Saiki Iku Dinane Karahayon

Paulus nduduhaké bukti-bukti pelayanané, yaiku digebugi, dikunjara, ora turu sawengi muput lan dipitenah. Banjur argumené ditinggal, lan mung nyuwun: atiné kabukak amba, nanging ati wong-wong mau ketutup. Wong-wong mau dijaluk metu saka brahala lan urip minangka putra-putriné Rama piyambak.

Pasal 6.

Minangka kanca-kanca sapakaryane, aku padha ngatag-atag kowe, supaya aja padha nampani sih-rahmate Rama kita kanthi muspra.

Awit Panjenengane ngandika: “Ing wektu kang prayoga Aku wis miyarsakake kowe; ing dina karahayon Aku wis mitulungi kowe.” Lah, saiki iki wektu kang prayoga; lah, saiki iki dinane karahayon.

Aku padha ora gawe sandhungan apa-apa marang sapa wae, supaya aja nganti ana cacad kang tinemu ing leladiku. Nanging ing samubarang kabeh aku padha ngatonake awake dhewe minangka para abdine Rama kita: kanthi sabar-mantep kang gedhe, ing sajrone kasangsaran, ing karibedan, ing kasusahan, ing pangantem, ing pakunjaran, ing geger, ing pagawean abot, ing wengi tanpa turu, ing kaluwen; srana kasucen, srana kawruh, srana kasabaran, srana kabecikan, srana Sang Roh Suci, srana katresnan kang tulus, srana tembung kang bener, srana pangwasane Rama kita, kanthi gegamaning kabeneran kanggo tangan tengen lan kiwa, srana kaurmatan lan panyampahan, srana pitenah lan pangalembana. Aku padha dianggep wong apus-apus, ewasemono padha temen; kaya wong kang ora disumurupi, ewasemono kaloka; kaya wong kang mati, lah, nanging padha urip; kaya wong kang disiksa, ewasemono ora dipateni; kaya wong kang prihatin, ewasemono tansah bungah; kaya wong miskin, ewasemono nyugihake wong akeh; kaya wong kang ora duwe apa-apa, ewasemono nduweni samubarang kabeh.

He para wong Korinta, aku padha ngucap kanthi blaka marang kowe; atiku wis menga amba kanggo kowe. Kowe ora padha diwatesi dening aku, nanging kowe padha diwatesi ing atimu dhewe. Minangka walesane—aku ngucap kaya marang anak-anakku—kowe iya padha mengakna atimu amba-amba.

Padha Mulih marang Kulawargane Sang Rama

Aja padha nunggal pasangan karo wong kang ora pracaya. Awit apa kang bisa diduweni bareng dening kabeneran lan duraka? Utawa pepanunggalan apa kang ana antarane pepadhang lan pepeteng? Karukunan apa kang ana antarane Sang Kristus lan Iblis? Apa kang diduweni bareng dening wong pracaya karo wong kang ora pracaya?

Pepanunggalan apa kang ana antarane padalemane Rama kita lan brahala? Awit kita iki padalemane Rama kang gesang, kaya kang wis dipangandikakake: “Aku bakal manggon ing tengahe lan tindak ing antarane; Aku bakal dadi Ramane, lan dheweke bakal padha dadi anak-anakKu.” Mulane, “Padha metua saka ing tengahe lan padha misaha, mangkono pangandikane Rama kita, lan aja ndemok apa-apa kang najis; tumuli kowe bakal Daktampani, lan Aku bakal dadi Rama tumrap kowe, lan kowe bakal padha dadi anak lanang lan anak wadonKu, mangkono pangandikane Rama kita, Kang Mahakwasa.” ^a