Ota Yeremiyoga uylanmaslikni buyuradi
Otamiz Yeremiyoga uylanmaslikni, motam marosimlariga bormaslikni, ziyofatga qo'shilmaslikni aytadi — uning o'z hayoti oddiy tasalli tugayotganining belgisiga aylanadi. Ular nima yomonlik qildik, deb so'rashganda, U ochiq aytadi. Surgundan keyin esa Misrdan chiqishdan ham buyukroq qaytish bor.
16 1Menga Otamizning soʻzi keldi:
2“Sen xotin olmagin, bu yerda oʻgʻil-qizlaring boʻlmasin.”
3Chunki bu yerda tugʻilgan oʻgʻil-qizlar, ularni tuqqan onalar va bu yurtda ularni dunyoga keltirgan otalar haqida Otamiz shunday aytmoqda:
4Ular halokatli kasalliklardan oʻladi; na aza tutilib, na koʻmilib, yer yuzidagi tezak kabi boʻlib qoladi. Qilich va ocharchilik ularni tugatadi; jasadlari osmon qushlari va yer hayvonlariga yem boʻladi.
5Otamiz shunday aytmoqda: aza uyiga kirmagin, ular uchun na yigʻlagin, na motam tutgin; chunki Men bu xalqdan Oʻz tinchligimni, yaʼni ahd sevgim va rahmimni olib qoʻydim, deya Otamiz aytmoqda. 6Bu yurtda ulugʻu kichik koʻmilmay oʻladi; ular uchun hech kim na aza tutadi, na oʻzini tiladi, na boshini qirdiradi. a a v6 Oʻzini tilish va boshni qirish qadimgi Isroilda azaning anʼanaviy belgilari edi. 7Oʻlgan uchun aza tutayotganlarga tasalli berish uchun hech kim ular bilan non ushatmaydi, ota yoki ona uchun ularga tasalli kosasini tutmaydi. b b v7 “Tasalli kosasi” — dafndan soʻng motam tutayotgan oilalarga tutiladigan umumiy ichimlik edi; bu yerda esa hatto shu oddiy tasalli ham olib qoʻyilgan.
8Ular bilan oʻtirib, yeb-ichish uchun ziyofat uyiga ham kirmagin. 9Osmon qoʻshinlarining Otasi, Isroil Otasi shunday aytmoqda: koʻzlaringiz oldida, oʻz kunlaringizda Men bu yerda shodlik va quvonch sadosini, kuyov va kelinning ovozini tindiraman.
10Sen bu xalqqa bu soʻzlarning barchasini aytganingda, ular: “Nega Otamiz bizga qarshi bu ulkan falokatni hukm qildi? Otamizga qarshi qanday gunoh qilgan boʻlsak, aybimiz nima, gunohimiz nima?” deb soʻrashadi.
11Shunda ularga ayt: Buning sababi shuki, ota-bobolaringiz Meni tark etdi, deya Otamiz aytmoqda, ular boshqa xudolar ketidan ergashib, ularga xizmat qilib, sajda qilib, Meni tark etdi va taʼlimotimga rioya qilmadi.
12Sizlar esa ota-bobolaringizdan ham battar ish qildingiz; har biringiz Menga quloq solmay, oʻz qaysar, yovuz yuragining amriga ergashdingiz. 13Shuning uchun Men sizlarni bu yurtdan sizlar ham, ota-bobolaringiz ham bilmagan bir yurtga uloqtiraman; oʻsha yerda kechayu kunduz boshqa xudolarga xizmat qilasizlar, zero Men sizlarga hech marhamat koʻrsatmayman.
14“Shunday kunlar kelmoqda, — deya Otamiz aytmoqda, — oʻshanda endi: «Isroilni Misr yurtidan olib chiqqan Otamiz hayoti bilan qasam!» deyilmay qoladi,
15balki: «Isroil xalqini shimol yurtidan va U ularni haydab yuborgan barcha ellardan olib chiqqan Otamiz hayoti bilan qasam!» deyiladi. Chunki Men ularni ota-bobolariga bergan oʻz yurtiga qaytaraman.” c c v15 Bu — Misrdan qutqarilishdan-da buyukroq vatanga qaytish vaʼdasi; Otamiz Oʻz farzandlarini ularni tarqatib yuborgan har bir yurtdan yigʻib keltiradi.
16“Mana, Men koʻplab baliqchilarni chaqirtiraman, deya Otamiz aytmoqda, ular bu xalqni tutib oladi. Soʻngra koʻplab ovchilarni chaqirtiraman; ular bu xalqni har bir togʻdan, har bir tepalikdan va qoya yoriqlaridan ovlab chiqadi. 17Chunki Mening koʻzlarim ularning barcha yoʻllaridadir; na ularning oʻzi Mening yuzimdan, na aybi koʻzlarimdan yashirindir. 18Avval Men ularning aybi va gunohi uchun ikki baravar qaytaraman — chunki ular jirkanch butlarining murdalari bilan yurtimni harom qildi, meros mulkimni manfur narsalari bilan toʻldirdi.”
19Ey Otam, quvvatim va qalʼam, kulfat kunidagi panohim! Senga xalqlar yer chetlaridan kelib shunday deydi: “Ota-bobolarimiz yolgʻondan oʻzga hech narsa meros olmagan ekan, hech narsaga yaramaydigan befoyda narsalarni. 20Inson oʻzi uchun xudolar yasay oladimi? Axir bular xudo emas-ku!”
21“Shuning uchun, mana, bu safar Men ularga bildiraman; qoʻlimni va qudratimni ularga bildiraman, va ular Mening nomim Ota ekanini bilib oladi.”