യിരെമ്യാ 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി:

²“ഈ സ്ഥലത്ത് നീ ഭാര്യയെ എടുക്കരുത്; നിനക്ക് പുത്രന്മാരോ പുത്രിമാരോ ഉണ്ടാകരുത്.”

³ഈ സ്ഥലത്ത് ജനിക്കുന്ന പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും കുറിച്ചും, അവരെ പ്രസവിച്ച അമ്മമാരെയും ഈ ദേശത്ത് അവരെ ജനിപ്പിച്ച പിതാക്കന്മാരെയും കുറിച്ചും നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു:

⁴അവർ മാരകരോഗങ്ങളാൽ മരിക്കും; ആരും അവരെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കുകയില്ല, അവരെ അടക്കുകയുമില്ല; നിലത്തെ ചാണകംപോലെ അവർ കിടക്കും. വാളും ക്ഷാമവും അവരെ മുടിച്ചുകളയും; അവരുടെ ശവങ്ങൾ ആകാശത്തിലെ പക്ഷികൾക്കും ഭൂമിയിലെ മൃഗങ്ങൾക്കും ഇരയായിത്തീരും.

⁵നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വിലാപഭവനത്തിൽ നീ പ്രവേശിക്കരുത്; അവരെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കാനോ ദുഃഖിക്കാനോ പോകരുത്; എന്തെന്നാൽ ഈ ജനത്തിൽനിന്ന് എന്റെ സമാധാനം - എന്റെ ഉടമ്പടിസ്നേഹവും കരുണയുംതന്നെ - ഞാൻ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ⁶ഈ ദേശത്ത് വലിയവരും ചെറിയവരും മരിക്കും; ആരും അവരെ അടക്കുകയില്ല; അവർക്കുവേണ്ടി ആരും വിലപിക്കുകയോ തങ്ങളെത്തന്നെ മുറിവേല്പിക്കുകയോ തല മൊട്ടയടിക്കുകയോ ചെയ്കയില്ല. ^a a v6 തങ്ങളെത്തന്നെ മുറിവേല്പിക്കുന്നതും തല മൊട്ടയടിക്കുന്നതും പുരാതന ഇസ്രായേലിൽ വിലാപത്തിന്റെ പാരമ്പര്യചിഹ്നങ്ങളായിരുന്നു. ⁷മരിച്ചവരെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ആരും അവരോടുകൂടെ അപ്പം നുറുക്കുകയില്ല; അപ്പനോ അമ്മയ്ക്കോ വേണ്ടി ആശ്വാസത്തിന്റെ പാനപാത്രം ആരും അവർക്കു നല്കുകയുമില്ല. ^b b v7 “ആശ്വാസത്തിന്റെ പാനപാത്രം” ഒരു ശവസംസ്കാരത്തിനുശേഷം ദുഃഖിതരായ കുടുംബങ്ങൾക്ക് പങ്കിട്ടുനല്കിയിരുന്ന ഒരു പാനീയമായിരുന്നു; ഇവിടെ ഈ സാധാരണ ആശ്വാസംപോലും ഛേദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

⁸വിരുന്നുഭവനത്തിൽ അവരോടുകൂടെ ഇരുന്ന് തിന്നാനും കുടിക്കാനും നീ പ്രവേശിക്കരുത്. ⁹സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവും ഇസ്രായേലിന്റെ പിതാവുമായവൻ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നിങ്ങളുടെ കണ്മുമ്പിൽ, നിങ്ങളുടെ നാളുകളിൽ, ആനന്ദത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും ശബ്ദവും മണവാളന്റെയും മണവാട്ടിയുടെയും സ്വരവും ഈ സ്ഥലത്തുനിന്ന് ഞാൻ നിശ്ശബ്ദമാക്കും.

¹⁰ഈ വചനങ്ങളെല്ലാം നീ ഈ ജനത്തോട് പറയുമ്പോൾ, അവർ നിന്നോട് ചോദിക്കും: ‘നമ്മുടെ പിതാവ് നമുക്കെതിരേ ഈ മഹാവിപത്ത് കല്പിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? നാം നമ്മുടെ പിതാവിനോട് പാപം ചെയ്യത്തക്കവണ്ണം നമ്മുടെ അകൃത്യമെന്ത്, നമ്മുടെ പാപമെന്ത്?’

¹¹അപ്പോൾ നീ അവരോട് പറയണം: നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച്, അന്യദേവന്മാരെ അനുഗമിച്ച്, അവരെ സേവിച്ച് നമസ്കരിക്കുകയും, എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച്, എന്റെ ന്യായപ്രമാണം പ്രമാണിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടുതന്നെ, എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

¹²നിങ്ങളോ നിങ്ങളുടെ പൂർവികരെക്കാൾ അധികം ദോഷം ചെയ്തിരിക്കുന്നു; ഓരോരുത്തനും എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കാതെ തന്റെ ദുഷ്ടവും ശാഠ്യവുമുള്ള ഹൃദയത്തെ അനുസരിച്ച് നടക്കുന്നു. ¹³അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരും അറിയാത്ത ഒരു ദേശത്തേക്ക് ഈ ദേശത്തുനിന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളെ എറിഞ്ഞുകളയും; അവിടെ രാവും പകലും നിങ്ങൾ അന്യദേവന്മാരെ സേവിക്കും; ഞാൻ നിങ്ങളോട് ദയ കാണിക്കുകയില്ല.

¹⁴“നാളുകൾ വരുന്നു,” എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, “അപ്പോൾ ‘മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്ന് ഇസ്രായേലിനെ കൊണ്ടുവന്ന നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ’ എന്ന് ഇനി പറയുകയില്ല,

¹⁵എന്നാൽ, ‘വടക്കേദേശത്തുനിന്നും താൻ അവരെ നീക്കിക്കളഞ്ഞിരുന്ന സകലദേശങ്ങളിൽനിന്നും ഇസ്രായേൽജനത്തെ കൊണ്ടുവന്ന നമ്മുടെ പിതാവ് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ’ എന്ന് പറയും. എന്തെന്നാൽ അവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്ക് ഞാൻ നല്കിയ അവരുടെ ദേശത്തേക്ക് ഞാൻ അവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും. ^c c v15 മിസ്രയീമിൽനിന്നുള്ള വിടുതലിനെക്കാൾ വലിയ ഒരു മടങ്ങിവരവിന്റെ വാഗ്ദാനം - താൻ ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്ന സകലദേശങ്ങളിൽനിന്നും നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ മക്കളെ തിരികെ ചേർത്തുകൊള്ളുന്നു.

¹⁶“ഇതാ, അനേകം മീൻപിടിത്തക്കാരെ ഞാൻ വരുത്തുന്നു, എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; അവർ അവരെ പിടിക്കും. പിന്നീട് അനേകം വേട്ടക്കാരെയും ഞാൻ വരുത്തും; അവർ എല്ലാ മലയിൽനിന്നും എല്ലാ കുന്നിൽനിന്നും പാറയുടെ വിടവുകളിൽനിന്നും അവരെ വേട്ടയാടിപ്പിടിക്കും. ¹⁷എന്തെന്നാൽ അവരുടെ എല്ലാ വഴികളും എന്റെ കണ്ണിന്മുമ്പിൽ ഇരിക്കുന്നു; അവ എന്റെ മുഖത്തുനിന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ല, അവരുടെ അകൃത്യം എന്റെ കണ്ണുകളിൽനിന്നും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നില്ല. ¹⁸അവർ തങ്ങളുടെ നീചവിഗ്രഹങ്ങളുടെ ശവങ്ങൾകൊണ്ട് എന്റെ ദേശത്തെ അശുദ്ധമാക്കുകയും തങ്ങളുടെ മ്ലേച്ഛവസ്തുക്കൾകൊണ്ട് എന്റെ അവകാശത്തെ നിറയ്ക്കുകയും ചെയ്തതിനാൽ, ഒന്നാമതായി അവരുടെ അകൃത്യത്തിനും പാപത്തിനും ഞാൻ ഇരട്ടിയായി പകരം ചെയ്യും.”

¹⁹എന്റെ പിതാവേ, എന്റെ ബലവും എന്റെ കോട്ടയും കഷ്ടകാലത്ത് എന്റെ സങ്കേതവുമായുള്ളോവേ - ഭൂമിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽനിന്ന് ജാതികൾ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വന്ന് പറയും: “ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ വ്യാജത്തെയല്ലാതെ, ഒന്നിനും കൊള്ളാത്ത നിസ്സാരവസ്തുക്കളെയല്ലാതെ, മറ്റൊന്നും അവകാശമായി പ്രാപിച്ചില്ല. ²⁰ഒരു മനുഷ്യന് തനിക്കുവേണ്ടി ദേവന്മാരെ ഉണ്ടാക്കാമോ? എന്നാൽ ഇവ ദേവന്മാരല്ലല്ലോ!”

²¹“അതുകൊണ്ട്, ഇതാ - ഈ പ്രാവശ്യം ഞാൻ അവരെ അറിയിക്കും; എന്റെ കൈയും എന്റെ ശക്തിയും ഞാൻ അവരെ അറിയിക്കും; എന്റെ നാമം പിതാവ് എന്ന് അവർ അറിയും.”