Amazjasz króluje nad Judą
Amazjasz stracił zabójców swego ojca, lecz oszczędza ich dzieci, jak mówi prawo naszego Ojca. Upojony zwycięstwem nad Edomem, wszczyna spór z Izraelem i w odpowiedzi dostaje przypowieść o ostcu, po czym przegrywa; mur Jerozolimy zostaje przełamany. Później i jego zabija własny lud.
14 1W drugim roku panowania Joasza, syna Joachaza, króla Izraela, Amazjasz, syn Joasza, został królem Judy. 2Został królem w wieku dwudziestu pięciu lat i panował dwadzieścia dziewięć lat w Jerozolimie. Jego matka, Joaddan, pochodziła z Jerozolimy. 3Czynił to, co prawe w oczach naszego Ojca, choć nie tak jak Dawid, jego ojciec; postępował we wszystkim tak, jak czynił jego ojciec Joasz. 4Jedynie wyżyny pozostały; lud nadal składał tam ofiary i palił kadzidło. 5Gdy królestwo umocniło się w jego ręku, zabił sługi, którzy zamordowali króla, jego ojca.
6Lecz dzieci morderców nie zabił, zgodnie z tym, co napisano w Księdze Prawa Mojżeszowego, gdzie nasz Ojciec nakazał: „Ojcowie nie poniosą śmierci za dzieci ani dzieci za ojców; każdy umrze za swój własny grzech”.
7Zabił dziesięć tysięcy Edomitów w Dolinie Soli, zdobył w bitwie Selę i nazwał ją Jokteel, jak nazywa się po dziś dzień.
8Wtedy Amazjasz wysłał posłów do Joasza, syna Joachaza, syna Jehu, króla Izraela, z wezwaniem: „Chodź, zmierzmy się ze sobą”.
9Lecz Joasz, król Izraela, odesłał Amazjaszowi, królowi Judy, taką odpowiedź: „Oset na Libanie posłał do cedru na Libanie, mówiąc: «Daj swoją córkę za żonę memu synowi». A dzikie zwierzę na Libanie przeszło obok i podeptało ten oset. 10Pobiłeś Edom i serce twoje stało się wyniosłe. Chlub się tym, ale zostań w domu. Po co wywoływać nieszczęście, abyś upadł ty i Juda z tobą?”.
11Lecz Amazjasz nie chciał słuchać. Wyruszył więc Joasz, król Izraela, i stanęli naprzeciw siebie, on i Amazjasz, król Judy, w Bet-Szemesz w Judzie. 12Juda został pobity przez Izraela i każdy uciekł do swojego domu. 13Joasz, król Izraela, pojmał w Bet-Szemesz Amazjasza, króla Judy, syna Joasza, syna Achazjasza, po czym przybył do Jerozolimy i zburzył mur jerozolimski na około sześćset stóp, od Bramy Efraima aż do Bramy Narożnej. 14Zabrał całe złoto i srebro oraz wszystkie sprzęty, które znajdowały się w domu naszego Ojca i w skarbcach królewskich, a także zakładników, i wrócił do Samarii.
15Czy pozostałe dzieje Joasza, to, czego dokonał, jego potęga oraz to, jak walczył z Amazjaszem, królem Judy, nie są zapisane w Księdze Kronik Królów Izraela? 16I spoczął Joasz ze swoimi przodkami, i został pochowany w Samarii z królami Izraela, a jego syn Jeroboam objął władzę po nim.
17Amazjasz, syn Joasza, król Judy, żył jeszcze piętnaście lat po śmierci Joasza, syna Joachaza, króla Izraela. 18A pozostałe dzieje Amazjasza — czyż nie są zapisane w Księdze Kronik Królów Judy? 19Uknuto przeciwko niemu spisek w Jerozolimie, więc uciekł do Lakisz; lecz wysłano za nim ludzi do Lakisz i tam go zabito. 20Przywieziono go na koniach i został pochowany w Jerozolimie ze swoimi przodkami, w Mieście Dawida.
21Wtedy cały lud Judy wziął Azariasza, który miał szesnaście lat, i ustanowił go królem w miejsce jego ojca Amazjasza. 22To on odbudował Elat i przywrócił je Judzie, gdy król spoczął ze swoimi ojcami.
Miłosierdzie Ojca nad Izraelem
23W piętnastym roku panowania Amazjasza, syna Joasza, króla Judy, Jeroboam, syn Joasza, król Izraela, zaczął panować w Samarii i panował czterdzieści jeden lat. 24Czynił to, co złe w oczach naszego Ojca, nie odwracając się od żadnego z grzechów Jeroboama, syna Nebata, który przywiódł Izraela do grzechu. 25Przywrócił granice Izraela od wejścia do Chamat aż po Morze Araby, zgodnie ze słowem, które nasz Ojciec, Bóg Izraela, wypowiedział przez swego sługę Jonasza, syna Amittaja, proroka z Gat-Chefer. 26Bo nasz Ojciec widział, że cierpienie Izraela było bardzo gorzkie, że nie pozostał nikt, ani niewolnik, ani wolny, i nie było nikogo, kto by pomógł Izraelowi. 27Lecz nasz Ojciec nie powiedział, że wymaże imię Izraela spod nieba, dlatego wybawił go ręką Jeroboama, syna Joasza. 28A pozostałe dzieje Jeroboama i wszystko, czego dokonał, jego potęga, jak walczył oraz jak odzyskał Damaszek i Chamat dla Judy w Izraelu — czyż nie są zapisane w Księdze Kronik Królów Izraela? 29I spoczął Jeroboam ze swoimi przodkami, królami Izraela, a jego syn Zachariasz objął władzę po nim.