Maxxanfameera
Kitaaba

Kufaatii Efraayim Ulfina Irraa

Efrem yeroo tokko sodaatame, amma du'aa jira, waaqota ogeessotaan tolfamanii fi badhaadhinni irraanfannoo dhalche wajjin. Abbaan keenya akka hadha amaa ilmoolee ishee irraa saamamte isaan simata jedha. Sarara awwaalaa irraa furuu dhiyoo darba, achiis jeequmsa sodaachisaan xumurama.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 4–14

Boqonnaa 13.

Efraayim yeroo dubbatu hollaan ture; inni Israa'el keessatti ol kaafame. Garuu Baa'alin balleessaa ta'ee du'e.

Amma immoo isaan caalaa caalaa cubbu; ofii isaaniitiif waaqota baqfaman, fakkii meetii ogummaa mataa isaaniitiin tolfame tolchu, hundi isaanii hojii ogeessotaa ti. Waaqota kanniinitti akkana jedhu, «Warri aarsaa dhiheessan jabbiilee dhungatu!» Kanaaf isaan akka duumessa ganamaa, akka cabbii barii badu, akka habaqii iddoo midhaan itti dhaaban irraa firfirru, akkasumas akka aaduu foddaa keessaa ba'u in ta'u.

Ani garuu Abbaa kee isa biyya Gibxii irraa si baase dha; ati Abbaa ana malee biraa hin beektu, ana malee fayyisaan hin jiru. Gammoojjii keessatti, biyya hongee ho'aa keessatti kan si beeke ani ti. Yeroo ani isaan nyaachise quufan; quufanii garaan isaanii of tuulee; kanaaf na dagatan. Kanaaf ani akka leencaa isaanitti ta'eera; akka qeerransaa karaa biratti in dhokadha. Akka dhaxaa ilmoolee ishee dhabtee isaan irratti in kufa; golgaa onnee isaanii in raasa. Achittis akka leencaa isaan in nyaadha, akka bineensa gammoojjii isaan in baqaqsa.

Yaa Israa'el, ati ana, gargaaraa kee, mormuudhaan of balleessita. Amma mootiin kee eessa jira, magaalaawwan kee hundumaa keessatti si fayyisuuf? Bulchitoonni kee eessa jiru, isaan ilaalchisee ati, «Mootii fi bulchitoota naaf kenni» jette? Aariidhaan koon mootii siif kenne, aarii cimaadhaan koon immoo isa fudhadhe.

Yakki Efraayim ujjaramee kaa'ame; cubbuun isaa kuufamee jira. Dhukkubni da'umsaa isatti dhufa, garuu inni ilma wallaalaa dha; yeroon yommuu ga'u, balbala gadaa irraa hin ba'u. a a v13 Fakkeenyi kun daa'ima yeroo da'umsaa ba'uu didu agarsiisa — Efraayim wallaalaa waan ta'eef rakkoo qalbii jijjiirrachuutti isa waamu deebisuu hin dandaʼu.

Humna awwaalaa irraa ani isaan in furaa; du'a irraa isaan in bilisa baasa. Yaa Du'a, dhukkubni kee eessa jira? Yaa awwaala, balleessaan kee eessa jira? Gaabbuun ija koo irraa dhokateera. b b v14 Yesus awwaala keessaa yeroo ka'e, Abbaan keenya jechoota kana iyya injifannoo godhe — Phaawulos isaan irra deebi'ee dubbata: «Yaa du'a, qaanqeen kee eessa jira?» Awwaalli ijoollee Abbaan keenya furuuf dhufe qabee turuu hin dandeenye.

Inni gidduu qoraattii keessa yoo biqilu iyyuu, bubbeen bahaa in dhufa— bubbee Abbaa keenyaa gammoojjii irraa ka'u. Burqaan isaa in dhaama, haroon isaa in gogaa; bubbeen bahaa kuusaa isaa irraa waan gatii guddaa hundumaa in saama. Samaariyaan Abbaa ishee irratti waan fincilteef balleessaa ishee in baatti. Isaan billaadhaan in kufu; daa'imman isaanii in cabsamu, dubartoonni ulfaa isaanii immoo in baqaqfamu.