ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିତ୍ରାଣର ଦିନ

ପାଉଲ ନିଜର ପରିଚୟପତ୍ର ଦେଖାନ୍ତି, ଆଉ ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ମାଡ଼, କାରାଗାର, ଅନିଦ୍ରା ରାତି ଓ ନିନ୍ଦା। ତାʼପରେ ସେ ଯୁକ୍ତି ଛାଡ଼ି କେବଳ ନିବେଦନ କରନ୍ତି: ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଖୋଲା, ସେମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ବନ୍ଦ। ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ମୂର୍ତ୍ତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସି ପିତାଙ୍କ ନିଜ ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟା ଭାବରେ ବଞ୍ଚିବାକୁ କହନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 6।

ତାହାଙ୍କ ସହକର୍ମୀ ସ୍ଵରୂପେ ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଅଛୁ, ଯେପରି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ବୃଥାରେ ଗ୍ରହଣ ନ କର।

କାରଣ ସେ କହନ୍ତି, “ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ କଥା ଶୁଣିଲୁ; ପରିତ୍ରାଣର ଦିନରେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭର ସାହାଯ୍ୟ କଲୁ।” ଦେଖ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ; ଦେଖ, ବର୍ତ୍ତମାନ ପରିତ୍ରାଣର ଦିନ।

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସେବାକାର୍ଯ୍ୟର ଯେପରି କୌଣସି ଦୋଷ ନ ଧରାଯାଏ, ଏଥିପାଇଁ ଆମ୍ଭେମାନେ କାହାରି ପଥରେ କୌଣସି ବିଘ୍ନ ଦେଉ ନାହୁଁ। ବରଂ ସର୍ବବିଷୟରେ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସେବକ ସ୍ଵରୂପେ ଆପଣାମାନଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ପ୍ରକାଶ କରୁଅଛୁ: ମହା ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ, କ୍ଲେଶରେ, କଷ୍ଟରେ, ସଙ୍କଟରେ, ପ୍ରହାରରେ, କାରାବନ୍ଧନରେ, ଦଙ୍ଗାରେ, ପରିଶ୍ରମରେ, ନିଦ୍ରାହୀନ ରାତ୍ରିରେ, କ୍ଷୁଧାରେ; ଶୁଚିତା ଦ୍ଵାରା, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ଵାରା, ସହିଷ୍ଣୁତା ଦ୍ଵାରା, ଦୟା ଦ୍ଵାରା, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା, ନିଷ୍କପଟ ପ୍ରେମ ଦ୍ଵାରା, ସତ୍ୟ ବାକ୍ୟ ଦ୍ଵାରା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ଵାରା, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବାମ ହସ୍ତ ନିମନ୍ତେ ଧାର୍ମିକତାର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ସହିତ, ସମ୍ମାନ ଓ ଅସମ୍ମାନ ଦେଇ, ନିନ୍ଦା ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦେଇ। ଆମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରବଞ୍ଚକ ବୋଲି ଗଣିତ ହେଉଅଛୁ, ତଥାପି ସତ୍ୟବାଦୀ ଅଟୁ; ଅପରିଚିତ ତୁଲ୍ୟ, ତଥାପି ସୁପରିଚିତ; ମୃତକଳ୍ପ ତୁଲ୍ୟ, ଆଉ ଦେଖ, ଆମ୍ଭେମାନେ ବଞ୍ଚିଅଛୁ; ଦଣ୍ଡିତ ତୁଲ୍ୟ, ତଥାପି ହତ ହୋଇ ନାହୁଁ; ଶୋକାର୍ତ୍ତ ତୁଲ୍ୟ, ତଥାପି ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦିତ; ଦରିଦ୍ର ତୁଲ୍ୟ, ତଥାପି ଅନେକଙ୍କୁ ଧନୀ କରୁଅଛୁ; ସର୍ବହୀନ ତୁଲ୍ୟ, ତଥାପି ସର୍ବସ୍ଵର ଅଧିକାରୀ।

ହେ କରିନ୍ଥୀୟ ଲୋକମାନେ, ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୁକ୍ତ ଭାବରେ କଥା କହିଅଛୁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରଶସ୍ତ ହୋଇଅଛି। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ନାହଁ, ମାତ୍ର ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟରେ ସଙ୍କୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଅଛ। ପରିବର୍ତ୍ତ ସ୍ଵରୂପେ—ମୁଁ ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ କହିଲା ପରି କହୁଅଛି—ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟ ପ୍ରଶସ୍ତ କର।

ପିତାଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଗୃହକୁ ଫେର

ଅବିଶ୍ଵାସୀମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିତ ହୁଅ ନାହିଁ। କାରଣ ଧାର୍ମିକତା ଓ ଅଧର୍ମ ମଧ୍ୟରେ କʼଣ ସମ୍ବନ୍ଧ? କିମ୍ବା ଅନ୍ଧକାର ସହିତ ଆଲୋକର କʼଣ ସହଭାଗିତା? ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଓ ଶୟତାନ ମଧ୍ୟରେ କʼଣ ଐକ୍ୟ ଥାଏ? ଅବିଶ୍ଵାସୀ ସହିତ ବିଶ୍ଵାସୀର କʼଣ ସମ୍ବନ୍ଧ?

ପ୍ରତିମାଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରର କʼଣ ସହଭାଗିତା? କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ଜୀବନ୍ତ ପିତାଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଅଟୁ, ଯେପରି ସେ କହିଲେ: “ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରିବା ଓ ବିଚରଣ କରିବା; ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ପିତା ହେବା, ଆଉ ସେମାନେ ଆମ୍ଭର ସନ୍ତାନ ହେବେ।” ଅତଏବ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଆସ ଓ ପୃଥକ୍ ହୁଅ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି, ଆଉ କୌଣସି ଅଶୁଚି ବସ୍ତୁ ସ୍ପର୍ଶ କର ନାହିଁ; ତେବେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା, ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପିତା ହେବା, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭ ପ୍ରତି ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟା ହେବ, ସର୍ବଶକ୍ତିମାନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହନ୍ତି।” ^a