2 കൊരിന്ത്യർ 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹അതുകൊണ്ട്, പ്രിയരേ, ഈ വാഗ്ദാനങ്ങൾ ഉള്ളവരായി, ജഡത്തിന്റെയും ആത്മാവിന്റെയും സകല മാലിന്യത്തിൽനിന്നും നമ്മെത്തന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ച്, നമ്മുടെ പിതാവിനോടുള്ള ഭയത്തിൽ വിശുദ്ധി പൂർത്തിയാക്കുക.

²നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഞങ്ങൾക്ക് ഇടം തരുവിൻ. ഞങ്ങൾ ആരോടും അന്യായം ചെയ്തിട്ടില്ല, ആരെയും വഷളാക്കിയിട്ടില്ല, ആരെയും ചൂഷണം ചെയ്തിട്ടില്ല. ³നിങ്ങളെ കുറ്റം വിധിക്കാനല്ല ഞാൻ ഇതു പറയുന്നത്. ഞാൻ മുമ്പു പറഞ്ഞുവല്ലോ: ഒന്നിച്ചു മരിക്കാനും ജീവിക്കാനും നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉണ്ട്. ⁴നിങ്ങളിൽ എനിക്കു വലിയ ധൈര്യമുണ്ട്, നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു വലിയ അഭിമാനമുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ സകല കഷ്ടതയിലും ഞാൻ ആശ്വാസത്താൽ നിറഞ്ഞ്, സന്തോഷത്താൽ കവിഞ്ഞൊഴുകുന്നു.

⁵ഞങ്ങൾ മക്കെദോന്യയിൽ എത്തിയപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങൾക്ക് ഒട്ടും വിശ്രമമുണ്ടായില്ല—എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും പീഡനം, പുറത്തു കലഹം, അകത്തു ഭയം. ⁶എന്നാൽ വിഷണ്ണരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന നമ്മുടെ പിതാവ് തീത്തൊസിന്റെ വരവിനാൽ ഞങ്ങളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ⁷അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവിനാൽ മാത്രമല്ല, നിങ്ങൾ നിമിത്തം അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ച ആശ്വാസത്താലുംതന്നെ—നിങ്ങളുടെ വാഞ്ഛയെയും നിങ്ങളുടെ ദുഃഖത്തെയും എന്നോടുള്ള നിങ്ങളുടെ തീക്ഷ്ണതയെയുംകുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളോടു പറഞ്ഞു—അങ്ങനെ ഞാൻ ഏറ്റവും അധികം സന്തോഷിച്ചു.

⁸എന്റെ കത്ത് നിങ്ങളെ ദുഃഖിപ്പിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ ഇപ്പോൾ അതിൽ ഖേദിക്കുന്നില്ല—ആ കത്ത് നിങ്ങളെ, അല്പനേരത്തേക്കു മാത്രമെങ്കിലും, ദുഃഖിപ്പിച്ചു എന്നു ഞാൻ കാണുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഖേദിച്ചിരുന്നു എന്നതു ശരിതന്നെ. ⁹ഇപ്പോൾ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു—നിങ്ങൾ ദുഃഖിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, നിങ്ങളുടെ ദുഃഖം മാനസാന്തരത്തിലേക്കു നയിച്ചതുകൊണ്ടത്രേ. നമ്മുടെ പിതാവ് ഇച്ഛിക്കുംവിധം നിങ്ങൾ ദുഃഖിച്ചു, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു നഷ്ടവും സംഭവിച്ചില്ല. ¹⁰നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരമുള്ള ദുഃഖം ഖേദത്തിനിടയില്ലാത്ത, രക്ഷയിലേക്കുള്ള മാനസാന്തരം ഉളവാക്കുന്നു; എന്നാൽ ലൗകികദുഃഖം മരണം ഉളവാക്കുന്നു. ¹¹നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരമുള്ള ഈ ദുഃഖം നിങ്ങളിൽ എന്തെല്ലാം ഉളവാക്കി എന്നു നോക്കുവിൻ: ഉത്സാഹം, നിങ്ങളെത്തന്നെ നിർദോഷീകരിക്കാനുള്ള ആകാംക്ഷ, നീരസം, ഭയം, വാഞ്ഛ, തീക്ഷ്ണത, നീതി നടത്താനുള്ള സന്നദ്ധത! ഈ കാര്യത്തിൽ നിങ്ങൾ നിർദോഷരെന്ന് എല്ലാറ്റിലും നിങ്ങൾ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു. ¹²ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് എഴുതിയെങ്കിലും, അത് അന്യായം ചെയ്തവനെപ്രതിയോ അന്യായം സഹിച്ചവനെപ്രതിയോ ആയിരുന്നില്ല, പിന്നെയോ ഞങ്ങളോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ആത്മാർഥത നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ നിങ്ങൾക്കു വ്യക്തമാകേണ്ടതിനായിരുന്നു. ¹³അതുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ ആശ്വസിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം ആശ്വാസത്തിനപ്പുറം, തീത്തൊസിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഏറ്റവും അധികം സന്തോഷിച്ചു, എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളെല്ലാവരാലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മാവ് ഉന്മേഷം പ്രാപിച്ചു. ¹⁴നിങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അദ്ദേഹത്തോടു പ്രശംസിച്ചതൊന്നും എന്നെ ലജ്ജിപ്പിച്ചില്ല. ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമായിരുന്നതുപോലെ, തീത്തൊസിന്റെ മുമ്പാകെയുള്ള ഞങ്ങളുടെ പ്രശംസയും സത്യമെന്നു തെളിഞ്ഞു. ¹⁵നിങ്ങളെല്ലാവരും എങ്ങനെ അനുസരിച്ചു എന്നും ഭയത്തോടും വിറയലോടുംകൂടെ അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിച്ചു എന്നും ഓർക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങളോടുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം ഇനിയും ഏറുന്നു. ¹⁶ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ എല്ലാറ്റിലും നിങ്ങളിൽ എനിക്കു പൂർണമായ ധൈര്യമുണ്ട്.