Efraim se val uit heerlikheid
Efraim is eens gevrees en sterf nou, met afgode deur vakmanne gemaak en voorspoed wat vergetelheid gekweek het. Ons Vader sê hy sal hulle teëkom soos 'n beer wat van haar welpies beroof is. 'n Reël oor losprys uit die graf flits verby, dan sluit dit af in afgryslike geweld.
13 1Toe Efraim gepraat het, was daar bewing; hy was verhoog in Israel. Maar hy het skuldig geword deur Baäl, en hy het gesterf.
2En nou sondig hulle meer en meer, en maak vir hulle gegote afgode—silwerbeelde gevorm deur hulle eie vaardigheid, almal die werk van vakmanne. Vir hierdie sê hulle: “Laat dié wat offer, die kalwers soen!” 3Daarom sal hulle wees soos die môremis, soos die dou wat vroeg verdwyn, soos kaf wat van die dorsvloer af dwarrel, en soos rook uit ’n venster.
4Maar ek is jou Vader, wat jou uit die land Egipte gebring het; jy erken geen Vader buiten my nie, en buiten my is daar geen redder nie. 5Dit was ek wat jou in die woestyn geken het, in die land van brandende droogte. 6Toe ek hulle gevoed het, was hulle versadig; hulle was versadig, en hulle hart het trots geword; daarom het hulle my vergeet. 7So het ek vir hulle soos ’n leeu geword; soos ’n luiperd loer ek langs die pad. 8Ek sal op hulle afstorm soos ’n beer wat van haar kleintjies beroof is; ek sal die omhulsel van hulle hart oopskeur. Daar sal ek hulle verslind soos ’n leeu, soos ’n wilde dier hulle sou verskeur.
9Israel, jy bring verwoesting oor jouself deurdat jy teen my is—teen jou helper. 10Waar is nou jou koning, dat hy jou in al jou stede kan red? Waar is jou heersers, van wie jy gesê het: “Gee my ’n koning en vorste”? 11Ek het jou ’n koning gegee in my toorn, en in my gramskap het ek hom weggeneem.
12Die skuld van Efraim is weggeseël; sy sonde is opgeberg. 13Die geboortepyne kom oor hom, maar hy is ’n onwyse seun; want wanneer die tyd aanbreek, kom hy nie uit by die opening van die baarmoeder nie. a a v13 Die beeld is dié van ’n baba wat weier om by geboorte uit te kom — Efraim is te dwaas om te reageer op die krisis wat om bekering roep.
14Uit die mag van die graf sal ek hulle loskoop; van die dood sal ek hulle verlos. Waar, o Dood, is jou plae? Waar, o graf, is jou verwoesting? Berou is verborge vir my oë. b b v14 Toe Jesus uit die graf opgestaan het, het ons Vader hierdie selfde woorde in ’n oorwinningskreet verander — Paulus herhaal dit: “Dood, waar is jou angel?” Die graf kon nie die kinders vashou wat ons Vader kom loskoop het nie.
15Al floreer hy tussen die riete, sal ’n oostewind kom— ’n wind van ons Vader wat uit die woestyn opstyg. Sy bron sal opdroog en sy fontein sal uitdroog; die oostewind sal sy skatkamer van elke kosbare ding plunder. 16Samaria sal haar skuld dra, omdat sy teen haar Vader in opstand gekom het. Hulle sal deur die swaard val; hulle kleintjies sal verpletter word, en hulle swanger vroue oopgeskeur word.
