د ططس په راتلو تسلى موندل
تيطس له خبر سره مقدونيې ته رسېږي، او د پولوس وېره ماتېږي. د هغه دردوونکي ليک دوی غمجن کړي وو او هغه نيم پښېمانه و چې ولې يې استولی و، خو هغه غم دوی راوګرځول. هغه غم چې زموږ پلار يې اراده لري داسې توبې ته رسوي چې هېڅوک ترې نه پښېمانه کېږي. هغه په ښکاره وايي چې بيا پر دوی باور لري.
7 1نو، اے پيارانو، چې کله زمونږ سره دا وعدې دى، نو راځئ چې د بدن او روح د هر ناپاکۍ نه ځانونه پاک کړو، او د خپل پلار په وېره کښې پاکوالے پوره کړو.
2په خپلو زړونو کښې مونږ له ځائ راکړئ. مونږ په هيچا ظلم نۀ دے کړے، هيڅوک مو خراب نۀ دى کړى، او د هيچا نه مو فائده نۀ ده اخستې. 3زۀ دا ستاسو د مجرم ګرځولو دپاره نۀ وايم. ما مخکښې هم ووئيل چې، تاسو زمونږ په زړونو کښې يئ، چې يو ځائ مړۀ شُو او يو ځائ ژوندى اوسو. 4زۀ په تاسو ډېر بهروسه لرم، او په تاسو ډېره فخر کوم. زۀ په تسلۍ ډک يم، او زمونږ په ټولو تکليفونو کښې زۀ په خوشحالۍ ډک يم.
5حتىٰ چې کله مونږ مکدُنيه ته ورسېدو، نو زمونږ بدنونو ته هيڅ آرام نۀ وو — هر طرف نه مونږ ته تکليف وو، د باندې جنګونه وُو او د ننه وېرې وې. 6خو زمونږ پلار چې د نهيلو تسلى ورکوى، هغۀ د ططس په راتلو مونږ له تسلى راکړه. 7نۀ صرف د هغۀ په راتلو، بلکې په هغه تسلۍ هم چې هغۀ ستاسو په سبب موندلې وه — هغۀ مونږ ته ستاسو د تانګ، ستاسو د غم او زما دپاره ستاسو د جوش خبره وکړه — نو زۀ نور هم زيات خوشحاله شوم.
8که څۀ هم زما خط تاسو غمژن کړئ، نو زۀ پرې افسوس نۀ کوم — که څۀ هم ما پرې افسوس کړے وو، ځکه چې زۀ ګورم چې هغه خط تاسو غمژن کړئ، که څۀ هم دا د لږ وخت دپاره وه. 9اوس زۀ خوشحاله يم — دې دپاره نه چې تاسو غمژن شوئ، بلکې ځکه چې ستاسو غم توبه راوسته. تاسو هغه شان غمژن شوئ لکه زمونږ پلار چې غواړى، نو زمونږ له امله تاسو ته هيڅ نقصان ونۀ رسېدو. 10ځکه چې د زمونږ د پلار د رضا مطابق غم هغه توبه پېدا کوى چې خلاصون ته رسوى، او پرې افسوس نشته؛ خو د دُنيا غم مرګ پېدا کوى. 11وګورئ چې د زمونږ د پلار د رضا مطابق دغه غم په تاسو کښې څۀ پېدا کړل: محنت، د ځان د پاکولو شوق، غصه، وېره، تانګ، جوش او د اِنصاف دپاره تيارى! په هر څۀ کښې تاسو خپل ځانونه په دې معامله کښې بې قصوره ثابت کړل. 12که څۀ هم ما تاسو ته وليکل، خو دا د هغه قصوروار په خاطر نۀ وو، او نۀ د هغه چا په خاطر چې پرې ظلم شوے وو، بلکې دې دپاره چې زمونږ دپاره ستاسو خلوص د زمونږ د پلار په مخکښې تاسو ته څرګند شى. 13ځکه دې خاطر مونږ ته تسلى ملاوه شوه. د خپلې تسلۍ نه علاوه، مونږ د ططس په خوشحالۍ نور هم زيات خوشحاله شُو، ځکه چې د هغۀ روح د تاسو ټولو له امله تازه شو. 14ما چې ستاسو په حقله کوم فخر د هغۀ په مخکښې کړے وو، هغه زۀ شرمنده نۀ کړم. لکه څنګه چې مونږ تاسو ته هر څۀ رښتيا وئيلى وُو، هم هغه شان زمونږ هغه فخر چې مونږ د ططس په مخکښې کړے وو، هغه هم رښتيا ثابت شو. 15ستاسو دپاره د هغۀ زړۀ نور هم زيات دے، کله چې هغه دا رايادوى چې تاسو ټولو څنګه اطاعت وکړو، او په وېره او لړزه سره مو هغه ته ښۀ راغلاست ووئيلو. 16زۀ خوشحاله يم، ځکه چې په هر څۀ کښې زۀ په تاسو پوره بهروسه لرم.