پلار يرمياه ته حُکم کوى چې وادۀ ونۀ کړى
زموږ پلار یرمیا ته وايي چې واده مه کوه، جنازو ته مه ځه، او په مېلمستیا کې مه شامله کېږه — د هغه خپل ژوند نښه ګرځي چې عادي آرامي پای ته رسېږي. کله چې پوښتنه کوي چې موږ څه ګناه کړې ده، هغه ورته په ښکاره وايي. د جلاوطنۍ نه هاخوا، داسې بېرته راتګ چې له وتلو هم لوی دی.
16 1د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،
2”تۀ به ښځه نۀ کوې او په دې ځائ کښې به ستا زامن او لوڼه نۀ وى.“
3ځکه چې زمونږ پلار د هغه زامنو او لوڼو، د هغو ميندو چې هغوئ يې زېږولى دى او د هغو پلارونو چې په دې مُلک کښې يې هغوئ پېدا کړى دى، په حقله داسې فرمائى چې،
4هغوئ به په مُهلکو ناروغيو مرى، نۀ به پرې څوک ژاړى او نۀ به دفن کولے شى، د زمکې په مخ به د غوبل په شان وى. تُوره او قحط به هغوئ ختم کړى او د هغوئ مړى به د آسمان مرغانو او د زمکې ځناورو ته خوراک شى.
5زمونږ پلار داسې فرمائى چې، د ماتم کور ته مۀ ننوځه، د ژړا دپاره مۀ ورځه او د هغوئ دپاره غم مۀ کوه، ځکه چې ما خپله سلامتى د دې قوم نه اخستې ده، زمونږ پلار فرمائى، او خپله وفاداره مينه او رحم هم. 6په دې مُلک کښې به لوئ او وړ بېدفنه مرى، نۀ به پرې څوک ژاړى، نۀ به ځان پرې ټُوټې کوى او نۀ به د هغوئ دپاره خپل سرونه خرئى. a a v6 ځان ټُوټه کول او سر خرئل په پخوانى اِسرائيل کښې د ماتم رواجى نښې وې. 7د مړو په غم کښې د تسلۍ ورکولو دپاره به هيڅوک د ماتم کوونکو سره ډوډۍ نۀ ماتوى او نۀ به هغوئ ته د پلار يا مور دپاره د تسلۍ پياله ورکوى. b b v7 ”د تسلۍ پياله“ هغه ګډه څښاک وه چې له دفن نه پس به غمژنو کورنيو ته وړاندې کيدله، دلته خو دا معمولى تسلى هم ختمه شوې ده.
8او د دعوت کور ته مۀ ننوځه چې د هغوئ سره کښېنې، خورې او څښې. 9د آسمانى لښکرو پلار، د اِسرائيل پلار داسې فرمائى چې، ستاسو د سترګو په وړاندې او ستاسو په ورځو کښې به زۀ په دې ځائ کښې د خوشحالۍ او خوښۍ غږ او د زوم او ناوې آوازونه چوپ کړم.
10کله چې تۀ دې قوم ته دا ټول خبرې ووايې، نو هغوئ به پوښتنه وکړى چې، ’زمونږ پلار زمونږ په خلاف دا لويه آفت ولې حُکم کړې ده؟ زمونږ ګُناه څۀ ده او زمونږ خطا څۀ ده چې مونږ د خپل پلار په خلاف ګُناه وکړله؟‘
11نو هغوئ ته ووايه چې، ځکه چې ستاسو پلارونو زۀ پرېښودم، زمونږ پلار فرمائى، او د نورو بتانو پسې لاړل، د هغوئ عبادت يې وکړو او سجدې يې ورته وکړې، زۀ يې پرېښودم او زما شريعت ته يې پام ونۀ کړو.
12تاسو د خپلو پلرونو نه هم بدې کړې دى، هر يو د خپل ضدى او بد زړۀ پسې روان دے او زما خبره نۀ اورى. 13نو زۀ به تاسو د دې مُلک نه داسې مُلک ته وغورزوم چې تاسو او ستاسو پلارونه هيچرې نۀ پوهېدل، هلته به د نورو بتانو د شپې او د ورځې عبادت کوئ، ځکه چې زۀ به تاسو ته هيڅ مهربانى نۀ ښايم.
14”داسې ورځې راروانې دى،“ زمونږ پلار فرمائى، ”چې بيا به داسې نۀ وئيلے شى چې، ’قسم دے په ژوندى زمونږ پلار چې اِسرائيل يې د مِصر نه راوويستو،‘
15بلکې، ’قسم دے په ژوندى زمونږ پلار چې د اِسرائيل خلق يې د شمال نه او د هغو ټولو مُلکونو نه راوويستل چې هغه ور شړلى وُو.‘ ځکه چې زۀ به هغوئ بيا خپل مُلک ته راولم چې ما يې پلرونو ته ورکړے وو. c c v15 د داسې راستنېدو وعده چې د مِصر د بچ کولو نه هم لويه وه، زمونږ پلار خپل بچى د هر هغه مُلک نه بيا راغونډوى چې هغه يې هلته شړلى وُو.
16”وګوره، زۀ د ډېرو کب نيوونکو پسې لېږم، زمونږ پلار فرمائى، او هغوئ به يې ونيسى. بيا د ډېرو ښکاريانو پسې، چې هغوئ به يې د هر غرۀ، هرې غونډۍ او د ګټو د سوريو نه ونيسى. 17ځکه چې زما سترګې د هغوئ په ټولو لارو دى، زما د مخ نه نۀ دى پټې او د هغوئ ګُناه زما د سترګو نه هم نۀ ده پټه. 18اول به زۀ د هغوئ ګُناه او خطا دوه چنده بدله ورکړم، ځکه چې هغوئ زما مُلک د خپلو ناپاکو بتانو په مړو ناپاک کړو او زما مِيراث يې د خپلو نفرتجنو شيانو نه ډک کړو.“
19اے زما پلاره، زما زور او زما قلعه، د مصيبت په ورځ کښې زما پناه ځائ، قومونه به تا ته د زمکې له کُنجونو نه راشى او وائى به چې، ”زمونږ پلرونو د دروغو نه بغير بل هيڅ په مِيراث کښې وا نۀ خستل، بېکاره شيان چې هيڅ ګټه ترې نشته. 20آيا کوم انسان خپل ځان دپاره بتان جوړولے شى؟ خو دا خو بتان نۀ دى!“
21”نو ځکه، وګوره، دا ځل به زۀ هغوئ ته پوهه ورکړم، زۀ به هغوئ ته خپل لاس او خپله قُدرت وپېژنم او هغوئ به پوه شى چې زما نوم پلار دے.“
