哥林多後書 7

7 ¹所以,親愛嘅,我哋既然有呢啲應許,就應該潔淨自己,除掉身體同心靈嘅一切污穢,存敬畏我哋嘅父嘅心,達到完全嘅聖潔。

²喺你哋心裏面畀啲位我哋啦。我哋冇虧負過邊個,冇敗壞過邊個,冇佔過邊個嘅便宜。 ³我講呢啲唔係要定你哋嘅罪。我之前講過:你哋喺我哋心裏面,同生共死。 ⁴我對你哋好有信心,好以你哋為榮。喺我哋一切嘅患難中,我滿有安慰,喜樂滿溢。

⁵就算我哋到咗馬其頓,身體都得唔到安息——四面受壓,外有爭戰,內有懼怕。 ⁶但係安慰灰心人嘅我哋嘅父,藉住提多嚟到安慰咗我哋。 ⁷唔單止因為佢嚟到,更因為佢喺你哋身上所得嘅安慰——佢話畀我哋知你哋點樣渴慕我、點樣憂傷、點樣為我熱心——所以我更加歡喜。

⁸雖然我封信令你哋憂愁,我都唔後悔——雖然我曾經後悔過,因為我見到嗰封信令你哋憂愁,即使只係短暫。 ⁹如今我歡喜——唔係因為你哋憂愁,而係因為你哋嘅憂愁帶嚟悔改。你哋係照我哋嘅父嘅心意憂愁,所以喺任何事上都冇因為我哋而受虧損。 ¹⁰因為照我哋嘅父嘅心意而有嘅憂愁,會生出冇後悔嘅悔改,以致得救;但係屬世嘅憂愁只會帶嚟死亡。 ¹¹睇吓呢種照我哋嘅父嘅心意而有嘅憂愁,喺你哋身上生出啲乜嘢:殷勤、渴望為自己辯白、義憤、懼怕、渴慕、熱心、願意主持公道!喺呢件事上,你哋喺各方面都證明咗自己係清白嘅。 ¹²我雖然寫信畀你哋,都唔係為咗嗰個做錯事嘅人,亦唔係為咗被虧負嘅人,而係要令你哋喺我哋嘅父面前,清清楚楚睇到自己對我哋嘅真心。 ¹³正因為咁,我哋得咗安慰。除咗我哋自己嘅安慰之外,我哋更加因為提多嘅喜樂而歡喜,因為佢嘅心靈得到你哋眾人嘅暢快滋潤。 ¹⁴我喺佢面前為你哋所誇嘅,一啲都冇令我羞愧。正如我哋對你哋所講嘅一切都係真嘅,同樣,我哋喺提多面前所誇嘅都證實係真嘅。 ¹⁵佢想起你哋眾人點樣順服,點樣戰戰兢兢咁接待佢,佢對你哋嘅心就更加深切。 ¹⁶我歡喜,因為喺凡事上我對你哋都充滿信心。