Yêremya 16 FHB Father's Heart Bible™

16 ¹Peyva Bavê me ji min re hat:

²“Divê tu jinê neynî, û divê li vê derê kur û keçên te tunebin.”

³Çimkî Bavê me li ser kur û keçên ku li vir têne dinyayê, û dayikên wan ên ku ew anîne dinyayê, û bavên wan ên ku li vî welatî ew çêkirine, wiha dibêje:

⁴Ewê bi nexweşiyên kujer bimirin; şîn li wan nayê girtin û ew nayên veşartin, wek peyînê li ser erdê wê bibin. Şûr û birçîtî wê wan biqedînin; cendekên wan wê bibin xwarina teyrên ezmên û canewarên erdê.

⁵Bavê me wiha dibêje: Nekeve mala şînê, neçe ku ji bo wan şîn bigirî an jî xemê bixwî, çimkî min aştiya xwe ji vî gelî vekişandiye, Bavê me diyar dike — dilovaniya peymanê û dilrehmiya xwe. ⁶Li vî welatî mezin û piçûk wê bimirin û neyên veşartin; kes wê ji bo wan şîn negire, xwe birîn neke, an serê xwe netraşe. ^a a v6 Xwe birîn kirin û serê xwe traşîn di Îsraêla kevnar de nîşanên kevneşopî yên şînê bûn. ⁷Kes bi şîngiran re nan naşkîne ku ji bo miriyan wan rehet bike, an jî ji bo bav an dayikê kasa dilrehetiyê nade wan. ^b b v7 «Kasa dilrehetiyê» vexwarineke hevpar bû ku piştî veşartinê ji malbatên şîngir re dihat pêşkêş kirin; li vir heta ev dilrehetiya asayî jî tê birîn.

⁸Û nekeve mala şahiyê ku bi wan re rûnî, bixwî û vexwî. ⁹Bavê leşkerên ezmanan, Bavê Îsraêl wiha dibêje: Li ber çavên we, di rojên we de, ezê li vê derê dengê şahî û kêfxweşiyê, dengên zava û bûkê bêdeng bikim.

¹⁰Gava tu van hemû peyvan ji vî gelî re bibêjî, ewê bipirsin: ‘Çima Bavê me ev belaya mezin li dijî me biryar kiriye? Sûcê me çi ye, gunehê me çi ye, ku me li hember Bavê me guneh kir?’

¹¹Paşê ji wan re bibêje: Ji ber ku bavên we ez berdam, Bavê me diyar dike, li dû xwedayên din çûne, ji wan re xizmet kirine û ji wan re serî tewandine, ez berdame û qanûna min paşguh kirine.

¹²We ji kal û bavên xwe xirabtir kir, her yek li dû dilê xwe yê serhişk û xerab çûye, guh nedane min. ¹³Loma ezê we ji vî welatî bavêjim welatekî ku ne we û ne bavên we tu caran nas nekirine, da ku hûn li wir roj û şev ji xwedayên din re xizmet bikin, çimkî ezê keremê li we nekim.

¹⁴“Roj tên”, Bavê me diyar dike, “gava êdî nayê gotin: ‘Bi saxiya Bavê me, yê ku Îsraêl ji Misrê derxist,’

¹⁵lê, ‘Bi saxiya Bavê me, yê ku gelê Îsraêl ji bakur û ji hemû welatên ku ew lê belav kiribûn derxist.’ Çimkî ezê wan vegerînim welatê wan ê ku min da bavên wan. ^c c v15 Soza vegera malê ya ji rizgariya ji Misrê jî mezintir — Bavê me zarokên xwe ji her welatê ku ew lê belav kiribûn vedigerîne.

¹⁶“Va ye, ezê gelek masîgiran bişînim, Bavê me diyar dike; ewê wan bigirin. Paşê gelek nêçîrvanan, ên ku wê nêçîra wan ji her çiyayî, her girî û ji qelîştekên keviran bikin. ¹⁷Çimkî çavên min li ser hemû rêyên wan in; ew ji rûyê min veşartî nînin, û sûcê wan jî ji çavên min veşartî nîne. ¹⁸Pêşî ezê sûc û gunehê wan du qat vegerînim — ji ber ku wan welatê min bi cendekên pûtên xwe yên qirêj gemar kir, û mîrata min bi tiştên xwe yên nefretî tije kir.”

¹⁹Bavê min, hêza min û kela min, penageha min di roja tengahiyê de — ber bi te ve milet wê ji dawiya dinyayê bên û bibêjin: “Bav û kalên me ji derewan pê ve tu tişt mîras negirtin, tiştên pûç ên ku tu kêrî tiştekî nayên. ²⁰Ma mirov dikare ji bo xwe xwedayan çêke? Lê ev ne xwede ne!”

²¹“Loma, va ye — vê carê ezê wan bidim zanîn; ezê destê xwe û hêza xwe bidim nasîn, û ewê bizanin ku navê min Bav e.”