2 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 7

7 ¹ਸੋ, ਪਿਆਰਿਓ, ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਇਹ ਵਾਅਦੇ ਹਨ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹਰ ਮੈਲ ਤੋਂ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੀਏ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਭੈ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

²ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਲਈ ਥਾਂ ਬਣਾਓ। ਅਸਾਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜਿਆ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ³ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਉਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਖਦਾ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਕਿਹਾ ਸੀ: ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਮਰੀਏ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਜੀਵੀਏ। ⁴ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਭਰੋਸਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਹੈ। ਮੈਂ ਦਿਲਾਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਉੱਛਲ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।

⁵ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਮਕਦੂਨਿਯਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਅਰਾਮ ਨਾ ਮਿਲਿਆ—ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਸਤਾਏ ਗਏ, ਬਾਹਰ ਝਗੜੇ, ਅੰਦਰ ਭੈ। ⁶ਪਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ, ਜੋ ਢੱਠੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੀਤੁਸ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ। ⁷ਕੇਵਲ ਉਹ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਦਿਲਾਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਜੋ ਉਹ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਕਾਰਨ ਮਿਲਿਆ—ਉਹ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਤੁਹਾਡੀ ਤਾਂਘ, ਤੁਹਾਡੇ ਸੋਗ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਗੈਰਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ—ਸੋ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਅਨੰਦ ਕੀਤਾ।

⁸ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੀ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ—ਭਾਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਪਛਤਾਵਾ ਹੋਇਆ ਵੀ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਸ ਚਿੱਠੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੁਖੀ ਕੀਤਾ, ਭਾਵੇਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਚਿਰ ਲਈ ਹੀ। ⁹ਹੁਣ ਮੈਂ ਅਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਦੁਖੀ ਹੋਏ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁੱਖ ਨੇ ਤੋਬਾ ਲਿਆਂਦੀ। ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਹੋਏ ਜਿਵੇਂ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੋ ਸਾਡੇ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਇਆ। ¹⁰ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਵੱਲ ਤੋਬਾ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਕੋਈ ਪਛਤਾਵਾ ਨਹੀਂ; ਪਰ ਸੰਸਾਰੀ ਦੁੱਖ ਮੌਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ¹¹ਵੇਖੋ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਦੁੱਖ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੁਝ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ: ਲਗਨ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬੇਗੁਨਾਹ ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਂਘ, ਕ੍ਰੋਧ, ਭੈ, ਲੋਚ, ਗੈਰਤ, ਨਿਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰੀ! ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਤੁਸਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ¹²ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲਿਖਿਆ, ਪਰ ਇਹ ਨਾ ਤਾਂ ਬੁਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਨਾ ਉਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਿਸ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਹੋਇਆ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਰਧਾ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪਰਗਟ ਹੋਵੇ। ¹³ਇਸੇ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਦਿਲਾਸੇ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਤੀਤੁਸ ਦੇ ਅਨੰਦ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਅਨੰਦ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਦਾ ਆਤਮਾ ਤੁਸਾਂ ਸਭਨਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ। ¹⁴ਮੈਂ ਉਹ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਰੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮਾਣ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਹਰ ਗੱਲ ਜੋ ਅਸਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖੀ ਸੀ ਸੱਚੀ ਸੀ, ਤਿਵੇਂ ਤੀਤੁਸ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਾਡਾ ਮਾਣ ਵੀ ਸੱਚਾ ਨਿਕਲਿਆ। ¹⁵ਉਹ ਦਾ ਦਿਲ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਚੇਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭਨਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਆਗਿਆ ਮੰਨੀ, ਅਤੇ ਭੈ ਅਤੇ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਕੀਤਾ। ¹⁶ਮੈਂ ਅਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਪੂਰਾ ਭਰੋਸਾ ਹੈ।