د اِفرائيم د لوئۍ نه راپرېوتل
افرائیم یو وخت وېرونکی و او اوس مري، د صنعتګرانو جوړ کړي بتان او هغه سوکالي چې هېرونه یې زېږولې. زموږ پلار وايي چې هغه به ورسره د هغې ایږې په څېر مخ شي چې بچي یې ترې تښتول شوي وي. د قبر نه د ژغورنې یوه کرښه په چټکۍ تېرېږي، بیا په وحشتناک تشدد پای ته رسېږي.
13 1کله چې اِفرائيم خبرې کولې، نو لړزه راتله؛ هغه په اِسرائيل کښې لوئ شوے وو. خو هغه د بعل په وجه ګناهګار شو، او هغه مړ شو.
2او اوس هغوئ نور هم زيات ګناه کوى، او د ځان دپاره قالبى بتان جوړوى—د چاندۍ مجسمې چې د خپل هُنر په مطابق جوړې کړې شوې، دا ټول د کاريګرو کار دے. دغه بتانو ته هغوئ وائى چې، ”هغه څوک چې قربانى کوى دوئ دې سخيان ښکل کړى!“ 3نو ځکه به هغوئ د سحر د لوګو په شان وى، د هغې پرخې په شان چې سحر وختى ورکه شى، د هغو بوسو په شان چې د درمند نه الوزى، او د کړکۍ نه د وتونکو لوګو په شان.
4خو زۀ ستا پلار يم، چې تا مې د مصر د مُلک نه راوستلے؛ تۀ زما نه علاوه بل څوک د پلار په توګه نۀ پېژنې، او زما نه علاوه بل څوک خلاصونکے نشته. 5دا زۀ وم چې په بيابان کښې مې تۀ پېژندلے، د سوزنده وچکالۍ په مُلک کښې. 6کله چې ما هغوئ ته خوراک ورکړو نو موړ شول؛ هغوئ موړ شول، او د هغوئ زړۀ مغرور شو؛ نو ځکه هغوئ زۀ هېر کړم. 7نو زۀ د هغوئ دپاره د زمرى په شان شوم؛ د پړانګ په شان زۀ د لارې غاړې ته په کمين کښې ناست يم. 8زۀ به په هغوئ باندې د هغه يږې په شان راپرېوځم چې بچى يې ترې اخستے وى؛ زۀ به د هغوئ د زړۀ پوښ وشلوم. هلته به زۀ هغوئ د زمرى په شان وخورم،
9اے اِسرائيله، تۀ په خپل ځان باندې تباهى راولې، ځکه چې تۀ زما خلاف يې— د خپل مددګار خلاف. 10اوس ستا بادشاه چرته دے، چې تا په ټولو ښارونو کښې وبچ کوى؟ ستا حاکمان چرته دى، چې د هغوئ په حقله تا وئيل، 11ما خپل په غضب کښې تا له بادشاه درکړو، او خپل په قهر کښې مې هغه بيرته واخستو.
12د اِفرائيم ګناه مُهر شوې خوندى کړې شوې ده؛ د هغۀ ګناه ذخيره کړې شوې ده. 13د زيږون دردونه د هغۀ دپاره راځى، خو هغه يو ناعقله زوئ دے؛ ځکه چې کله وخت راشى، نو هغه د رحم د خولې نه نۀ راوځى. a a v13 دا د هغه ماشوم انځور دے چې د زيږون په وخت راوتلو نه انکار کوى — اِفرائيم دومره ناعقله دے چې هغه بُحران ته جواب ورنۀ کړى کوم چې د توبې غوښتنه کوى.
14د قبر د قوت نه به زۀ هغوئ خلاص کړم؛ د مرګ نه به زۀ هغوئ رها کړم. اے مرګه، ستا وبائى ناروغۍ چرته دى؟ اے قبره، ستا تباهى چرته ده؟ رحم زما د نظرونو نه پټ کړے شوے دے. b b v14 کله چې عيسىٰ د قبر نه بيا راژوندے شو، نو زمونږ پلار دا هم دغه الفاظ د فتحې په نعرو باندې بدل کړل — پولوس هم دا تکرار کوى چې، ”اے مرګه، ستا ډنګ چرته دے؟“ قبر هغه بچى ونۀ شو ساتلے کوم چې زمونږ پلار د خلاصولو دپاره راغلے وو.
15اګرچې هغه د نلو په مينځ کښې زرغون دے، خو د نمرخاتۀ باد به راشى—د زمونږ پلار باد چې د بيابان نه راپورته کيږى. د هغۀ چينه به وچه شى او د هغۀ خوړ به وچ شى؛ د نمرخاتۀ باد به د هغۀ خزانه د هر قيمتى شى نه لوټ کړى. 16سامريه به د خپلې ګناه سزا وګالى، ځکه چې هغې د خپل پلار خلاف بغاوت کړے دے. هغوئ به په تُوره باندې ووژلے شى؛ د هغوئ وړوکى به ټوټې ټوټې کړے شى، او د هغوئ اُميدوارې ښځې به چاودلې شى.
