żenił, nie chodził na pogrzeby i nie zasiadał do uczty — jego własne życie staje się znakiem, że zwykła pociecha się kończy. Gdy pytają, co zawinili, mówi im to wprost. Za wygnaniem — powrót do domu większy niż wyjście z Egiptu.
16 1Doszło mnie słowo naszego Ojca:
2„Nie bierz sobie żony i nie miej synów ani córek na tym miejscu.”
3Bo tak mówi nasz Ojciec o synach i córkach urodzonych na tym miejscu, o ich matkach, które je urodziły, i o ich ojcach, którzy je spłodzili w tej ziemi:
4Pomrą od śmiertelnych chorób, nieopłakani i niepogrzebani, jak gnój na ziemi. Miecz i głód z nimi skończą, a ich trupy staną się pokarmem dla ptaków nieba i zwierząt ziemi.
5Tak mówi nasz Ojciec: Nie wchodź do domu żałoby, nie chodź opłakiwać ani lamentować nad nimi, bo odjąłem temu ludowi swój pokój — mówi nasz Ojciec — swoją wierną miłość i swoje miłosierdzie. 6Pomrą w tej ziemi wielcy i mali, niepogrzebani; nikt ich nie opłacze, nie natnie się ani nie ogoli sobie głowy dla nich. a a v6 Nacinanie się i golenie głowy były tradycyjnymi znakami żałoby w starożytnym Izraelu. 7Nikt nie przełamie chleba z żałobnikami, aby ich pocieszyć po zmarłym, ani nie poda im kielicha pocieszenia za ojca lub matkę. b b v7 „Kielich pocieszenia” był wspólnym napojem podawanym pogrążonym w żałobie rodzinom po pogrzebie; tutaj nawet ta zwyczajna pociecha zostaje odebrana.
8A nie wchodź do domu uczty, aby z nimi zasiąść, jeść i pić. 9Tak mówi Ojciec zastępów niebieskich, Ojciec Izraela: Oto na waszych oczach, za waszych dni, sprawię, że umilknie na tym miejscu głos radości i głos wesela, głos oblubieńca i głos oblubienicy.
10Gdy oznajmisz temu ludowi wszystkie te słowa, zapytają: „Dlaczego nasz Ojciec zapowiedział przeciwko nam to wielkie nieszczęście? Jaka jest nasza wina i jaki nasz grzech, którym zgrzeszyliśmy przeciwko naszemu Ojcu?”
11Wtedy powiesz im: Ponieważ wasi ojcowie opuścili mnie — mówi nasz Ojciec — poszli za innymi bogami, służyli im i kłaniali się im, a mnie opuścili i nie przestrzegali mojego prawa.
12A wy postępowaliście gorzej niż wasi ojcowie; oto każdy z was idzie za uporem swojego złego serca, nie słuchając mnie. 13Dlatego wyrzucę was z tej ziemi do ziemi, której nie znaliście ani wy, ani wasi ojcowie, i tam będziecie służyć innym bogom dniem i nocą, bo nie okażę wam łaski.
14„Oto nadchodzą dni” — mówi nasz Ojciec — „gdy już nie będzie się mówić: «Jak żyje nasz Ojciec, który wyprowadził Izraela z ziemi egipskiej».”
15lecz «Jak żyje nasz Ojciec, który sprowadził synów Izraela z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, do których ich wygnał». Bo sprowadzę ich z powrotem do ich ziemi, którą dałem ich ojcom. c c v15 Obietnica powrotu do ojczyzny większego niż ocalenie z Egiptu — nasz Ojciec gromadzi swoje dzieci z powrotem z każdej ziemi, do której je rozproszył.
16„Oto posyłam po wielu rybaków — mówi nasz Ojciec — i oni ich wyłowią. Potem po wielu myśliwych, którzy upolują ich na każdej górze, na każdym wzgórzu i w rozpadlinach skalnych. 17Bo moje oczy patrzą na wszystkie ich drogi; nie są ukryte przed moim obliczem ani ich wina nie jest zakryta przed moimi oczami. 18Najpierw odpłacę im w dwójnasób za ich winę i grzech — za to, że skalali moją ziemię padliną swoich plugawych bożków i napełnili moje dziedzictwo swoimi obrzydliwościami.”
19Ojcze mój, mocy moja i twierdzo moja, ucieczko moja w dniu niedoli — do ciebie przyjdą narody od krańców ziemi i powiedzą: „Nasi ojcowie odziedziczyli jedynie kłamstwo, marności, które nic nie pomagają. 20Czy człowiek może uczynić sobie bogów? Przecież to nie są bogowie!”
21„Dlatego oto tym razem dam im poznać; dam im poznać moją rękę i moją moc, i poznają, że moje imię to Ojciec.”
