Amasya li ser Cihûdayê Padîşahiyê Dike

Amasya kujerên bavê xwe dikuje lê zarokên wan dihêle, wek ku şerîeta Bavê me dibêje. Piştî têkbirina Edomê serbilind, bi Îsraêlê re şer derdixe û wek bersiv çîrokeke derbarê stiriyekî distîne, paşê têk diçe; sûrê Orşelîmê tê vekirin. Paşê gelê wî bi xwe jî wî dikujin.

Bavê me di ayetê de dipeyive 6

Beş 14.

Di sala duyem a Yoaşê kurê Yehoahaz, padîşahê Îsraêl de, Amasyayê kurê Yoaş bû padîşahê Cihûdayê. Gava bû padîşah bîst û pênc salî bû û bîst û neh sal li Orşelîmê padîşahî kir. Diya wî Yehoadîn a ji Orşelîmê bû. Li ber çavên Bavê me tiştê rast kir—lê ne wek bavê xwe Dawid; wî her tiştê ku bavê wî Yoaş kiribû kir. Tenê cihên bilind man; gel hê li wir qurban didan û bixûr dişewitandin. Gava padîşahî di destê wî de bi cih bû, wî ew xulamên ku padîşah, bavê wî, kuştibûn, kuştin.

Lê wî zarokên kujeran nekuştin, wek ku di Pirtûka Şerîeta Mûsa de nivîsî ye, cihê ku Bavê me ferman da û got: “Divê bav ji bo zarokên xwe nemirin, û ne jî zarok ji bo bavên xwe; her kes wê ji bo guneha xwe bimire.”

Wî li Geliyê Xwê deh hezar Edomî kuştin, Sela di şer de girt, û navê wê kir Yokteêl, ku navê wê heta îro ye.

Amasya qasid şandin ba Yehoaşê kurê Yehoahaz, kurê Yêhû, padîşahê Îsraêl, û got: “Were, em li hev binêrin.”

Lê Yehoaşê padîşahê Îsraêl peyam vegerand Amasyayê padîşahê Cihûdayê û got: “Stiriyekî li Libnanê peyam şand bo dareke cedar li Libnanê û got, ‘Keça xwe bide kurê min bibe jin.’ Lê heywanekî kovî yê li Libnanê derbas bû û stirî pelçiqand. Te Edom pêxist, û dilê te mezin bûye. Bi vê serbilind be, lê li malê bimîne. Çima tu dikevî bela, da ku tu bikevî, tu û Cihûdayê bi te re?”

Amasya guhdarî nekir, loma Yehoaşê padîşahê Îsraêl pêş ket, û ew û Amasyayê padîşahê Cihûdayê li Beytşemeşê li Cihûdayê li hev nihêrîn. Cihûda ji aliyê Îsraêl ve hat têkbirin, û her kes bal mala xwe reviya. Yehoaşê padîşahê Îsraêl Amasyayê padîşahê Cihûdayê, kurê Yehoaşê kurê Ahazya, li Beytşemeşê girt, hat Orşelîmê, û nêzîkî şeş sed lingan ji sûrê wê, ji Deriyê Efrayim heta Deriyê Qunc, hilweşand. Wî hemû zêr, zîv, û kelûpelên di mala Bavê me û embarên padîşah de, digel kesên girtî, hildan û vegeriya Samîrayê.

Ma karên din ên Yehoaş, tiştê ku wî kir, hêza wî, û çawa wî bi Amasyayê padîşahê Cihûdayê re şer kir, di Pirtûka Dîroka Padîşahên Îsraêl de nenivîsî ne? Yehoaş bi bav û kalên xwe re rehet bû, li Samîrayê bi padîşahên Îsraêl re hat definkirin; û kurê wî Yarobam li şûna wî padîşahî kir.

Amasyayê kurê Yoaş, padîşahê Cihûdayê, piştî Yehoaşê kurê Yehoahaz, padîşahê Îsraêl, panzdeh salan jiya. Karên din ên Amasya—ma di Pirtûka Dîroka Padîşahên Cihûdayê de nenivîsî ne? Li Orşelîmê li dijî wî fesad kirin; ew reviya Lakîşê, lê wan mirov li pey wî şandin Lakîşê û ew li wir kuştin. Wan ew li ser hespan anîn; ew li Orşelîmê bi bav û kalên xwe re, li Bajarê Dawid, hat definkirin.

Hemû gelê Cihûdayê Azaryayê şazdeh salî hildan û ew li şûna bavê wî Amasya kirin padîşah. Piştî ku padîşah bi bavên xwe re rehet bû, wî Êlat ji nû ve ava kir û vegerand Cihûdayê.

Dilovaniya Bavê me li ser Îsraêl

Di sala panzdehem a Amasyayê kurê Yoaş, padîşahê Cihûdayê de, Yarobamê kurê Yoaş, padîşahê Îsraêl, li Samîrayê çil û yek salan padîşahî kir. Li ber çavên Bavê me tiştê xerab kir, û ji hemû gunehên Yarobamê kurê Nebat, yê ku Îsraêl bi guneh dixist, venegeriya. Wî sînorê Îsraêl ji Lebo-Hamatê heta Deryaya Erebayê vegerand, wek ku Bavê me, Xwedayê Îsraêl, bi destê xulamê xwe Yûnisê kurê Amîtay, pêxemberê ji Gat-Hêferê, gotibû. Çimkî Bavê me dît ku êşa Îsraêl pir tal bû, kes nemabû, ne xulam ne azad, kes tunebû ku arîkariya Îsraêl bike. Lê Bavê me negotibû ku wê navê Îsraêl ji bin ezmên jê bibe, loma wî bi destê Yarobamê kurê Yoaş ew xilas kirin. Karên din ên Yarobam û kiryarên wî, hêza wî, çawa wî şer kir, û vegerandina wî ya Şamê û Hamatê ji bo Cihûdayê li Îsraêl—ma di Pirtûka Dîroka Padîşahên Îsraêl de nenivîsî ne? Yarobam bi bav û kalên xwe, padîşahên Îsraêl, re razan; û kurê wî Zekerya li şûna wî padîşahî kir.