ତୀତସଙ୍କ ଆଗମନ ଦ୍ଵାରା ସାନ୍ତ୍ଵନା

ତୀତ ସମ୍ବାଦ ନେଇ ମାକିଦନିଆରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି, ଆଉ ପାଉଲଙ୍କ ଭୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଏ। ତାଙ୍କ ବେଦନାଦାୟକ ପତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ କରିଥିଲା ଓ ତାହା ପଠାଇଥିବାରୁ ସେ ଅଧା ଅନୁତାପ କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦୁଃଖ ସେମାନଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଆଣିଲା। ଆମ ପିତା ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ଚାହାଁନ୍ତି, ତାହା ଏପରି ମନପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣେ ଯାହା ପାଇଁ କେହି ଅନୁତାପ କରେ ନାହିଁ। ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ କହନ୍ତି ଯେ ସେ ପୁଣି ସେମାନଙ୍କୁ ଭରସା କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 7।

ଅତଏବ, ହେ ପ୍ରିୟମାନେ, ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଶରୀର ଓ ଆତ୍ମାର ସମସ୍ତ ଅଶୁଚିତାରୁ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଭୟରେ ପବିତ୍ରତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁ।

ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନ ଦିଅ। ଆମ୍ଭେମାନେ କାହାରି ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରି ନାହୁଁ, କାହାକୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ କରି ନାହୁଁ, କାହାକୁ ଠକି ନାହୁଁ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡନୀୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏହା କହୁ ନାହିଁ। ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କହିଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅଛ, ଯେପରି ଏକତ୍ର ମରିବା ଓ ଏକତ୍ର ବଞ୍ଚିବା। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୋହର ମହା ବିଶ୍ଵାସ ଅଛି, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୋହର ମହା ଗର୍ବ ଅଛି। ମୁଁ ସାନ୍ତ୍ଵନାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ କ୍ଳେଶ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଆନନ୍ଦରେ ଉଚ୍ଛୁଳି ଉଠୁଅଛି।

କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ମାକିଦନିଆରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା ପରେ ସୁଦ୍ଧା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଶରୀର କିଛି ବିଶ୍ରାମ ପାଇ ନ ଥିଲା, ବରଂ ଚତୁର୍ଦିଗରେ କ୍ଳେଶଯୁକ୍ତ ଥିଲା—ବାହାରେ ବିବାଦ, ଭିତରେ ଭୟ। କିନ୍ତୁ ନତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେଉଥିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତୀତସଙ୍କ ଆଗମନ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେଲେ। କେବଳ ତାହାଙ୍କ ଆଗମନ ଦ୍ଵାରା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ସକାଶେ ସେ ଯେଉଁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ତଦ୍ଵାରା ମଧ୍ୟ—ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବ୍ୟାକୁଳତା, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଳାପ, ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉଦ୍‌ଯୋଗ ବିଷୟ ଜଣାଇଲେ, ଏଣୁ ମୁଁ ଆହୁରି ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ କଲି।

ଯେଣୁ ଯଦ୍ୟପି ମୋହର ପତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ କରିଥିଲା, ତଥାପି ମୁଁ ସେଥିପାଇଁ ଅନୁତାପ କରୁ ନାହିଁ—ଯଦିଓ ମୁଁ ଅନୁତାପ କରିଥିଲି, କାରଣ ମୁଁ ଦେଖୁଅଛି ଯେ ସେହି ପତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ହେଲେ ହେଁ ଦୁଃଖିତ କରିଥିଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ଆନନ୍ଦ କରୁଅଛି—ତୁମ୍ଭେମାନେ ଦୁଃଖିତ ହେଲ ବୋଲି ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ମନ-ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିଲା ବୋଲି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲ, ତେଣୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର କୌଣସି କ୍ଷତି ହେଲା ନାହିଁ। କାରଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଦୁଃଖ ଅନୁତାପରହିତ ପରିତ୍ରାଣଜନକ ମନ-ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ, କିନ୍ତୁ ସାଂସାରିକ ଦୁଃଖ ମୃତ୍ୟୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ। ଦେଖ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଏହି ଦୁଃଖ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେତେ ଯତ୍ନ, ନିଜକୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ କେତେ ଆଗ୍ରହ, କେତେ କ୍ରୋଧ, କେତେ ଭୟ, କେତେ ବ୍ୟାକୁଳତା, କେତେ ଉଦ୍‌ଯୋଗ, ନ୍ୟାୟ ସାଧନ କରିବାକୁ କେତେ ତତ୍ପରତା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା! ସବୁ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ବ୍ୟାପାରରେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବୋଲି ପ୍ରମାଣ କରିଅଛ। ଅତଏବ ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଲେଖିଥିଲି, ତାହା ଅନ୍ୟାୟକାରୀ ନିମନ୍ତେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟାୟ ଭୋଗିବା ଲୋକ ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଏକାନ୍ତ ଯତ୍ନ ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ, ଏଥିପାଇଁ। ଏଣୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ସାନ୍ତ୍ଵନା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛୁ। ଆପଣାମାନଙ୍କ ଏହି ସାନ୍ତ୍ଵନା ଅପେକ୍ଷା ତୀତସଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ହେତୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆହୁରି ଅଧିକ ଆନନ୍ଦ କଲୁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭ ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କ ଆତ୍ମା ଆଶ୍ଵାସ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା। କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଯାହା କିଛି ଗର୍ବ କରିଥିଲି, ସେଥିରେ ମୁଁ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ ନାହିଁ। ବରଂ ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ସତ୍ୟରେ କହିଥିଲୁ, ସେପରି ତୀତସଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗର୍ବ ମଧ୍ୟ ସତ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା। ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତେ କିପରି ବାଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲ ଓ ଭୟ ଓ କମ୍ପ ସହିତ ତାହାଙ୍କୁ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା କରିଥିଲ, ଏହା ସ୍ମରଣ କରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତାହାଙ୍କ ସ୍ନେହ ଆହୁରି ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଅଛି। ମୁଁ ଆନନ୍ଦ କରୁଅଛି, କାରଣ ସମସ୍ତ ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୋହର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ଵାସ ଅଛି।