Amasia regeer oor Juda

Amasia stel sy vader se moordenaars tereg maar spaar hulle kinders, soos ons Vader se wet sê. Vol selfvertroue ná sy oorwinning oor Edom soek hy rusie met Israel en kry 'n fabel oor 'n dissel as antwoord, en verloor dan; Jerusalem se muur word oopgebreek. Later maak sy eie mense hom ook dood.

Hoofstuk 14.

In die tweede regeringsjaar van Joas, seun van Joahas, koning van Israel, het Amasia, seun van Joas, koning van Juda geword. Hy het op vyf-en-twintig koning geword en het nege-en-twintig jaar lank in Jerusalem geregeer. Sy moeder was Joaddin van Jerusalem. Hy het gedoen wat reg is in die oë van ons Vader—tog nie soos sy voorvader Dawid nie; hy het alles gedoen wat sy vader Joas gedoen het. Net die hoogtes het gebly; die mense het nog daar geoffer en wierook gebrand. Toe die koninkryk eers stewig in sy hand was, het hy die dienaars doodgemaak wat die koning, sy vader, vermoor het.

Maar hy het nie die moordenaars se kinders doodgemaak nie, soos geskryf staan in die Boek van die Wet van Moses, waar ons Vader beveel het: “Vaders mag nie vir hulle kinders sterf nie, en ook nie kinders vir hulle vaders nie; elkeen sal vir sy eie sonde sterf.”

Hy het 10 000 Edomiete in die Soutvallei doodgemaak, Sela in die geveg ingeneem en dit Jokteël genoem, en dit is sy naam tot vandag toe.

Amasia het boodskappers na Joas gestuur, die seun van Joahas, die seun van Jehu, koning van Israel: “Kom, laat ons mekaar van aangesig tot aangesig ontmoet.”

Maar Joas, koning van Israel, het vir Amasia, koning van Juda, laat weet: “’n Distel in die Libanon het na ’n seder in die Libanon gestuur en gesê: ‘Gee jou dogter vir my seun as vrou.’ Maar ’n wilde dier in die Libanon het verbygekom en die distel vertrap. Jy het Edom verslaan, en jou hart is trots. Spog daarmee, maar bly tuis. Waarom soek jy moeilikheid, sodat jy val, jy en Juda saam met jou?”

Amasia het geweier om te luister, en daarom het Joas, koning van Israel, opgetrek, en hy en Amasia, koning van Juda, het mekaar by Bet-Semes in Juda ontmoet. Juda is deur Israel verslaan, en elkeen het na sy eie huis toe gevlug. Joas, koning van Israel, het Amasia, koning van Juda, die seun van Joas, die seun van Ahasia, by Bet-Semes gevange geneem, na Jerusalem gekom en omtrent 600 voet van sy muur afgebreek, van die Efraimpoort af tot by die Hoekpoort. Hy het al die goud, silwer en voorwerpe in die huis van ons Vader en in die skatkamers van die koning geneem, en ook gyselaars, en na Samaria toe teruggegaan.

Is die res van die dade van Joas, wat hy gedoen het, sy mag en hoe hy teen Amasia, koning van Juda, geveg het, nie opgeskryf in die Boek van die Kronieke van die konings van Israel nie? Joas het by sy voorvaders gaan rus en is in Samaria by die konings van Israel begrawe; sy seun Jerobeam het in sy plek geregeer.

Amasia, seun van Joas, koning van Juda, het ná die dood van Joas, seun van Joahas, koning van Israel, nog vyftien jaar langer gelewe. Die res van die dade van Amasia—is dit nie opgeskryf in die Boek van die Kronieke van die konings van Juda nie? Hulle het in Jerusalem teen hom saamgesweer; hy het na Lagis toe gevlug, maar hulle het manne agter hom aan na Lagis gestuur en hom daar doodgemaak. Hulle het hom op perde gebring; hy is in Jerusalem by sy voorvaders begrawe, in die Stad van Dawid.

Die hele volk van Juda het Asarja, wat sestien jaar oud was, geneem en hom koning gemaak in die plek van sy vader Amasia. Hy het Elat herbou en dit aan Juda teruggegee nadat die koning by sy voorvaders gaan rus het.

Die Vader se barmhartigheid oor Israel

In die vyftiende regeringsjaar van Amasia, seun van Joas, koning van Juda, het Jerobeam, seun van Joas, koning van Israel, koning geword en een-en-veertig jaar lank in Samaria geregeer. Hy het gedoen wat verkeerd is in die oë van ons Vader en het nie afgewyk van al die sondes van Jerobeam, seun van Nebat, wat Israel laat sondig het nie. Hy het die grens van Israel herstel van Lebo-Hamat af tot by die See van die Araba, soos ons Vader, die God van Israel, deur sy dienaar Jona, seun van Amittai, die profeet van Gat-Hefer, gespreek het. Want ons Vader het gesien dat Israel se lyding baie bitter was, dat niemand oorgebly het nie, slaaf of vrye, en dat daar niemand was om Israel te help nie. Maar ons Vader het nie gesê dat hy Israel se naam onder die hemel sou uitwis nie, en daarom het hy hulle verlos deur die hand van Jerobeam, seun van Joas. Die res van die dade en werke van Jerobeam, sy mag, hoe hy geveg het en hoe hy Damaskus en Hamat vir Juda in Israel teruggewen het—is dit nie opgeskryf in die Boek van die Kronieke van die konings van Israel nie? Jerobeam het by sy voorvaders, die konings van Israel, gaan rus; sy seun Sagaria het in sy plek geregeer.