എഫ്രയീമിന്റെ മഹത്ത്വത്തിൽനിന്നുള്ള പതനം
എഫ്രയീം ഒരിക്കൽ ഭയപ്പെടേണ്ടവനായിരുന്നു, ഇപ്പോൾ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു — ശില്പികൾ ഉണ്ടാക്കിയ വിഗ്രഹങ്ങളും മറവിയെ വളർത്തിയ സമൃദ്ധിയുമായി. കുട്ടികൾ കവർന്നുപോയ കരടിയെപ്പോലെ താൻ അവരെ എതിരിടും എന്നു നമ്മുടെ പിതാവ് പറയുന്നു. പാതാളത്തിൽനിന്നു വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വരി മിന്നിമറയുന്നു, പിന്നെ അത് ഭീകരമായ അക്രമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.
13 1എഫ്രയീം സംസാരിച്ചപ്പോൾ വിറയൽ ഉണ്ടായി; ഇസ്രായേലിൽ അവൻ ഉന്നതനായി ഉയർന്നു. എന്നാൽ ബാലിലൂടെ അവൻ കുറ്റക്കാരനായിത്തീർന്നു, അവൻ മരിച്ചു.
2ഇപ്പോൾ അവർ കൂടുതൽ കൂടുതലായി പാപം ചെയ്യുന്നു, വാർത്തുണ്ടാക്കിയ വിഗ്രഹങ്ങൾ തങ്ങൾക്കായി ഉണ്ടാക്കുന്നു—തങ്ങളുടെതന്നെ വിരുതുകൊണ്ടു രൂപപ്പെടുത്തിയ വെള്ളിബിംബങ്ങൾ, അവയെല്ലാം കരകൗശലക്കാരുടെ പണി. ഇവയോട് അവർ പറയുന്നു: “യാഗം അർപ്പിക്കുന്നവർ കാളക്കിടാങ്ങളെ ചുംബിക്കട്ടെ!” 3അതുകൊണ്ട് അവർ പ്രഭാതമഞ്ഞുപോലെയും അതിവേഗം മാഞ്ഞുപോകുന്ന തുഷാരംപോലെയും മെതിക്കളത്തിൽനിന്നു ചുഴന്നുപറക്കുന്ന പതിർപോലെയും കിളിവാതിലിലൂടെ ഉയരുന്ന പുകപോലെയും ആയിരിക്കും.
4എന്നാൽ ഈജിപ്ത് ദേശത്തുനിന്നു നിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന നിന്റെ പിതാവ് ഞാനാകുന്നു; എന്നെയല്ലാതെ മറ്റൊരു പിതാവിനെ നീ അറിയുന്നില്ല, എന്നെക്കൂടാതെ ഒരു രക്ഷകനും ഇല്ല. 5മരുഭൂമിയിൽ, കത്തുന്ന വരൾച്ചയുടെ ദേശത്ത്, നിന്നെ അറിഞ്ഞത് ഞാനായിരുന്നു. 6ഞാൻ അവരെ തീറ്റിപ്പോറ്റിയപ്പോൾ അവർ തൃപ്തരായി; അവർ തൃപ്തരായി, അവരുടെ ഹൃദയം അഹങ്കരിച്ചുയർന്നു; അതുകൊണ്ട് അവർ എന്നെ മറന്നുകളഞ്ഞു. 7അതിനാൽ ഞാൻ അവർക്ക് ഒരു സിംഹംപോലെ ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു; ഒരു പുള്ളിപ്പുലിപോലെ ഞാൻ വഴിയരികിൽ പതിയിരിക്കുന്നു. 8കുട്ടികൾ നഷ്ടപ്പെട്ട കരടിയെപ്പോലെ ഞാൻ അവരുടെമേൽ ചാടിവീഴും; അവരുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ ആവരണം ഞാൻ കീറിപ്പിളർക്കും. അവിടെ ഒരു സിംഹംപോലെ ഞാൻ അവരെ വിഴുങ്ങിക്കളയും, ഒരു കാട്ടുമൃഗം കടിച്ചുകീറുംപോലെ.
9ഇസ്രായേലേ, എനിക്കെതിരായി—നിന്റെ സഹായകനായ എനിക്കെതിരായി—നിന്നുകൊണ്ടു നീ നിന്റെമേൽതന്നെ നാശം വരുത്തുന്നു. 10നിന്റെ എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും നിന്നെ രക്ഷിക്കുവാൻ നിന്റെ രാജാവ് ഇപ്പോൾ എവിടെ? “എനിക്ക് ഒരു രാജാവിനെയും പ്രഭുക്കന്മാരെയും തരിക” എന്നു നീ പറഞ്ഞ നിന്റെ ഭരണാധികാരികൾ എവിടെ? 11എന്റെ കോപത്തിൽ ഞാൻ നിനക്ക് ഒരു രാജാവിനെ നല്കി, എന്റെ ക്രോധത്തിൽ ഞാൻ അവനെ എടുത്തുകളയുകയും ചെയ്തു.
12എഫ്രയീമിന്റെ കുറ്റം മുദ്രവെച്ചു സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു; അവന്റെ പാപം ശേഖരിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു. 13പ്രസവവേദന അവനു വന്നുചേരുന്നു, എന്നാൽ അവൻ ബുദ്ധിയില്ലാത്ത മകൻ; എന്തെന്നാൽ സമയം വന്നെത്തുമ്പോൾ ഗർഭപാത്രത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ അവൻ പുറത്തുവരുന്നില്ല. a a v13 ജനനസമയത്തു പുറത്തുവരുവാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു ശിശുവിന്റെ ചിത്രമാണിത് — മാനസാന്തരത്തിലേക്കു വിളിക്കുന്ന ആ പ്രതിസന്ധിയോടു പ്രതികരിക്കുവാൻ കഴിയാത്തവിധം എഫ്രയീം അത്രയ്ക്കു ഭോഷനാകുന്നു.
14പാതാളത്തിന്റെ ശക്തിയിൽനിന്നു ഞാൻ അവരെ വീണ്ടെടുക്കും; മരണത്തിൽനിന്നു ഞാൻ അവരെ രക്ഷിക്കും. മരണമേ, നിന്റെ ബാധകൾ എവിടെ? പാതാളമേ, നിന്റെ നാശം എവിടെ? അനുതാപം എന്റെ കണ്ണുകൾക്കു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. b b v14 യേശു കല്ലറയിൽനിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, നമ്മുടെ പിതാവ് ഈ വാക്കുകളെത്തന്നെ ഒരു വിജയഘോഷമാക്കി മാറ്റി — പൗലൊസ് അവയെ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു: “മരണമേ, നിന്റെ വിഷമുള്ള് എവിടെ?” നമ്മുടെ പിതാവ് വീണ്ടെടുക്കുവാൻ വന്ന മക്കളെ പാതാളത്തിനു പിടിച്ചുനിർത്തുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
15ഞാങ്ങണകൾക്കിടയിൽ അവൻ തഴച്ചുവളരുന്നെങ്കിലും, ഒരു കിഴക്കൻകാറ്റു വരും— മരുഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയരുന്ന നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഒരു കാറ്റുതന്നെ. അവന്റെ ഉറവ വറ്റിപ്പോകും, അവന്റെ നീരുറവ ഉണങ്ങിപ്പോകും; കിഴക്കൻകാറ്റ് അവന്റെ ഭണ്ഡാരത്തിലെ സകല വിലയേറിയ വസ്തുക്കളെയും കൊള്ളയടിക്കും. 16ശമര്യ തന്റെ കുറ്റം വഹിക്കും, എന്തെന്നാൽ അവൾ തന്റെ പിതാവിനോടു മത്സരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ വാളിനാൽ വീഴും; അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ തകർത്തുതരിപ്പണമാക്കും, അവരുടെ ഗർഭിണികളെ കീറിപ്പിളർക്കും.
