دوم قرنتیان 6

6 ¹ما به‌عنوان همکارانِ او، از شما استدعا می‌کنیم که فیضِ پدر ما را بی‌ثمر نپذیرید.

²زیرا او می‌فرماید: «در زمانِ مناسب تو را شنیدم، و در روزِ نجات تو را یاری کردم.» بنگرید، اکنون همان زمانِ مناسب است؛ بنگرید، اکنون همان روزِ نجات است.

³ما بر سرِ راهِ هیچ‌کس مانعی نمی‌نهیم، تا خدمتِ ما مورد ایراد قرار نگیرد. ⁴بلکه در هر چیز خود را همچون خادمانِ پدر ما ثابت می‌کنیم: با بردباریِ بسیار، در رنج‌ها، در سختی‌ها، در تنگی‌ها، ⁵در ضربه‌ها، در زندان‌ها، در آشوب‌ها، در محنت‌ها، در شب‌های بی‌خوابی، در گرسنگی؛ ⁶با پاکی، با معرفت، با شکیبایی، با مهربانی، با روح‌القدس، با محبتِ راستین، ⁷با کلامِ حق، با قدرتِ پدر ما، با سلاح‌های عدالت در دستِ راست و چپ، ⁸در میانِ حرمت و بی‌حرمتی، در میانِ بدنامی و نیک‌نامی. با ما همچون فریب‌کاران رفتار می‌شود، حال آنکه راست‌گویانیم؛ ⁹همچون گمنامان، اما نیک‌شناخته؛ همچون در حالِ مرگ، و بنگرید که زنده‌ایم؛ همچون تنبیه‌شدگان، اما نه کشته‌شدگان؛ ¹⁰همچون اندوهگینان، اما همواره شادمان؛ همچون بی‌نوایان، اما بسیاری را توانگر می‌سازیم؛ همچون بی‌چیزان، اما مالکِ همه‌چیز.

¹¹ای قُرِنتیان، ما آزادانه با شما سخن گفته‌ایم؛ دلِ ما به‌رویتان گشوده است. ¹²شما در محبتِ ما محدود نیستید، بلکه در دل‌های خودتان محدودید. ¹³در عوض ــ چون با فرزندانم سخن می‌گویم ــ شما نیز دل‌های خود را چنین گشوده بگشایید.

به خانوادهٔ پدر بازگردید

¹⁴با بی‌ایمانان هم‌یوغ مشوید. زیرا عدالت و بی‌قانونی را چه شراکتی است؟ یا نور را با تاریکی چه رفاقتی است؟ ¹⁵میانِ مسیح و ابلیس چه سازگاری‌ای هست؟ یا مؤمن را با بی‌ایمان چه نصیبی است؟

¹⁶معبدِ پدر ما را با بت‌ها چه مشارکتی است؟ زیرا ما معبدِ پدرِ زنده هستیم، چنانکه او فرمود: «در میانِ ایشان ساکن خواهم شد و در میانِ ایشان راه خواهم رفت؛ من پدرِ ایشان خواهم بود و ایشان فرزندانِ من خواهند بود.» ¹⁷پس، «از میانِ ایشان بیرون آیید و جدا شوید، پدر ما می‌فرماید، و هیچ‌چیزِ ناپاک را لمس مکنید؛ آنگاه شما را می‌پذیرم، ¹⁸و من شما را پدر خواهم بود، و شما پسران و دخترانِ من خواهید بود، پدر ما، آن قادرِ مطلق، می‌فرماید.» ^a a v18 وعده‌ای که پدر ما زمانی به پسرِ پادشاهیِ داوود داد، در اینجا به روی هر مؤمن می‌گشاید ــ او پدرِ همهٔ کسانی می‌شود که نزدش می‌آیند، و ما پسران و دخترانِ او می‌شویم.